چند سالی است که بحث بومی‌گرایی در تیمهای شهرستانی مطرح شده و انگیزه این دسته از تیمداران به بازی گرفتن بازیکنان شهر خودشان است. این موضوع از دو جهت جای بحث دارد.
به نوشته توپ ورزشی، اول اینکه چرا تیم‌های تهرانی به بازیکنان بومی خود ارج نمیدهند و دوماً شهرستانی‌ها اگر میخواهند بازیکنان سوپرلیگی داشته باشند باید کار را از کانون‌های استعدادیابی آغاز کنند نه از خود سوپرلیگ. هم‌اکنون اکثر مربیانی که در شهرستان‌ها مشغول به کار هستند از وضعیت کنونی گله‌مندند و میتوان حق را به آنها داد.
زیرا به طور اجبار مدیران باشگاهها بازیکنانی را به آنها تحمیل میکنند تا مربیان از این بازیکنان در ترکیب خود استفاده کنند ولی غافل از آنکه این افراد در حد سوپرلیگ نیستند و تنها به خاطر اینکه تیم منتسب به شهر آنها است، باید در لیست 12 نفره حاضر باشند.
بهتر است مدیران و مربیان تیمهای شهرستانی کانونها و باشگاههای آموزش والیبال خود را قوی سازند و پس از آن توقع بازیکنان سوپرلیگی داشته باشند.
اما دیگر مبحث بازیکنان تهرانی است. همانطور که گفتیم تیمها به بومی‌گرایی روی آوردند در صورتی که تمامی بازیکنان تیمهای تهرانی را افراد غیرتهرانی تشکیل میدهند. در این میان والیبالیست‌های پایتخت‌نشین از همه طرف ضربه میخورند چراکه تیمهای شهرهای دیگر اولویت را به بومیهایشان میدهند و تیم شهر خودشان هم از شهرستانی‌ها تشکیل میدهند. امید است با کمی نظارت و تجدیدنظر بیشتر بر این مقوله در فصل آینده بحث بومی‌گرایی بهبود یابد.

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین