قانون گریزی ما و منع رطب برای دیگران!

اینکه همه خودخواه میشن ناشی از اینه که مردم به تصمیماتی که رجال مقنن ومجری میگیرن اعتمادی ندارند کم کم یاد میگیرند خودشون بنا به نفع وسلیقه خودشون قانون بذارن واجرا کنن
مثلا توی یک ایالت دوقوزآباد اروپا اگر فلان کالای اساسی بدون دلیل وتوجیه کافی یه سنت گرونتر بشه تمام کالاها توی مغازه میمونه وکسی نمیخره چرا که به رجالشون اعتماد دارند و برای این مشکل چاره اندیشی میکنن اما توی ایران چی؟مردم شروع به خرید بیشتر واحتکار میکنن چرا که میدونن هیشکی جز خودشون بدادشون نمیرسه اینه ماجرای غم انگیز ما!!!!!

کسی شکایت خدا پیش پیغمبر نمی برد پلیس خودش حکم خدا دارد

کودك كه بودم می خواستم دنیا را تغییر دهم . بزرگتر كه شدم متوجه شدم دنیا خیلی بزرگ است من باید کشورم را تغییر دهم . بعد ها کشورم را هم بزرگ دیدم و تصمیم گرفتم شهرم را تغییر دهم . در سالخوردگی تصمیم گرفتم خانواده ام را متحول كنم . اینك كه در آستانه مرگ هستم می فهمم كه اگر روز اول خودم را تغییر داده بودم ، شاید می توانستم دنیا را هم تغییر دهم....

با عرض سلام، اجرای قوانین رانندگی به عهده نیروی انتظامی است. ببینید پی از اجرای طرح کمربند چه مقدار این میزان افزایش یافته است. در بعضی کشورها مثل کانادا بعضی خلافها مثل دنده عقب در بزرگراه پس از عبور از خروجی، منجر به نصف کردن ماشین مزبور جلوی چشم راننده می شود. مگر در مورد چک قانون تعلل می کند که در مورد تخلف رانندگی می کند!

ماشالله همه که تعریف کردن از این مقاله. عیبهاش موند ولی. یکی این که خیلی جا نداره که نبستن کمربند رو با استفاده از خودروی شخصی یکی کنی. استفاده از خودروی شخصی هرجوری که حساب کنی خلاف نیست حداقل. نبستن کمربند خلافه. یکی دیگه هم اینکه مسیر ویژه، با ورود ممنوع فرق میکنه. پس ماشینهای پلیس و آمبولانس و غیره طبق قانون می تونن ازش برن. گفتم حواس نویسنده جمع باشه.

من هم همیشه گفته ام مشکل اصلی خود ما مردم هستیم ف اگر رفتارمان را درست کنیم خیلی از مشکلات کشور حل میشود

کی به کار پلیس راهنمایی و رانندگی نظارت داره بابا!!!!
هشتم فروردین محور زابل نهبندانو میرفتم با سرعت 85 که مجازه اون جادست سمند راهنمایی و رانندگی یه 10 دقیقه پشت سرم می اومد ایست داد واستادم چون خلافی نکرده بودم از ماشین پیاده نشدم افسره بهش برخورد اومد 50 تومن جریمه نوشت به بهونه اینکه 120 تا پشت سرم می اومده حتی من GPS نشونش دادم اما اون بیشتر لج کرد و میخواست ماشینو بفرسته پارکینگ
چرا آدمایی که اینقدر بی ظرفیت هستن رو میذارن مامور تا به این راحتی دروغ بگن و ؟؟؟؟؟؟؟

چند بار براي امتحان از روي پلي كه يك كيلومتر طول داشت با ماشين با سرعت معمولي عبور مي كردم و ماشين پليس هم پشت سر من بود . ديدم متاسفانه پليس هم قانون را زير پا گذاشته و از من سبقت گرفت. با خودم گفتم : هرچه بگندد نمكش مي زنند/ واي به روزي كه بگندد نمك!!!!!!!!!!

هفته گذشته گذرم به خ فرهنگ واقع در میدان صدم نارمک افتاد. این خیابان از غرب به شرق یک طرفه است وسط خیابان برخوردم به یکی از خودروهای کلانتری منطقه که ورود ممنوع می آمد ( از شرق به غرب ) اتفاقا برخورد به خودرو پرایدی که در سمت شمال خیابان پارک شده بود . عجیب این که افسری که داخل خودرو بود از کارگری که آنجا ایستاده بود سراغ مالک خودرو را گرفت و چون کارگر اظهار بی اطلاعی کرد به کارگر گفت اگر راننده آمد بگو دیگر ماشینش را اینجا پارک نکند . من کنجکاو شدم و هرچه دقت کردم تابلو توقف یا ایستادن ممنوع در آنجا وجود نداشت یعنی پراید در محل ممنوعه پارک نکرده بود.

ba sepase faravan az eshare be noktei ke be roshanie aftab, va be talkhi tekrare havadese nagovare rozmarei ke damangir hame afrade jame ma mishe, vali ba sokhre gereftanesh roz be roz da ghadam be aghab barmigardim...

داستان از آنجا آغاز ميشود که وسايط نقليه نيروهاي انتظامي که خود بايد الگويي براي ديگران باشند بيشترين تخلفات رانندگي را انجام ميدهند. نيروهاي انتظامي در قاموس خود چيزي به نام تابلوي "عبور ممنوع" ندارند هر جا دلشان بخواهد با بهانه مأموريت به خود جرأت ميدهند از آن عبور کنند و قس علي هذا .. کاش روزي فرا ميرسيد صدايي شنيده ميشد و تواني و قدرتي بود مردم ميتوانستند بدون اينکه گرفتار مصائب ديگر بشوند تخلفات محرز آنان را که ناشي از نگاه "فراقانوني" قائل شدن براي خود است، براحتي گزارش ميدادند... شما کافيست قالب و گرينه هاي وبسايت پليس را در ايران ببنييد نوع نوع فرامردمي کاملا مشهود است حتّي يک نظرخواهي و نظردهي و جاي شکايت و انتقاد و هيچ و هيچ و هيچ فقط يک طرفه است ... به نظر من ريشه همه مصائب همين استثناء قائل شدن است ..

احسنت , احسنت , احسنت!

متاسفانه در کشور ما بسیاری از مردم راننده خوب را مترادف با دست فرمان خوب می دانند. از عوامل مهم ایجاد ترافیک سنگین در کلان شهرهایی مثل تهران می توان به خودخواهی برخی از رانندگان در نیل به اهداف خود مانند پارک دوبله و سوبله ، دنده عقب در بزرگراهها، عبور از مسیرهای ممنوع ، تجاوز به مسیر حرکت خودروهای دیگر و ..... اشاره نمود. خیلی از ما رانندگان وقتی به کشورهایی سفر می کنیم که مقررات راهنمایی و رانندگی در آنجا به نحو مطلوب رعایت می گردد مدام از روش رانندگی و دقت عمل پلیس تعریف و تمجید می نماییم ولی در کشور خودمان برعکس آن عمل کرده و زمانی که با واکنش تنبیهی پلیس مواجه می شویم زبان به انتقاد از مامور بیچاره می گشاییم که اینها فقط بدنبال پول گرفتن از مردم هستند!! همانطور که در مقاله اشاره شده است واقعا هم قانون گریز هستیم ولی این مسئولیت سنگین مقامات کشوری است که با وضع قوانین و اجرای صحیح و بی کم و کاست آنها فرهنگ قانون محوری را در جامعه رواج دهند.

برای ممانعت از قانون گریزی کافی است که قوانینی به روز و سیستم نظارتی کارآمد و سیستم قضایی چابکی داشته باشیم ! در آن صورت در مدت زمان کوتاهی سیستم به حالت کارکرد نرمال و صحیح خواهد رسید . ولی در غیر این صورت با همه تلاشها ، باز هم سیستم معیوب و ناکارآمد خواهد بود . گره این مشکل را مسئولین و قانون گذاران یک کشور به سهولت می توانند باز کنند ولی نمی شود انتظار داشت یک ملت کلیه اشتباهاتش را خودش اصلاح کند ، چون در بسیاری از موارد مردم بصورت ناخودآگاه و یا از روی جهل و نا آگاهی اقدام به کار خطا می کنند و این موارد با آموزش صحیح و کنترل دقیق ( توسط مراجع مربوطه ) قابل رفع می باشد .

بیشتر ما، چرا نگویم براستی همه ما، رعایت و تمکین بقانون را امری باصطلاح خودمان طاغوتی و غرب گرایانه میدانیم و تصور میکنیم اگر قانون را مراعات کردیم حق داریم منتی بر دیگران بگذاریم و متاسفانه آنها که درقدرت هستند اصلاً قانون را جدی نمیگیرند و ای بسا تصور میکنند که " برای ما که نیست، چیزی که خودما درست کرده ایم که نباید به دست و پای خودمان بپیچد" و خلاصه اینکه ملت ایران هزارسال دیگر هم به جائی نمیرسد که بخاطر اجتماع قانون را رعایت کند و اجرای قانون برایش ملکه و نقض آن غیرعادی شود. حالا اگر هر چندسال یکبار سازمان کشور هم به صورتی بهم بریزد، اگر در دوران ثبات مختصر پیشرفتی هم حاصل شده باشد، بخانه اول برمیگردد و به عبارت دیگر میرود زیر صفر.

نباید قانون گریزی را به هر اقدامی ارتباط دهید. در امور مرتبط با زندگی و زمان و فوت و از دست رفتن جان افراد نباید مطرح کنید به دلیل چراغ قرمز بودن و قانونمندی نمیشود کاری نمود.
ولی باید بسیار محدود باشد.
به نظرم در برخی موارد شامل عبور از چراغ قرمز و خیابان یکطرفه و دور زدن های غیر مجاز بین اقدام حیاتی و غیر ان به شرطی که خطر باقوه در کار نباشد باید تفاوت قائل شوید.
بحث این است که این امور را نباید به حدود 90 درصد قانونگریزی ها یکسان و ارتباط دهید.
باید بسیار محدود باشد و بشود آنرا اثبات نمود.
ایا فوت نمودن فردی اسیب دیده در اثر خونریزی مهم است یا 180 ثانیه پشت چراغ قرمز ساعت 2 شب و بدون رفت و امد و خطر قابل مشاهده تردد خودرو.