هشت ماه گذشت و سرانجام، صدایی از مرکز پژوهشهای مجلس هم درآمد
آمریکا هم تحریم نکند، ما خودمان را تحریم میکنیم! +توضیح مرکز پژوهشها
یک پایگاه علمی، دو دانشگاه ایران را تحریم کرد و ما هم برای انتقام، همه دانشگاههایمان را از آن پایگاه علمی محروم کردیم! تا آن پایگاه حساب کار دستش بیاید. هشت ماه گذشته است، گویا تازه مرکز پژوهشهای مجلس، متوجه این مسأله شده است.
در ۲۶ مهر ماه سال ۱۳۹۰ به پیشنهاد دکتر رهبر، رییس دانشگاه تهران در جلسه هماندیشی رؤسای دانشگاههای کشور که با حضور دکتر دانشجو، وزیر علوم تشکیل شده بود، با نظر اکثریت رؤسای دانشگاهها، هیأتهای ممیزه دانشگاهها ملزم شدند از دادن امتیاز به مقالات علمی انتشار یافته در پایگاه الزویر (Elsevier) خودداری کنند. به گزارش «تابناک»، این کار به دنبال آن انجام گرفت که انتشارات الزویر ـ که یکی از معتبرترین پایگاههای علمی و انتشاراتی جهان است ـ اواخر شهریور سال گذشته با استناد به تحریمهای اتحادیه اروپا، دانشگاههای شهید بهشتی و مالکاشتر را به دلیل همکاری با وزارت دفاع کشورمان تحریم کرد و این دو دانشگاه از دسترسی به آن محروم شدند.
بنا بر این گزارش، هرچند این کار غیر حرفهای و غیر علمی الزویر از همان آغاز با انتقادات بسیاری از سوی نهادها و شخصیتهای علمی در درون ایران و حتی خارج روبهرو شد، اقدام غیر منطقی وزارت علوم کشورمان، مبنی بر تحریم الزویر نیز از همان آغاز با انتقادات و مخالفتهای گستردهای از سوی مجامع علمی و تحقیقاتی کشورمان روبهرو شد.
اما نکته قابل تأمل این گزارش این است که، روز گذشته، مرکز پژوهشهای مجلس، هشت ماه پس از تحریم بیمعنای الزویر از سوی وزارت علوم در یک گزارش به انتقاد از آن پرداخت! در همین باره دو پرسش اساسی ذهن ما را به شدت به خود مشغول داشته است:
نخست؛ آیا این کار تحریم پایگاه علمی «الزویر» توسط وزارت علوم و مراکز دانشگاهی ایران، خردمندانه و در راستای اعتلای علمی و فرهنگی ایران اسلامی خواهد بود؟
دوم؛ چرا مرکز پژوهشهای مجلس به عنوان بازوی مشورتی مهمترین نهاد قانونگذاری کشور، هشت ماه بعد به اظهار نظر در این باره میپردازد؟
البته گزارش منتشره مرکز پژوهشهای مجلس با نام «تحریم الزویر و پیامدهای آن» به خوبی پاسخ پرسش نخست را داده است.
بر پایه این گزارش، اگر الزویر دو دانشگاه را تحریم کرده و این گونه شماری از محققان و استادان ایرانی از دسترسی به پایگاه این انتشاراتی محروم شده بودند، اما وزارت علوم با دست خود، همه دانشگاهها و استادان کشورمان را محروم کرد!
این در حالی است که در شرایطی که ایران بنا بر اعلام مقامات رسمی در سالهای اخیر به بالاترین میزان رشد تولیدات علمی در جهان دست یافته و مبتنی بر اهداف سند چشم انداز باید تا چهارده سال آینده به رتبه نخست اقتصادی، علمی و فناوری در منطقه دست پیدا کند، خود تحریمی و محروم ساختن دانشمندان و دانشگاهیان کشورمان از تعامل با یکی از معتبرترین پایگاههای علمی و انتشاراتی جهان بسیار قابل تأمل است!
اما درباره پرسش دوم این گزارش، مبنی بر واکنش بسیار دیرهنگام مرکز پژوهشهای مجلس به این اتفاق و تصمیم مهم وزارت علوم، باید گفت، گویا متأسفانه سیاسی کاریها، باند بازیها و زد و بندهای جناحی و فراجناحی درون مجلس هشتم به اصلیترین و مهمترین نهاد مشورتی قوه قانونگذاری کشورمان نیز راه یافته است.
در همین زمینه، باید به این نکته اشاره داشت که بنا بر قانون «شرح وظایف مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی»، هدف از راهاندازی این مرکز، انجام طرحهای مطالعاتی و تحقیقاتی به منظور ارائه نظرهای کارشناسی و مشورتی به نمایندگان، کمیسیونها و هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی است؛ بنابراین، انتظار میرود، مرکز پژوهشهای مجلس به عنوان یک بازوی کاری مجلس رفتار کند، ولی متأسفانه، این مرکز در سالهای اخیر به دلیل برخی اختلاف سلیقههای سیاسی، وارد بحثهایی میشود که در واقع توان کارشناسی آن را به شدت در حاشیه قرار میدهد.
این در حالی است که در جهان امروز، طرح پرسشهای نو و مسائل پیچیده و چندوجهی در حوزههای گوناگون، نهادهای قانونگذاری را ناگزیر از راهاندازی مراکز علمی و پژوهشی ساخته که با اتکا به تخصصها و مطالعات علمی و غیرجانبدارانه فراهم آمده در آن مراکز و بهرهگیری از آنها، به شناخت کارشناسانه مسائل و پاسخگویی به نیازهای نو در تدوین قوانین دست یابند؛ بنابراین، سیاسی کاری و به حاشیه رانده شدن وجه کارشناسی و نقادانه این مرکز پژوهشی، نه تنها پیامدهای سوء خود را در قوانین مصوب مجلس نشان میدهد، بلکه با سیاسی کاری و سیاسی نویسی، ویژگی نظارتی مجلس را نیز تحتالشعاع قرار خواهد داد.
توضیحات مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
مدیر مسئول محترم وبگاه تابناک
با سلام
مطلبی که درباره گزارش مرکز پژوهشهای مجلس پیرامون تحریم «الزویر» منتشر شده، سه بخش دارد:
1. تأکید بر صحت تحلیل مرکز در تخطئه خودتحریمی وزارت علوم. از این همنظری خدا را شکر میکنیم و از شما متشکریم.
2. انتقاد از تأخیر مرکز در ارایه این گزارش. نقد شما وارد است؛ غفلت شده است. این غفلت کم اتفاق افتاده است، ولی همین موارد کم نیز نباید باشد.
3. نسبتهایی مانند سیاسیکاری، باندبازی، زد و بندهای جناحی به مرکز داده شده است که نارواست. امیدواریم خدا از عیب ما بکاهد و بر انصاف برادران ارجمند تابناک بیفزاید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مدرس زبان انگلیسی هستم و در اوقات فراغت بافتنی می بافم. این نامردها ادعا دارند که با دولت و حکومت ما مشکل دارند.چطور ایران و عراق را از هم تشخیص نمی دهند ؟ حتی اجازه نمی دهند یک ایرانی یک مدل بافتنی بی ارزش را دانلود کند.و در لیست کشور ها برای استفاده از کارهای هنری و عضویت ایران را حذف کرده اند . میخواهید در زمینه علمی با ما همکاری کنند!خیال باطلی است. فقط هر چه آشغال برای خراب کردن مغز جوانان ماست آزاد و قابل دست رسی است.
ما بزرگ نیستیم
اگر ما ملت بزرگی نیستیم چرا کنگره آمریکا مبالغ هنگفی بودجه برای عملیات روانی در ایران در نظر میگیرد
اگر ما ملت بزرگی نیستیم چرا آمریکا با صرف هزینه های گزاف دانشمندان هسته ای ما را ترور میکند
اگر ما ملت بزرگی نیستیم چرا آمریکا همواره میخواهد دوستان و متحدان ما را سرنگون کند.
اگر ما بزرگ نیستیم چرا آمریکا از اینکه ما سلاح اتمی داشته باشیم میترسد و اصلا چرا فکر میکن که ما توانایی آن را داریم.
اگر ملت ما بزرگ نیست چرا دولت انگلیس برنامه ی بی بی سی فارسی که زبان آن تنها توسط مردم ما صحبت میشود را اره اندازی میکن
مشکل امثال شما ها این است که یا تنیلبد و یا ترسو هستید فکر میکنید که اگر 70 میلیون نفر آدم منظم و پر تلاش کار کنند نمی توانند نیاز های خود را بر آورده کنند و حتما باید به جای 70 میلیون 100 میلیون یا بیشتر باشیم؟؟
به فضل خدا و همت ما جوانان انقلابی به همه ی شما اثبات خواهیم کرد که در همه ی زمینه ها فقط نیازمند خداوندیم
تابناک نا مردی منتشر نکنی
البته عزیز ما هم خیلی بی ارتباط با خارج نیستیم ما هم هر جا رفتیم اگه آدمی سرش فقط تو بخور و بخواب دنیا بود و مشغول مادیات آره ما رو نمیشناخت ولی اگه کسی حتی یه ذره هم فکرش بزرگ بود و بالا تر از مادیات رو میدید ایران رو میشناخت آره عزیزم
حال که شتاب رشد کارهای علمی در کشورمان خوب شده است و رشد علمی مان را بهبود بخشیده سوال اینجاست که چرا آقایان مسئول وزارت علوم و دانشگاه تهران با تصمیمات سیاسی و بدون بررسی عواقب آن، حرکت سریع و جنبش نرم افزاری ما را با کندی مواجه میکنند؟!!
خواهشا صاحت مقدس علم را سیاسی نکنید... مگر میشود یا یک تصمیم شخصی و ناپخته، خیل عظم فرهیختگان جامعه را از دسترسی به یک پایگاه داده - که هزاران مجله و صدهاهزار مقاله ارزشمند علمی را در خود نمایه میکند- محروم ساخت. آقایان یادتان به سخن مولا علی علیه السلام بیفتد که فرمود است علم را بجویید هرچند در سینه منافق باشد... این چه تصمیمی است که شما گرفته اید...
اگر از منابع علمی جهان برای حل مشکلات کشور و مردممون استفاده کنیم این همان کاریست که کشور های بزرگ و صنعتی انجام میدهند و این بسیار عالیست ولی در کشور ما مسئله برعکس است دانشجویان و اساتید ما به خاطر قوانین اشتباه وزارت علوم از صبح تا شب کار میکنند که مقاله بدهند و کشور های دیگر از نتایج آنها استفاده کنند بله ما نوکری آنها را میکنیم.خب اگه این مقالات خوبن که اونا میپذیرن چرا خودمون ازشون استفاده نکنیم نکنه تو مملکت مشکل نداریم ؟؟؟
آقایون....آقایون...........چرا آخه دعوا.................فقط اتحاد.....اتحاد.............اتحاد..............
با سلا م واحترام خدمت این استاد بزگوار وهمه شما عزیزان.
راستش این درد دل همه ما مدرس های دانشگاست.این روزا تب مقاله ISI داشتن بد جوری فراگیر شده. جذب در مرحله دکتری،دفاع از رساله دکتری، پذیرش بعنوان هیئت علمی،ارتقائ در مراحل مختلف هیئت علمی و همه و همه در گرو داشتن مقاله ISI است. و این می شود که بعضی از همکاران بزرگوار جهت پیشرفت کلی از وقت خود را صرف تالیف مقاله می کنند(که البته در جای خود با ارزش است) ولی این امر نباید سبب شود که اساتید از امر آموزش و انسان سازی که همانا مهمترین وظیفه یک استاد است غافل بمانند. نمی دانم راه درست کدام است !!؟؟ این روزها اگر بهترین معلم باشی و والاترین ویژگی های انسانی را داشته باشی ولی مقاله ISI نداشته باشی، از لحاظ علمی جایگاهی نداری و فکر می کنند که بی سواد هستی باور کنید این روزها تنها چیزی که ارزش ندارد معلم بودن است انگار همه چیز یک استاد شده تعدادمقالات ISI!!! من اعتقاد دارم باید در ارزش گذاری به توان علمی افراد در دانشگاهها باید بین ارزش گذاری به توان اموزشی اساتید و توان پژوهشی انها اعتدال وجود داشته باشد. من به شخصه دست بوس تمام اساتیدی هستم که که عاشقانه برای ارتقائ فرزندان این مرزو بوم با تمام توان زحمت می کشند ودر جای خود بهترین پژوهشگر نیز هستند، بعبارتی معلم به معنی تمام کلمه هستند.از انهایی که دانشجویان با جان و دل به آنها می گویند: سلام استاد، خسته !!!!!!
امیدوارم که روزی به یک حد اعتدال در امور برسیم همانا که دین ما،دین اعتدال و میانه روی است.
در پناه حق
حقير استاد كامل هستم (چون نمي شناسيد گفتم).
تحصيل كرده 16 سال قبل از قاره آمريكا.
بيش از 32 مقاله معتبر در اين سايت (ٍElsevier) و site هاي معتبرتر از آن.
شما را به خدا سوگند. دم استاد و علم را با مقاله و سايت َAMS, ACS, RSC, Elsevier ,....و غيره گره نزنيد. ما با پول و امكانات خودمان شب و روز مي دويم تا مشكل آنها را حل كنيو. آنها هم دائم به ما چنگ و دندان نشان مي دهند. نمي دانم راه حل عالي كدام است. اما مي دانم كه در علم در دانشگاهها ما نوكري غرب را مي كنيم و آين نامردها از ارئه كپي يك مقاله هم ابا دارند!!!
شما زود است كه اين نامردها را بشناسيد.
منافق واقعي آمريكا است.
چقدر خفت. چرا سرنوشت، رزق و روزي و حقوق و.....استاد را به مقاله گره زده ايم تا او مجبور باشد خود را به هر دري بزند (حتي بعضا خلاف-اگر چه ناياب) تا مقاله اي و آب و ناني جور كند؟ !چرا؟؟؟؟ راه حلي بايد بيابيم.
با احترام به همه شما.
ارایه کپی رایت به ناشر تو همه جا هستش و فرقی نداره که شما از ایران مقاله بفرستید یا از آمریکا. از کسی که ادعای استادی رو داره بعیده که اینها رو ندونه
من هم به عنوان یه دانشجوی PhD با نظرتون موافقم. آخه چاپ مقاله چه دردی از مشکلات مملکت رو حل میکنه!!! الان من میخوام یه تز تولیدی بردارم، میگن باید کارت نوآوری داشته باشه تا یه مقاله بالای IP-2 چاپ شه ازش!!!!! آخه تولید مهمتره یا چاپ مقاله!!!!! یکی به درد ما برسه!!!!!! چرا اینا متوجه نیستن!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟ آخه تو جهان سوم نوآوری چه مفهومی داره؟! یکی به من بگه!!!!
سلام استاد محترم: کسی دم علم را به مقاله و... پیوند نمی زند ولی باید قبول کرد که بدون تعامل با سایر نهادها و مجلات علمی امید پیشرفت نباید داشت.
در ضمن متاسفانه برخی از اساتید از دستاوردهای دانشجویان خود سوء استفاده کرده و در غالب پژوهش به نام خود منتشر می کنند...چه خوب است که تابناک عزیز گزارشی در همین زمینه تهیه کند، باشد که تلنگری باشد برای مسئولین و دانشگاهیان.
ممنون
خود تحريمي انهم از طرف اساتيد اصلا براي ما كه قابل درك نيست
آق یه کلوم بگم. نه فرهاد رهبر به مقاله احتیاج داره نه کامران دانشجو. اونا که سر کارشون هستن و حقوقشونو میگیرن. دانشجو و محقق بدبخت که بخاطر قوانین مزخرف همین آقایون اگه مقاله ISI نداشته باشه پذیرفته نمیشه این وسط شده بازیچه. نمیونیم به کدوم سازشون برقصیم.
اگر ما پیشرفت هایی داشته ایم نباید فکر کنیم که دیگران بیکار نشسته اند.
بقیه بلکه ننشسته اند بلکه در حال پروازند
این اتفاق برای من در یک کشور اروپای غربی افتاد، ایران رو همون عراق می دونستن Iraq and Iran
دوست عزیز، آمار نداری مثی، کمتر از یک درصد است، تازه مقاله هایی که من (به عنوان دانشجوی دکتری) و شما می دونیم چقدر با یک مقاله که تو یکی از دانشگاه های اروپا یا آمریکا نوشته میشه فرق داره از نظر محتوی!
تکلیف من بدبخت چیه که 2 ماه با استادم بحث دارم که نباید مفاله منو اونجا چاپ کنه.اما اون به من میگه تو پس واسه چی از همچین مملکتی اومدی خارج درس بخونی.
ببخشید دنیا دقیقا به چه چیز ما نیاز داره؟! نفت مازاد رو که عربا دارن تامین میکنن . مغز های علمی ما هم که یکی یکی به خاطر شرایط مملکت خودشون دارن فرار میکنن.از نظر تکنولوژی که کلا خیلی عقبیم. تولید داخلی درست حسابی هم که نداریم بنابراین صادراتمون هم تعطیله. رابطمون که حداقل با 200 کشور جهان به هم خورده.
تازه مقالات چاپ شده هم فقط تئوري هستند و هيچ پشتوانه آزمايشي ندارند و ارزش زيادي ندارند.
این تنهایک مورد از تصمیمات غیرکارشناسی وضربه زننده به کشورمیباشد وازاین گونه تصمیمات درکشورزیاد میباشد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.