رسول رهبری از کارشناسان بخش تعاون در مطلب ارسالی برای «تابناک» نوشته است:
بهانه این نوشته نامه 55062 مورخ13/06/1390 وزیر محترم کار و امور اجتماعی سابق (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی کنونی) به مدیران کل استان‌ها و اعلام محترمانه ادامه فعالیت مدیران کل کلیه استان‌ها به عنوان قائم مقام می‌باشد. اگر دقت کنیم، متوجه می‌شویم تاریخ نامه دقیقا مصادف است با روز تعاون! عجب حسن تصادفی وقتی که در کل کشور ادارات کل تعاون استان‌ها مشغول برگزاری این روز و ارایه عملکرد و افتتاح پروژه‌ها و دیدار با مسئولان و ... بودند این نامه صادر و به نظر می‌رسد که نه تنها یک نامه و دستور اداری که بلکه دارای پیام خاصی برای تعاونگران و زحمت کشان این بخش است.
به گذشته نه چندان دور برمی‌گردیم؛ یعنی نزدیک 32 سال پیش وقتی که مجلس خبرنگان در سال 58 در حال بررسی و تصویب مفاد قانون اساسی جمهوری اسلامی بود. اگر به مذاکرات آن دوره گوش دهیم، وقتی مواد مربوط به بخش تعاون مطرح می‌شد، شماری از نمایندگان محترم به این اعتراض داشته و مخالف تصویب بودند. در این خصوص جمله ای بین یکی از نمایندگان محترم و رئیس جلسه که شهید مظلوم دکتر بهشتی بود، رد و بدل شد که قابل تأمل است، نماینده محترم در اعتراضی می‌گوید: آقا یعنی چه همه چی تعاونی پس ما چی؟
که آقای بهشتی پاسخ می‌دهند: شما هیچ.
که این مسأله تأکید و قاطعیت ایشان و نظام را در نهادینه کردن بخش تعاون در آن دوران را نشان می‌دهد، لیکن نطفه‌های مخالفت، بخش تعاون در سالیان نه تنها از بین نرفته بلکه با چهره‌ها و ترفندهای خاص در دوران عمر کوتاه بخش مظلوم تعاون همیشه در انتظار فرصت برای ضربه زدن و حتی انحلال آن فعال بوده‌اند که طرح بحث انحلال وزارت تعاون باعث شده بود که به رغم تلاش بسیار، این آتش‌های زیر خاکستر ضد تعاون نتوانند بالفعل شده و حرف خود را به کرسی بنشانند، ولی این بار روش تغییر و با چهره‌ای خاص که ایجاد حساسیت ننماید، وارد عرصه شده‌اند و با گذراندن مراحل ادغام و به حاشیه راندن بخش تعاون، کم کم مقدمات حذف آن از اقتصاد جمهوری اسلامی ایران را فراهم می‌‌آورند.
آنچه مسلم است، اگر بحث عدالت اجتماعی را در قانون اساسی دنبال کنیم این امر از گذر مسیر تعاون پیش بینی شده است (بند 2 اصل چهل و سوم) و بخش خصوصی نیز به عنوان مکمل فعالیت‌های دولتی و تعاونی قید شده است. (اصل چهل و چهارم)
بدیهی است، با تحقق اهداف تعیین شده برای بخش تعاون و رسیدن به عدالت اجتماعی به عنوان یک رقیب در کنار سایر بخش‌ها شاید واکنش‌هایی داشته باشد؛ بنابراین، اگر با نگرش قانون اساسی به این مسأله نگاه کنیم و رقابت سالمی را متصور شویم، بخش دولتی و تعاونی در اقتصاد باید فعال و پویا بوده و بخش خصوصی مکمل این فعالیت‌ها باشد.
ولی اگر از نگاه کسانی که منافع خود را در این باره در خطر می‌بینند، به مسأله نگاه کنیم، موضوع فرق می‌کند. با تحقق اهداف بخش تعاون موضوع کنز..، اقتصاد متکی به رانت، چرخش سرمایه‌ها در بخش خدمات دلالی، عدم تولید، ایجاد بازار محض مصرفی کالاهای بنجل خارجی، همگی دچار تهدید شده و برای همین، موضع گیری‌های ضد بخش تعاون حتی در لفافه‌های خاصی تصورنشدنی نخواهد بود.
بخش تعاون پس از تصویب قانون بخش تعاون و ایجاد وزارت تعاون، مدت زیادی را نگذرانده و در این عمر کوتاه خود، به رغم کمبود امکانات، این راه را مظلومانه تا حال گذرانده است و اگر بگوییم خون شهدای والای این مرز و بوم، نه تنها در دفاع از خاک مقدس بلکه در دفاع از دستاوردهای نظام و قانون اساسی تقدیم شده که بخش تعاون نیز جزء جداناشدنی از این قانون است، باید در راستای همسویی با ارواح طیبه شهدا و در ادامه راه آنها با چنگ و دندان از این دستاوردها نگهداری کنیم و نگذاریم آتش‌های زیر خاکستر که در سال 58 و به هنگام تصویب مفاد مربوط به تعاون در مجلس خبرنگان مخالف بودند، سر بر آورند و بر آرمان نظام مقدس جمهوری اسلامی و شهدا بتازند
بهانه این نوشته نامه 55062 مورخ13/06/1390 وزیر محترم کار و امور اجتماعی سابق (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی کنونی) به مدیران کل استان‌ها و اعلام محترمانه ادامه فعالیت مدیران کل کلیه استان‌ها به عنوان قائم مقام می‌باشد. اگر دقت کنیم، متوجه می‌شویم تاریخ نامه دقیقا مصادف است با روز تعاون! عجب حسن تصادفی وقتی که در کل کشور ادارات کل تعاون استان‌ها مشغول برگزاری این روز و ارایه عملکرد و افتتاح پروژه‌ها و دیدار با مسئولان و ... بودند این نامه صادر و به نظر می‌رسد که نه تنها یک نامه و دستور اداری که بلکه دارای پیام خاصی برای تعاونگران و زحمت کشان این بخش است.
به گذشته نه چندان دور برمی‌گردیم؛ یعنی نزدیک 32 سال پیش وقتی که مجلس خبرنگان در سال 58 در حال بررسی و تصویب مفاد قانون اساسی جمهوری اسلامی بود. اگر به مذاکرات آن دوره گوش دهیم، وقتی مواد مربوط به بخش تعاون مطرح می‌شد، شماری از نمایندگان محترم به این اعتراض داشته و مخالف تصویب بودند. در این خصوص جمله ای بین یکی از نمایندگان محترم و رئیس جلسه که شهید مظلوم دکتر بهشتی بود، رد و بدل شد که قابل تأمل است، نماینده محترم در اعتراضی می‌گوید: آقا یعنی چه همه چی تعاونی پس ما چی؟
که آقای بهشتی پاسخ می‌دهند: شما هیچ.
که این مسأله تأکید و قاطعیت ایشان و نظام را در نهادینه کردن بخش تعاون در آن دوران را نشان می‌دهد، لیکن نطفه‌های مخالفت، بخش تعاون در سالیان نه تنها از بین نرفته بلکه با چهره‌ها و ترفندهای خاص در دوران عمر کوتاه بخش مظلوم تعاون همیشه در انتظار فرصت برای ضربه زدن و حتی انحلال آن فعال بوده‌اند که طرح بحث انحلال وزارت تعاون باعث شده بود که به رغم تلاش بسیار، این آتش‌های زیر خاکستر ضد تعاون نتوانند بالفعل شده و حرف خود را به کرسی بنشانند، ولی این بار روش تغییر و با چهره‌ای خاص که ایجاد حساسیت ننماید، وارد عرصه شده‌اند و با گذراندن مراحل ادغام و به حاشیه راندن بخش تعاون، کم کم مقدمات حذف آن از اقتصاد جمهوری اسلامی ایران را فراهم می‌‌آورند.
آنچه مسلم است، اگر بحث عدالت اجتماعی را در قانون اساسی دنبال کنیم این امر از گذر مسیر تعاون پیش بینی شده است (بند 2 اصل چهل و سوم) و بخش خصوصی نیز به عنوان مکمل فعالیت‌های دولتی و تعاونی قید شده است. (اصل چهل و چهارم)
بدیهی است، با تحقق اهداف تعیین شده برای بخش تعاون و رسیدن به عدالت اجتماعی به عنوان یک رقیب در کنار سایر بخش‌ها شاید واکنش‌هایی داشته باشد؛ بنابراین، اگر با نگرش قانون اساسی به این مسأله نگاه کنیم و رقابت سالمی را متصور شویم، بخش دولتی و تعاونی در اقتصاد باید فعال و پویا بوده و بخش خصوصی مکمل این فعالیت‌ها باشد.
ولی اگر از نگاه کسانی که منافع خود را در این باره در خطر می‌بینند، به مسأله نگاه کنیم، موضوع فرق می‌کند. با تحقق اهداف بخش تعاون موضوع کنز..، اقتصاد متکی به رانت، چرخش سرمایه‌ها در بخش خدمات دلالی، عدم تولید، ایجاد بازار محض مصرفی کالاهای بنجل خارجی، همگی دچار تهدید شده و برای همین، موضع گیری‌های ضد بخش تعاون حتی در لفافه‌های خاصی تصورنشدنی نخواهد بود.
بخش تعاون پس از تصویب قانون بخش تعاون و ایجاد وزارت تعاون، مدت زیادی را نگذرانده و در این عمر کوتاه خود، به رغم کمبود امکانات، این راه را مظلومانه تا حال گذرانده است و اگر بگوییم خون شهدای والای این مرز و بوم، نه تنها در دفاع از خاک مقدس بلکه در دفاع از دستاوردهای نظام و قانون اساسی تقدیم شده که بخش تعاون نیز جزء جداناشدنی از این قانون است، باید در راستای همسویی با ارواح طیبه شهدا و در ادامه راه آنها با چنگ و دندان از این دستاوردها نگهداری کنیم و نگذاریم آتش‌های زیر خاکستر که در سال 58 و به هنگام تصویب مفاد مربوط به تعاون در مجلس خبرنگان مخالف بودند، سر بر آورند و بر آرمان نظام مقدس جمهوری اسلامی و شهدا بتازند