نگاهی به ترکیب شورای انتقالی لیبی
مخالفان قذافی چه دیدگاهی دارند؟
«کمیسیون تحقیق و تفحص فرانسه در جنگ لیبی»، گزارشی را منتشر کرده و بنا بر آن، به ترکیب شورای انتقالی لیبی پرداخته است. در این گزارش آمده است که چهار نیروی اصلی در ترکیب شورای انتقالی لیبی دیده میشوند؛ شورایی که قرار است کار انتقال قدرت را در لیبی انجام دهد. غلبه یک گروه در این شورا بر دیگر گروهها روشن و آشکار است.

سرویس بینالملل ـ روز گذشته، جلسه گروه تماس با مخالفان قذافی متشکل از ایالات متحده، فرانسه، امارات، ترکیه، انگلیس و ایتالیا در استانبول ترکیه برگزار شد.
در این نشست، شورای انتقالی لیبی خواستار آزاد شدن پنج میلیارد دلار از داراییهای توقیف شده رژیم قذافی به سود انقلابیون و شورای انتقالی این کشور شد.
به گزارش «تابناک»، هرچند هم اکنون تنها مخالف این درخواست کشور آفریقای جنوبی است، کشورهای غربی هم با وسواس خاصی به دنبال رصد کردن گروهها و رویکردهایی هستند که در درون شورای انتقالی حضور دارند تا در صورت اطمینان به آنان، داراییهای قذافی را در اختیار آنها گذارد.
بر پایه این گزارش، «کمیسیون تحقیق و تفحص فرانسه در جنگ لیبی» گزارشی را منتشر کرده و بنا بر آن به ترکیب شورای انتقالی لیبی پرداخته است.
در این گزارش آمده است که چهار نیروی اصلی در ترکیب شورای انتقالی لیبی دیده میشوند:
گروه نخست، طرفداران رژیم دمکراتیک در لیبی هستند که بر اساس گزارش های منتشر شده در بین این گروه ها در اقلیت هستند
گروه دوم، طرفداران نظام پادشاهی در لیبی هستند؛ نظامی که در سال 1969، به دست معمر قذافی سرنگون شد.
گروه سوم، اسلامگراها که خواهان ایجاد حکومتی اسلامی در لیبی هستند.
گروه چهارم، افرادی از حکومت معمر قذافی هستند که با فرصتطلبی خود را به انقلابیون نزدیک کردهاند. این در حالی است که بسیاری از سلطنتطلبان نیز به اسلامگراها تمایل دارند.
در واقع با چنین ترکیبی، اسلامگراها به نوعی اکثریت را در شورای انتقالی لیبی دارا هستند و این به عنوان یک شمشیر دولبه برای انقلابیون عمل خواهد کرد، زیرا غرب که هدایت عملیات نظامی علیه قذافی را عهده دار بود، تا مطمئن نشود که حکومتی مطلوب خود در لیبی راهاندازی خواهد شد، به دولتسازی در این کشور کمک نخواهد کرد.
در این زمینه، کشورهای غربی، دو سلاح برنده دارند؛ نخست: تحریمهای اعمال شده علیه این کشور است، چرا که پیشتر شورای امنیت ملل متحد، قطعنامه تحریم این کشور را صادر کرده و در صورت سرپیچی انقلابیون، هیچ گاه این تحریمها لغو نخواهد شد، همان گونه که تقریبا ده سال پس از سقوط صدام بود که تحریمهای اعمال شده علیه این کشور لغو شد.
دوم: ایجاد یک جنگ داخلی در لیبی است که امکان دارد، سالها به طول بینجامد؛ بنابراین، نباید فراموش کرد که به درازا کشیدن انقلاب لیبی و پیروزی ناگهانی آن در یک هفته، عمدتا ناشی از زمانبر بودن ارزیابی غرب از مواضع شورای انتقالی لیبی بود، چرا که در غرب در ماههای گذشته، تردیدهایی نسبت به رویکردهای اسلامی این شورا وجود داشت و تنها هنگامی تلاشش را برای سرنگونی قذافی انجام داد که تضمینهایی را برای آینده لیبی از شورای انتقالی این کشور گرفت.
اکنون هرچند هنوز بقایای رژیم قذافی باقی است، هنگام دولتسازی در لیبی است؛ دولتی که هم میتواند دولتی اسلامگرا باشد، هم دولتی سلطنتطلب و هم دولتی سکولار.
در این نشست، شورای انتقالی لیبی خواستار آزاد شدن پنج میلیارد دلار از داراییهای توقیف شده رژیم قذافی به سود انقلابیون و شورای انتقالی این کشور شد.
به گزارش «تابناک»، هرچند هم اکنون تنها مخالف این درخواست کشور آفریقای جنوبی است، کشورهای غربی هم با وسواس خاصی به دنبال رصد کردن گروهها و رویکردهایی هستند که در درون شورای انتقالی حضور دارند تا در صورت اطمینان به آنان، داراییهای قذافی را در اختیار آنها گذارد.
بر پایه این گزارش، «کمیسیون تحقیق و تفحص فرانسه در جنگ لیبی» گزارشی را منتشر کرده و بنا بر آن به ترکیب شورای انتقالی لیبی پرداخته است.
در این گزارش آمده است که چهار نیروی اصلی در ترکیب شورای انتقالی لیبی دیده میشوند:
گروه نخست، طرفداران رژیم دمکراتیک در لیبی هستند که بر اساس گزارش های منتشر شده در بین این گروه ها در اقلیت هستند
گروه دوم، طرفداران نظام پادشاهی در لیبی هستند؛ نظامی که در سال 1969، به دست معمر قذافی سرنگون شد.
گروه سوم، اسلامگراها که خواهان ایجاد حکومتی اسلامی در لیبی هستند.
گروه چهارم، افرادی از حکومت معمر قذافی هستند که با فرصتطلبی خود را به انقلابیون نزدیک کردهاند. این در حالی است که بسیاری از سلطنتطلبان نیز به اسلامگراها تمایل دارند.
در واقع با چنین ترکیبی، اسلامگراها به نوعی اکثریت را در شورای انتقالی لیبی دارا هستند و این به عنوان یک شمشیر دولبه برای انقلابیون عمل خواهد کرد، زیرا غرب که هدایت عملیات نظامی علیه قذافی را عهده دار بود، تا مطمئن نشود که حکومتی مطلوب خود در لیبی راهاندازی خواهد شد، به دولتسازی در این کشور کمک نخواهد کرد.
در این زمینه، کشورهای غربی، دو سلاح برنده دارند؛ نخست: تحریمهای اعمال شده علیه این کشور است، چرا که پیشتر شورای امنیت ملل متحد، قطعنامه تحریم این کشور را صادر کرده و در صورت سرپیچی انقلابیون، هیچ گاه این تحریمها لغو نخواهد شد، همان گونه که تقریبا ده سال پس از سقوط صدام بود که تحریمهای اعمال شده علیه این کشور لغو شد.
دوم: ایجاد یک جنگ داخلی در لیبی است که امکان دارد، سالها به طول بینجامد؛ بنابراین، نباید فراموش کرد که به درازا کشیدن انقلاب لیبی و پیروزی ناگهانی آن در یک هفته، عمدتا ناشی از زمانبر بودن ارزیابی غرب از مواضع شورای انتقالی لیبی بود، چرا که در غرب در ماههای گذشته، تردیدهایی نسبت به رویکردهای اسلامی این شورا وجود داشت و تنها هنگامی تلاشش را برای سرنگونی قذافی انجام داد که تضمینهایی را برای آینده لیبی از شورای انتقالی این کشور گرفت.
اکنون هرچند هنوز بقایای رژیم قذافی باقی است، هنگام دولتسازی در لیبی است؛ دولتی که هم میتواند دولتی اسلامگرا باشد، هم دولتی سلطنتطلب و هم دولتی سکولار.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بمباران لیبی توسط آمریکا و انگلیس و فرانسه بیش از صد و پنجاه میلیارد دلار به لیبی خسارت زده است. حداقل 15 سال طول می کشد تا بتوان به نقطه اول رسید تازه اگر غربی ها اجازه پیشرفت به مردم لیبی را بدهند.
بنام خدا
سقوط دیکتاتور ها هرچه باشد یک پیروزی برای مستضعفان است،غرب وشرق هر چه تلاش کنند نمی توانند بر این بعد مهم سر پوش بگذارند ، اگر دوباره هم بر گردنند دیگر مثل گذشته تاثیر گذار مطلق نخواهند بود ، همه کشور ها که امام خمینی (ره) ندارند ، همین که تا این مرحله پیش رفته اند باید به آنها خدا قوتی داد ،حضور معنوی وکمک خالصانه به انقلابیون بدون تبلیغ و ایجاد حساسیت در کفتار هائی که مرگ انقلاب ها را به انتطار نشسته اند یک تصمیم راهبردی است .
برای یکی از دوستان CNN ایمیل زدم که سعی کند ادرس و شماره تلفن شخصی که بالای سر کجسمه قذافی بود را بگیرد و سالی دیگر با همین شخص مصاحبه کند و نظرش را در باره انقلابی که کردتد بپرسد چونکه اطمینان دارم که پشیمان خواهند شد.زمانیکه امریکائیها وارد بغداد شدند ورنه برداریکه کله صدام را پائین کشید و مرتبا به سر صدام با پتک میزد در سال بعد با همان شخص مصاحبه کردند و از کاری که کرده بود پشیمان شده بود در نتیجه ما ساکنان خاورمیانه فقط در راه اصلاحات استکه به نتایج دلخواهمان خواهیم رسید نه انقلاب
عینک را بردار تا طرفداران دمکراتیک را نه تنها در لیبی در چند قدمی خود هم بشماری
اون علی اقا از کجا مطمئنه اگر ناتو دخالت نمیکرد باز هم انقلابیون در لیبی برنده میشدند؟؟مدارک ؟مستندات؟
خوب شما چه سندی برای حرفهات داری
غرب درتکاپو است تا انقلابهای عربی را بدلخواه خود شکل بدهد و آنطور که بویش میآید دارند در لیبی موفق میشند واز سوی دیگر با بازیهای باصطلاح "رفرم"در بحرین ,اردن,مراکش وعربستان با دلارهای نفتی عربستان مردم را آرام بکنند ودر یمن امید به تاکتیک خسته کردن مردم وحتی برگرداندن صالح مردم رانا امید بکنند که دست از مقاومت بردارند...واز سوی دیگر آنها تمام قوای خود را برای نا آرام کردن سوریه بکار میبرند تااز یکطرف فشار را از حاکمان بحرین و عربستان و یمن بردارند و توجه بین ا لمللی را به "آشوبهای سوریه" سوق دهند ...بطورکلی جبهه ملی واسلام گرائی را ضعیف و خاور میانه مطلوب آنهاراشکل دهند یعنی تضعیف محور ایران-سوریه-لبنان-عراق-فلسطین اسلامی و تقویت محور عربستان-اسرائیل-و دیگر آدمهای غرب یعنی شیوخ خلیج فارس...استقلال ایران آنرامی طلبد که ایران با تمام امکانتش درخفا وآشکار فعالانه از تحقق بخشیدن مقاصد نا مشروع آنهاجلوگیری و باآن مبارزه کند...ولو اینکه موقیت آنها قطعأ بصورت موقتی خواهد بود و این قافله راه درازی در پیش دارد...دراینجا سرنوشت لیبی در ماهای آینده کم و بیش حداقل موفقیت ویا شکست تلاشهای غربیها برای شکل وجهت دادن این قیامها راقدری بیشتر روشنتر میکند...شکست آنها منوط به آن است که جبهه مقابل فعآلانه خود برنامه وراه کاری داشته باشد و رهبران محلی این قیامهارا آگاهی داده و بالاتر از همه آنهارا از قبول نکردن "دلارهای نفتی عربستان"و بشکست کشیدن این جنبشها پشتیبانی دهد...آخر خط!
انقلاب تونس ومصر یک حرکت واقعی از طرف مردم بود وغافلگیری غرب به خوبی در ان مشهود . اما جهان غرب سعی کرد با اتخاذ یک موضع سریع ودرست خود را حامی معترضان نشان دهد.از آن طرف حرکت مردم یمن و بحرین به غرب فهماند که این خیزش های مردمی ادامه دار است واگر بنا باشد با خواست ملت ها پیش رود این امر می تواند برای غرب وسر مایه گذاری هایی که تا کنون در این مناطق داشته فاجعه بار باشد پس باید ابتکار عمل را به دست گرفت ! به این شکل که ضمن همراهی با مردم در این خیزش ها طوری به آنها جهت دهد که تنها بازنده غرب نباشد بلکه شرق هم از آن متضرر شود از این رو بازی شطرنج گونه ای را شروع می کند که در آن لیبی وسوریه نیز دچار تنش می شوند و غرب به شدت از مخالفان حمایت می کند بحث بر سرآن نیست که این دو کشور یعنی لیبی وسوریه زمینه انقلاب مردمی را نداشتند یا مردم حق انقلاب ندارند خیر برعکس بسیار هم حق دارند !! بحث بر سر این است که زمان این خیزش ها و مسیر حرکت انها تا چه حد در اختیار مردم است ! این یک هم واقعیت است که امروز حرکت انقلابی لیبی خود را مدیون غرب وناتو می داند و قدر مسلم برای حق شناسی امتیازاتی هم به انها خواهد داد اما در مورد مصر وتونس چنین نیازی حس نمی شد . چرا ؟ چون جامعه برای انقلاب انقدر اماده بود که نیازی به کمک بیگانه در انها نبود . نیاز به قدرت بیگانه نقطه ضعفی بزرگ برای هر حرکتی است که می خواهد از یوق بردگی خارج واختیار امور را از این پس به دست خود بگیرد و این مهم ظاهرا دیگر برای لیبی امکان پذیر نیست واگر ملت سوریه هم همان مسیر لیبی را در انقلاب خود پیش بگیرد به همان سرنوشت لیبی دچار خواهند شد یعنی از دامن شرق خارج وبه دامن غرب خواهند افتاد در این صورت شاید انقلاب کرده باشند اما الزاما آزادی را کسب نکرده اند مگر انکه آزادی را در همان دامن غرب بودن بدانند !
امیدوارم که فقط پالون خر عوض نشده باشد که در انقلابهای عربی معمول است
لیبی الان هیچی نداره
همه چیش بر اثر جنگ داخلی و بمبارانهای ناتو نابووووووود شد
تازه باید چند سال تلاش کنند که چیزی که از دست دادند رو به دست بیارند،بعدش تازه پیشرفت رو شروع کنند
تازه این در صورتیه که دوباره جنگ داخلی رخ نده
گروه نخست، طرفداران رژیم دمکراتیک در لیبی هستند که شمارشان چندان زیاد نیست. !!!! یه جوری میگید رژیم دمکراتیک که آدم فکر میکنه از دموکراتیک بدتتون میاد
لطفا فعلا وضعیت کشورخودتان را درست کنید کشورلیبی هم پیشکشتان......
ارزو بر جوانان عیب نیست
ما هر چی فکر کردیم نفهمیدیم چرا شما از انقلاب لیبی که 80 درصد اون با هماهنگی ناتو و امریکا انجام شد ،حمایت میکنید ولی در سوریه که حتی یک گلوله از سوی ناتو شلیک نشده ،انقلاب اونجا را امریکایی و اسراییلی میدونید؟؟
آمریکا و ناتو اگر حمایت می کردند یا نه مطمئنا مردم به پیروزی می رسیدند. آنها چون از پیروزی مردم مطمئن بودند به آنها کمک کردند والا دیدیم در برهه ای از زمان که کمی شک کرده بودند صحبت از بقای قذافی کردند . به اعتقاد من آنا فقط برای اینکه از آینده لیبی سهم داشته باشند این کارو انجام دادند. اما در مورد سوریه ، سوریه فعلی هیچ سودی برای غرب نداره که هیچ کلی هم ضرره و برای غرب هر حکومتی غیر از حکومت فعلی می تونه سودمند باشه.
چون قذافي دوستشون نبود ولي بشار دوستشونه
ليبي ازچاله بيرون آمدبه چاه افتاد.عمرمختاركجايي كه ليبي مستعمره اتحاديه اروپاشد.هزينه بمباران هاي ليبي توسط ناتوميلياردها دلاراست مطمئن باشيدناتوعاشق رنگ وروي كسي نيست كه اين همه پول را صرف آزادي ملت ها كند.هركس چنين فكركندكودن واحمق ونفهم است كه فكرنكنم كسي چنين فكري بكند.ناتووآمريكا وانسان دوستي!!!!!چه مضحك، .چه خيال باطلي .ملت ليبي براي مبارزه با استعمار به پاخيزيد
خوشم می آد، خودت بریدی، خودت هم دوختی!
شاید نیت غرب خیر نباشه اما راه حلش این بود که قذافی را نگه داریم؟ الان مردم این امکان را دارند که خودشان تصمیم بگیرند و توطئه ها را خنثی کنند.
برای بار صدم می گویم که در لیبی ایران از غرب بازی خورد و مثل سوریه نباید میگذاشت قذافی سقوط کند. چون از حالا تا حد اقل ده سال دیگر لیبی مستعمره بی چون و چرای انگلیس، فرانسه، ایتالیا و آمریکا خواهد بود. رسانه های ایران هم در این قضیه مردم فریبی کردند و مثل سوریه اصل توطئه غرب را افشا نکردند.
درستش هم همینه.عراقی بعد از 10 سال به زور دارن میندازن امریکایی ها رو بیرون.فکر کردن ناتو عاشق چشم و ابروشون هست که میلیون میلیون موشک بزنه تو طرابلس برا رضای خدا؟اگه 1 تومن هزینه کنن تا 10 تومن نبرن که راضی نمیشن .
تا نظر امريكاييها در تامين نفت وخريد اسلحه شان تامين نشه ،حركت به همين منوال خواهد بود.90 درصد تسليحات ارتش قذافي روسي بود و با توجه به بحران جهاني اين جنگ ايجاد شد . غافل نشويم كه جنگ ليبي انحراف افكار عمومي را ايجاد كرد تا به خاور ميانه نينديشيم. به اسرائيل فكر نكنيم. مثلث نفت ،جنگ، اسلحه درست در اين زمان مورد كاربرد دارد. مثلثي كه امريكائيها و انگليس مبدع آن هستند. فكر كنم نوبت بعدي حتما سوريه است كه بايد شديدا مراقب باشيم تا منافع ما به خطر نيفتد. روسيه زياد حمايت نمي كند.بايد هواسمان باشد.
حتما هواست باشد.
امیدوارم گروه نخست بیشترین نقش را در حکومت اینده لیبی داشته باشه.
الان قرن 21 است
از پاسخ هاتون معلومه که کجاتون میسوزه.اخه 1نفرنظرشو گفته چون باب میل شما نیست باید هر چی دلتون خواست بش نسبت بدید؟؟خجالت بکشید
مسعود اتفاقا ایرانم. فردا هم با اجازت روز قدس شرکت میکنم! ای پی امریکا به خاطر وی پی ان هست.بنده دانشجوی مقطع دکتری هستم و مقالات علمی برای امثال من تحریم هست و اگر با ای پی ایران وارد سایت ها بشم اجازه استفاده ندارم.دلیل استفاده از فیلترشکن این بود.
الحمدالله که زیر پرچم نظام مقدس هستم.ولی این موضوع چیز از وابستگی شما و همفکرانت به غرب کم نکرد :)
نمونه کشور مدعی دموکراتیک کجا سراغ دارید انگلستان یا امریکا موج موج اسلامگرایی است نه ازنوع غربی سعودی حتی حکومت فعلی ترکیه سوپاپ اطمینان چنین خواستی بود وگرنه خواست ملت اون بیش از اینهاست
آقای ناشناس خیلی با تمدن غرب مشکل داری برگرد ایران گوشتو میخوری میگی پیف بو میده
به تو چه مربوطه که آرزو میکنی؟
به همین خیال باش .
عمق وابستگی فکری و در آرزوی غربی شدن !!
اها از نظر شما اسلام فاقد دموکراسی هست؟یا چون مقابل دموکراسی غرب هست خوشت نمیاد؟
اسلام باشه دموکراسی هم هست! حتی اگه قرن 21 که خوبه قرن 500 باشه
چقدر جمله زردی گفتی الان قرن 21 هست! مبهوت تمدن غرب!
سرنوشت ليبي را بايد به ارا اكثر مردم سپرد. تا ليبي ثبات نسبي پيدا كند.
نقش ايران در حكومت آينده ليبي چه خواهد بود، فعلا تركيه، عربستان و قطر خود را مدعيان و حاميان انقلابيون ليبيايي مي دانند .
اینو خوب اومد
نقش یک تماشاگر با احساس مسئولیت بالا
به نظر نمی آید اسلامگراها در لیبی دارای آن انگیزه پاک و آن شوری که در بین ایرانیان بود ، باشند که صد البته وجود شخصیتی همچون امام خمینی (که ما به داشتن آن مفتخریم) در آن مؤثر بوده . با اینهمه فرزندان خلف عمرمختار ثابت کردند که از دیگر ملتهای انقلابی کنونی شجاعتر و پرهمت تر هستند. انشاءالله بتوانند در تشکیل حکومت اسلامی پایدار باشند.
انگیزه پاک
واقعا خنده دار هست
این داوود یکی بیدار کنه ظاهرا در ایران زندگی نمی کنه
اميد داريم كه يك حكومت مثل امارات برپا بشه
خیلی بدبختی. امارات شده برات یک الگو؟داسمتم گذاشتی وطن پرست
خوشم میاد همیشه نیمه پر لیوان رو نگاه می کنید...
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.