سرمربی تیم فوتبال نوجوانان ایران گفت: همواره دعایم این است که آدم‌های تنگ نظر اصلاح شوند.
علی دوستی در گفت و گو با فارس، درباره کمبودهایی که قبل از سفر تیم به ازبکستان داشته است، اظهار داشت: گاهی بعضی می خواهند ریشه آدم را بزنند؛ اما خبر ندارند که خدایی هم آن بالا هست. هرگز دنبال انتقام گرفتن نبودم. هنگامی که این تیم تشکیل شد، اولین مسئله ای که به بازیکنان یاد دادم، این بود که خدا را بشناسند.
وی افزود: همیشه می گویم آنهایی که قابل اصلاح هستند، خدا آنها را اصلاح کند و بیش از این هم نمی خواهم در این باره حرف بزنم.
سرمربی نوجوانان درباره قهرمانی نوجوانان اظهار داشت: بهترین اتفاق برای ما افتاد. آرزوی هر کسی است که برای ملت خود خدمت کند. فکر می کنم کار کوچکی انجام دادیم. به هر حال باید به اندازه نوجوانان در مورد این قهرمانی حرف زد.
دوستی تصریح کرد: این قهرمانی قطره ای بود از دریا. این قهرمانی کار کوچکی بود برای ایران.
این مربی در پاسخ به اینکه رسیدن به این قهرمانی چه میزان سختی کشیده است، ابراز داشت: قابل توصیف کردن نیست. در این 15 روزی که در اینجا بودیم، دو شب خواب خوش نداشتیم. مدام در اضطراب بودم.
وی ادامه داد: یکی نباید مسئولیت قبول کند یا اگر قبول مسئولیت کرد، نباید بی خیال شود. نمی توانستم نسبت به این موضوع بی‌تفاوت باشم. بار 70 میلیون ایرانی را دوش خود احساس می کردم.
دوستی با بیان اینکه کار در رده نوجوانان مشکل است، اضافه کرد: سطح مسابقات بالا بود و روی تیم ها سرمایه گذاری زیادی شده بود. همه تیم های بزرگی بودند.
سرمربی تیم نوجوانان تصریح کرد: باید مدیون مربیان سازنده باشیم. بهترین بازیکنان و مربیان را داریم. مربیانی که بدون کوچکترین چشمداشت مالی استعدادها را پرورش می دهند.
وی با اشاره به اینکه از حالا به بعد فدراسیون باید سرمایه گذاری روی پایه ها را جدی تر دنبال کند، گفت: برنامه ریزی ما باید بهتر از گذشته شود. اگر می خواهیم موفق تر از این باشیم، باید کار بیشتری انجام دهیم. اینگونه موفقیت ها مربوط به تلاش دو نفر نیست. این قهرمانی را به تمامی مربیانی که اسمی از آنها نیست؛ اما در حال استعدادیابی هستند، تقدیم می کنم.
دوستی در این باره که قرهمانی او حقانیت مربیان ایرانی را ثابت کرد، اظهار داشت: وقت این رسیده که سایر مربیان ایرانی را قبول داشته باشیم. مگر بازیکنانی که در اروپا بازی می کنند را همین مربیان ایرانی پرورش نداده اند؟ اینها که دست پرورده خارجی ها نیستند. این بازیکنان حاصل زحمت مربیان بی ادعای ایرانی است.
وی تاکید کرد: اگر می گوییم فوتبال ایران حرفه ای شده، اول همه باید به تیم های پایه اهمیت بدهیم. تیم های بزرگسالان ما خوب پول حرفه ای می دهند؛ اما مربیان پایه با ماهی 100 هزار تومان روزگار می گذرانند. در حالی که بازیکنان تیم های نوجوانان و جوانان باید بیشتر از تیم های بزرگ ها تمرین کنند.
سرمربی تیم قهرمان ایران در جواب به اینکه در جام جهانی هم کنار این تیم است، گفت: در نشست خبری در AFC هم وقتی این سئوال را پرسیدند، گفتم کارم تازه شروع شده است. این بار علاوه بر مسئولیت 70 میلیون ایرانی، بار آسیا را هم به دوش می کشم.
علی دوستی در گفت و گو با فارس، درباره کمبودهایی که قبل از سفر تیم به ازبکستان داشته است، اظهار داشت: گاهی بعضی می خواهند ریشه آدم را بزنند؛ اما خبر ندارند که خدایی هم آن بالا هست. هرگز دنبال انتقام گرفتن نبودم. هنگامی که این تیم تشکیل شد، اولین مسئله ای که به بازیکنان یاد دادم، این بود که خدا را بشناسند.
وی افزود: همیشه می گویم آنهایی که قابل اصلاح هستند، خدا آنها را اصلاح کند و بیش از این هم نمی خواهم در این باره حرف بزنم.
سرمربی نوجوانان درباره قهرمانی نوجوانان اظهار داشت: بهترین اتفاق برای ما افتاد. آرزوی هر کسی است که برای ملت خود خدمت کند. فکر می کنم کار کوچکی انجام دادیم. به هر حال باید به اندازه نوجوانان در مورد این قهرمانی حرف زد.
دوستی تصریح کرد: این قهرمانی قطره ای بود از دریا. این قهرمانی کار کوچکی بود برای ایران.
این مربی در پاسخ به اینکه رسیدن به این قهرمانی چه میزان سختی کشیده است، ابراز داشت: قابل توصیف کردن نیست. در این 15 روزی که در اینجا بودیم، دو شب خواب خوش نداشتیم. مدام در اضطراب بودم.
وی ادامه داد: یکی نباید مسئولیت قبول کند یا اگر قبول مسئولیت کرد، نباید بی خیال شود. نمی توانستم نسبت به این موضوع بی‌تفاوت باشم. بار 70 میلیون ایرانی را دوش خود احساس می کردم.
دوستی با بیان اینکه کار در رده نوجوانان مشکل است، اضافه کرد: سطح مسابقات بالا بود و روی تیم ها سرمایه گذاری زیادی شده بود. همه تیم های بزرگی بودند.
سرمربی تیم نوجوانان تصریح کرد: باید مدیون مربیان سازنده باشیم. بهترین بازیکنان و مربیان را داریم. مربیانی که بدون کوچکترین چشمداشت مالی استعدادها را پرورش می دهند.
وی با اشاره به اینکه از حالا به بعد فدراسیون باید سرمایه گذاری روی پایه ها را جدی تر دنبال کند، گفت: برنامه ریزی ما باید بهتر از گذشته شود. اگر می خواهیم موفق تر از این باشیم، باید کار بیشتری انجام دهیم. اینگونه موفقیت ها مربوط به تلاش دو نفر نیست. این قهرمانی را به تمامی مربیانی که اسمی از آنها نیست؛ اما در حال استعدادیابی هستند، تقدیم می کنم.
دوستی در این باره که قرهمانی او حقانیت مربیان ایرانی را ثابت کرد، اظهار داشت: وقت این رسیده که سایر مربیان ایرانی را قبول داشته باشیم. مگر بازیکنانی که در اروپا بازی می کنند را همین مربیان ایرانی پرورش نداده اند؟ اینها که دست پرورده خارجی ها نیستند. این بازیکنان حاصل زحمت مربیان بی ادعای ایرانی است.
وی تاکید کرد: اگر می گوییم فوتبال ایران حرفه ای شده، اول همه باید به تیم های پایه اهمیت بدهیم. تیم های بزرگسالان ما خوب پول حرفه ای می دهند؛ اما مربیان پایه با ماهی 100 هزار تومان روزگار می گذرانند. در حالی که بازیکنان تیم های نوجوانان و جوانان باید بیشتر از تیم های بزرگ ها تمرین کنند.
سرمربی تیم قهرمان ایران در جواب به اینکه در جام جهانی هم کنار این تیم است، گفت: در نشست خبری در AFC هم وقتی این سئوال را پرسیدند، گفتم کارم تازه شروع شده است. این بار علاوه بر مسئولیت 70 میلیون ایرانی، بار آسیا را هم به دوش می کشم.