روی تخته وایت برد کارلوس کی‌روش، این روزها پر است از نکاتی که باید مو به مو در راه آماده سازی تیم ملی اجرا شوند. او همه چیز را زیر نظر گرفته. از گرفتن تاییدیه از فدراسیون فوتبال بحرین برای تامین امنیت تا تحویل ساک ورزشی به بازیکنان جدید. او نمی‌خواهد بلایی که سر تیم امید و پس از آن برای سپاهان آمد برای تیمش تکرار شود. او نمی خواهد هیچ چیز را به قضا و قدر بسپارد، هر چند که به خوبی فهمیده که واژه «ان‌شاءالله» جزو پرکاربردترین کلماتی است که در فوتبال ایران مورد استفاده قرار می گیرد و به همین خاطر تلفظ آن را به خوبی فراگرفته است.
با توجه به نتیجه بازی رفت، خیالتان از بازی برگشت با بحرین راحت است؟
کاملا برعکس، پیروزی شش بر صفر در فوتبال کم اتفاق می‌افتد و یک نتیجه عادی نیست. حتی بحرینی‌ها بخاطر آن شکست سنگین، سعی می‌کنند بهتر از گذشته تیم‌شان را آماده بازی برگشت کنند و مصاف با ایران را یک مسابقه عادی نمی دانند.
گفته بودید در سفر اخیرتان با اشکان دژاگه ملاقات خواهید کرد و عملکرد چند بازیکن ایرانی شاغل در اروپا را ارزیابی می‌کنید.
دژاگه را ندیدم چون قبلا بررسی‌های لازم را درباره او انجام داده بودم. چند بازیکن ایرانی دیگر را تحت نظر گرفتم اما در مجموع کارم درباره آنها هنوز تمام نشده. باید ارزیابی بیشتری درباره کیفیت این بازیکنان داشته باشم.
گفته می شود از عملکرد بازیکنی به نام «گوچی» که در لیگ بلژیک بازی می‌کند، رضایت دارید؟
فعلا اسم نمی‌برم. در حال حاضر از بازیکنانی که به اردوی تیم ملی دعوت می‌شوند، رضایت دارم. وضعیت آنها خوب است. اوضاع تیم هم خوب است اما در کل کار یک مربی این نیست که همواره از کیفیت بازیکنانش احساس راحتی کند. یک مربی باید همیشه نگران وضعیت سطح کیفی بازیکنانش باشد و به دعوت از بازیکنان باکیفیت بیشتری بیندیشد.
بیشترین انتقادی که به شما وارد شده این است که
به ندرت برای تماشای مسابقات به شهرستان ها سفر می کنید؟
اگر من بروم اصفهان و بازی سپاهان و ملوان را ببینم، می‌توانم یک بازی ببینم در حالی که اگر در دفترم باشم، می‌توانم سه بازی ببینم. دو تا را از ماهواره ببینیم، عصر هم بروم بازی استقلال مقابل مس را ببینم. بنابراین به لحاظ عقلانی وقتی ما می‌توانیم سه بازی را ببینیم چرا جوری تصمیم بگیریم که فقط یک بازی ببینیم! اگر دائم در سفر باشیم، وقتی برمی‌گردیم می‌بینیم کارهای مربوط به کمپ، اردو و بازیکنان مانده است و نمی‌خواهیم چنین اتفاقی بیفتد.
اگر الان در پرتغال یا آفریقای جنوبی هم بودید از دفترتان بازی‌های لیگ را دنبال می‌کردید؟ عده‌ای می گویند کی‌روش و دستیارانش از سفر با هواپیماهای ایرانی هراس دارد.
اصلا با این قضیه موافق نیستم. وقت من خیلی با ارزش‌تر از این‌هاست که بخواهم درباره این مسایل صحبت کنم چرا که وقتم کاملا در اختیار تیم ملی است. مهمترین بازی‌ها در ورزشگاه آزادی برگزار می‌شوند. به طور مثال وقتی استقلال بازی دارد، پنج، شش بازیکن این تیم جزو بازیکنان تیم ملی هستند و خیلی منطقی نیست بروم شهرستان و مسابقه تیمی را ببینم که ممکن است یک بازیکن در تیم ملی داشته باشد یا حتی نداشته باشد. فکر می‌کنید سرمربی تیم ملی اسپانیا بیشتر وقتش را کجا می‌گذراند؟ آیا در ورزشگاه ختافه؟ خیر، او بیشتر بازی‌های رئال مادرید و بارسلونا را تماشا می‌کند. در انگلیس هم که قضیه فرق می‌کند چون تیم‌های مطرح انگلیسی بازیکن انگلیسی زیادی ندارند.
تا امروز از فعالیت هایی که در فوتبال ایران انجام داده‌اید راضی هستید؟
دوست دارم زمانی که ایران را ترک می‌کنم میراثی از خودم به جای بگذارم. دوست دارم میراث من این باشد که مربی بعدی نقطه شروعی بهتر از نقطه شروع من داشته باشد و شرایطی بهتر از روز اولی که من کار را شروع کردم داشته باشد. هر مربی باید برای مربی بعدی میراثی داشته باشد که مربی بعدی کار را آسان‌تر شروع کند. در تمام تیم‌های ملی که من کار کردم که دوبار در پرتغال و یک بار در آفریقا، آمریکا و امارات بوده است، طرز فکر و دیدگاهم را بر جای گذاشتم و ایران هم از این قاعده مستثنا نیست.
انتظارفدراسیون فوتبال ایران از کارلوس‌کی‌روش چیست؟
بخش عمده‌ای از انتظارات فدراسیون و کفاشیان به آینده معطوف است. آقای کفاشیان تصویر روشنی از آینده فوتبال در ذهن دارد اما در فوتبال نمی‌توان تمام مسئولیت پیشرفت فوتبال را بر عهده یک نفر گذاشت. حالا این یک نفر چه رئیس فدراسیون باشد چه سرمربی تیم. برای فرار از ناکامی همیشه قایق فراری وجود دارد به نام سرمربی تیم ملی. این مورد را درباره ایران نمی‌گویم بلکه کلی مثال می‌زنم. کسانی هم که مسئول هستند همیشه بهانه‌ای به اسم سرمربی دارند. مربی را عوض می‌کنند ولی این قضیه باز هم تکرار می‌شود چرا که سرمایه‌گذاری و احساس مسئولیت کمی دارند اما در سوی مقابل انتظارات‌شان بالاست و این پیشرفت و تغییر ساختار که از آن صحبت می‌کنیم وظیفه تمام افراد جامعه فوتبال است نه فقط یک نفر به اسم سرمربی.
آیا این تعهد در ایران از سوی جامعه فوتبال شامل مردم، فدراسیون و رسانه وجود دارد یا خیر؟
به اعتقاد من برنامه‌ریزی برای فوتبال کار ساده‌ای است، چرا که اساسا فوتبال ورزش و کار ساده‌ای است. برای پیشرفت بازیکنان کار ساده‌ای داریم، فقط باید آنها را مجبور کنیم تا بازی‌های زیادی انجام دهند. برای پیشرفت فوتبال افرادی که روی تراکتور یا روی هلی‌کوپتر کار می‌کنند را نباید به فوتبال آورد. باید مغزهای فوتبال را به فوتبال آورد تا از آن حمایت شود. باید به افراد آموزش داد و از آنها خواست که رقابت‌های فوتبال را بهتر سازماندهی کنند که این هم کار ساده‌ای است. آیا در این حرف‌هایی که من مطرح کردم چیز جادویی وجود دارد؟ این ساده‌ترین کار ممکن است. هنوز پس از 32 سال کار کردن در فوتبال وقتی شب می‌خواهم بخوابم از خودم می‌پرسم چرا فوتبال این قدر ساده است. چرا این اندازه راه‌حل‌های ساده برای پیشرفت در فوتبال وجود دارد و کسی آن را انجام نمی‌دهد؟
آیا فوتبال ایران شرایط انجام دادن این کارهای ساده و پیشرفت بیشتر را دارد؟
در برخی کشورها احساسی نسبت به فوتبال وجود ندارد و کسی از تیم ملی کشورش انتظاری ندارد اما مردم ایران به فوتبال علاقه دارند و ورزشگاه‌ها را پر می‌کنند. بازی پرسپولیس و داماش را دیدید. حضور تماشاگران در روزی بارانی، فوق العاده بود. آنها در آن شرایط ورزشگاه را پر کرده بودند. پس مردم ایران شایسته فوتبال بهتری هستند چرا که فوتبال را دوست دارند و نسبت به آن احساسات نشان می‌دهند. فوتبال را درک می‌کنند، می‌فهمند که بازیکن شیرجه می‌زند و خودش را روی زمین می‌اندازد و داور بازی را بیهوده متوقف می‌کند. آنها نیاز به انرژی و هیجان دارند. وقتی تمام این مسائل ساده را کنار هم بگذارید فوتبال ایران پیشرفت می‌کند. فوتبال ایران می‌تواند پرواز کند، بالا و بالاتر.
سایت فیفا عنوان کرده که نسل طلایی فوتبال ایران در اختیار شماست، چه نظری دارید؟
از این که چنین نظری ابراز شده بسیار خوشحالم اما کار زیادی پیش رو داریم. امیدوارم تیم المپیک به رقابت‌ها بازگردد. می‌خواهم از این طریق به فیفا بگویم از نظری که درباره ایران دادید متشکرم. از آنها می‌خواهم اگر امکان دارد تصمیم بگیرند که ایران به رقابت‌های مقدماتی المپیک بازگردد. اگر فیفا معتقد است نسل طلایی اکنون در اختیار من قرار دارد باید دقت کند که آینده نسل طلایی در گرو آنها و تصمیمی است که درباره تیم امید می‌گیرند.
مراسم انتخاب بهترین بازیکن جهان به زودی برگزار می‌شود. شما به چه کسی رای می‌دهید؟
فیفا با ارسال نامه‌ای از مربیان می‌خواهد که رای‌شان را اعلام کنند هنوز نامه‌ای برای من ارسال نشده است.
پس از ارسال نامه رای شما چیست؟
لیونل مسی.
جالب است که رونالدو را انتخاب نمی‌کنید! شما هم پرتغالی هستید و هم زمانی سرمربی رئال‌مادرید بوده‌اید.
شما درباره بهترین بازیکن جهان پرسیدید و نه بهترین بازیکن پرتغالی دنیا.
الکس فرگوسن وارد بیست و پنجمین سال حضورش در منچستر شد. برای او چه پیامی دارید؟
الکس را خیلی خوب می‌شناسم، این مرد پر از تجربه است. پر از هیجان و علاقه است. این کار یک مربی است که همیشه رو به بالا حرکت کند. زندگی همین است. تردیدی ندارم که با تجربه، مهارت و ذهن قوی‌ای که فرگوسن دارد باعث می‌شود تیم بار دیگر اوج بگیرد. سرالکس فرگوسن بخش عمده‌ای از داستان موفق باشگاه منچستریونایتد را تشکیل می‌دهد. در این 25 سال می‌توانم به شما بگویم که شرایط همیشه خوش و خرم نبوده است اما تفاوتی که با بقیه وجود دارد این است که افرادی که در باشگاه منچستریونایتد حضور دارند هیچ گاه از کار زیاد خسته نمی‌شوند و وحشت نمی‌کنند، هیچ گاه مضطرب نمی‌شوند، این قانون شماره یک باشگاه منچستریونایتد است. قانون شماره 2 منچستریونایتد این است که آنها به افراد خودشان اعتماد می‌کنند. چرا که معقتدند افراد بومی و داخلی باشگاه توانایی و آمادگی بیشتری دارند که کمک کنند.
برنامه‌ای برای یادگیری زبان فارسی دارید؟
قدم اول من خرید کتاب و سی‌دی بوده که انجام دادم و روزی پنج لغت جدید یاد می‌گیرم. تاکنون کلمات سلام، خیلی ممنون، ان‌شاءالله و مرسی را یاد گرفته‌ام.