نوبت قهرمانی چلسی است

فرانک لمپارد هافبک سختکوش چلسی این روزها در شرایطی بسیار ایده‌آل قرار دارد. او که یکی از بهترین بازیکنان حال حاضر انگلیس محسوب می‌شود اما بارها مورد بی‌لطفی هواداران تیم‌ملی کشورش قرار گرفته، ولی لمپارد از اینکه در ویمبلی بارها و بارها توسط هواداران انگلیسی هو شده هیچ شکایتی ندارد.
به نوشته کارگزارن و به نقل از تایمز، فریادهای «فرانک چاق» که در استادیوم طنین‌انداز می‌شود در عملکرد این هافبک تاثیری نداشته و او بدون شک یکی از مهره‌های کلیدی «سه شیر» در چهار پیروزی اخیرش در رقابت‌های مقدماتی جام‌جهانی 2010 بوده است.
لمپارد که از سال 1999 پیراهن تیم‌ملی انگلستان را بر تن دارد در طول چهار سال گذشته به‌طور میانگین در هر فصل 20 گل برای چلسی به ثمر رسانده، او در این فصل هم می‌تواند بار دیگر افتخارات گذشته‌اش را تکرار کند.
در سال 2005 لمپارد به‌عنوان بهترین بازیکن انگلستان شناخته شد و در همان سال پس از رونالدینیو در رده دوم بهترین بازیکن جهان قرار گرفت. در تابستان سال گذشته که اینتر تلاش فراوانی برای به‌خدمت گرفتن او انجام داد، لمپارد قراردادی 5 ساله با چلسی امضا کرد و به پردرآمدترین بازیکن جزیره تبدیل شد. هرچند شایعات فراوانی مبنی بر جدایی این هافبک از استمفوردبریچ به گوش می‌رسد اما او در نظر دارد با پیراهن آبی‌پوشان لندن از دنیای فوتبال خداحافظی کند.
لمپارد ترجیح می‌دهد از ناکامی‌های اخیر چلسی صحبت کند. باخت یک بر صفر مقابل لیورپول، شکست سه بر یک از رم و حذف از جام اتحادیه در مقابل بارنلی ناکامی‌های چلسی در رقابت‌های این فصل بوده. لمپارد در مورد شکسته شدن رکورد شکست‌ناپذیری چلسی در خانه در دیدار مقابل لیورپول گفت:‌«رکوردها برای من اهمیتی ندارد. فصل گذشته ما در خانه به تساوی‌های بسیاری دست یافتیم. ما به رکورد خوبی دست یافته بودیم. اما اگر قهرمان لیگ شویم واقعا اهمیتی ندارد که در خانه شکست خورده باشیم یا خیر.»
لمپارد هیچ‌گاه از گفتن این مسئله که به خوزه مورینیو علاقه داشته نترسیده. او حتی در آستانه پیوستن به مربی سابقش در اینتر قرار داشت. او می‌گوید: «اینتر برای به‌خدمت گرفتن من پیشنهاد داد و حتی این امکان وجود داشت که به ایتالیا بروم. شخصا دوران سختی برایم بود چرا که علاوه بر مرگ مادرم این مسئله هم بر مشغله‌های فکری‌ام افزوده بود. واقعا نمی‌دانستم چه کار باید بکنم. احساس می‌کردم باید از انگلستان دور شوم تا در شرایطم تغییری حاصل شود. اما زمانی‌که برای تمرینات پیش از فصل به تیم ملحق شدم فهمیدم که چقدر این تیم را دوست دارم. پس از صحبت با خانواده‌ام تصمیم گرفتم در چلسی بمانم و اکنون صددرصد مطمئنم که بهترین تصمیم را گرفته‌ام.»
لمپارد در مورد پیوستن لوئیس فیلیپه اسکولاری به چلسی و شباهت‌ها و تفاوت‌های او نسبت به مورینیو می‌گوید: «قبل از آمدن اسکولاری هنوز قراردادم را تمدید نکرده بودم. قرار بود یک قرارداد پنج ساله امضا کنم، بنابراین برایم اهمیت داشت که مربی‌ام در آینده چه کسی خواهد بود. مورینیو عاشق درگیری بود و شخصیتی احساسی داشت، برای همین او را دوست داشتم. او زمانی‌که عصبانی بود می‌گذاشت همه بفهمند. مورینیو در هر تیمی که حضور داشته بازیکنان عاشق او بوده‌اند. من او را دوست داشتم و عاشق کار کردن با او بودم و هنوز هم بیشترین احترام را برایش قائلم. در حال حاضر با او صحبت نمی‌کنم اما برخی اوقات برای هم پیام می‌فرستیم. مورینیو واقعا احساسی بود. اسکولاری ولی خونسرد است ولی خیلی خوب صحبت می‌کند. اسکولاری خیلی خوب به همه انگیزه می‌دهد. او نسبت به آنچه که می‌خواهد خیلی باشور و اشتیاق صحبت می‌کند و مدیریتش هم عالی است. زمانی‌که رودررو با لوئیس صحبت می‌کنم واقعا راحتم. بهترین مثال از تاثیر مثبت او بر تیم، کاری است که با نیکلاس آنلکا و مالودا کرد. بدون آنکه بخواهم به این دو بازیکن بی‌احترامی بکنم باید بگویم آنها تا پیش از ورود اسکولاری وضعیت خوبی در تیم نداشتند اما حالا همان‌طور که می‌بینید آنلکا بهترین گلزن لیگ است و مالودا هم عملکرد خوبی دارد.»
به اعتقاد لمپارد، مورینیو و اسکولاری از لحاظ تاکتیکی تفاوت چندانی با هم ندارند. او می‌گوید: «در زمان مورینیو همه می‌گفتند مدافعان ما اجازه جلو آمدن نداشته‌اند در حالی‌که این درست نیست. در دو فصل اول حضور مورینیو که ما قهرمان شدیم مدافعان ما خیلی جلو می‌آمدند. زمانی‌که فریرا بازی می‌کرد همیشه در حال حمله کردن بود. مورینیو زمانی‌که لازم بود از کارهای دفاعی بهره می‌گرفت و این زیبایی مربیگری او بود. او یک قهرمان بود چرا که همیشه راهی برای پیروز شدن پیدا می‌کرد، نمی‌دانم چرا از شیوه بازی ما انتقاد می‌کردند، اسکولاری هم به کارهای دفاعی اعتقاد خاصی دارد. او هم دوست دارد مدافعان حمله کنند اما هیچ‌کس از این مسئله که در حال حاضر جان اوبی‌میکل در جلوی مدافعان میانی ما بازی می‌کند هیچ حرفی نمی‌زند. وقتی مدافعان میانی ما جلو می‌کشند میکل به هافبک‌های وسط اضافه می‌شود. برزیل برای سال‌ها با این شیوه بازی می‌کرد و در اینجا چون این شیوه را نمی‌شناختند خیلی‌ها از دیدن اینگونه بازی کردن ما هیجان‌زده شدند. اما من با این مسئله که بگویند مورینیو تدافعی بوده و اسکولاری تهاجمی، کاملا مخالفم.»
لمپارد درباره مشکلاتش در تیم‌ملی انگلیس برای بازی در کنار استیون جرارد هم گفت: «من مصاحبه استیون را در ساندی‌تایمز در مورد پست دلخواهش در تیم‌ملی خواندم. او گفته بود دوست دارد در خط میانی آزادی بیشتری داشته باشد و فردی پشت او قرار گیرد. اما هر دو ما می‌دانیم در این دنیا همه چیز بر وفق مراد نیست. همه بازیکنان همیشه این فرصت را پیدا نمی‌کنند در پست دلخواه‌شان بازی کنند. من در حال حاضر در تیم‌ملی به‌عنوان هافبک نگه‌دارنده بازی می‌کنم که تجربه‌ای جدید برایم است. مردم فکر می‌کنند من تنها به جلو کشیدن، شوت و گل زدن علاقه دارم اما من به‌خوبی می‌دانم برای تبدیل شدن به یک بازیکن برتر باید هم منضبط بود و هم باهوش و اکنون هم سعی می‌کنم همین‌گونه باشم. درست است که یک بازیکن همیشه دوست دارد در پست دلخواهش بازی کند اما اگر این شرایط فراهم نبود باید خود را با آن تطابق داد. من در تیم‌ملی روزهای خوب و بد داشته‌ام. به اعتقاد من تاکتیک در مربیگری مدرن اهمیت چندانی ندارد، آنچه اهمیت دارد مدیریت انسانی یک تیم است. برای مثال به تیم‌ملی انگلیس نگاه کنید. انگلیس بازیکنان بسیار خوبی دارد که قهرمان لیگ قهرمانان شده‌اند و عملکرد بسیار خوبی هم دارند اما در سطح بین‌المللی آن‌طور که باید موفق نیستند، بنابراین باید کاری کرد که بازیکنان انگلیس در سطح ملی هم با اعتماد به نفس ظاهر شوند و این مسئله به مدیریت انسانی درست باز می‌گردد و این همان کاری است که کاپلو با ما کرد. او آن اعتماد به نفس از دست رفته را به ما بازگرداند و برای همین است که ما اخیرا به نتایج خوبی دست یافته‌ایم.»
لمپارد در پایان حرف‌هایش درباره چلسی گفت: «من مطمئن هستم ما در لیگ برتر قهرمان خواهیم شد، فصل گذشته منچستر شایسته کسب عنوان قهرمانی بود اما در این فصل ما این شایستگی را داریم و بزرگ‌ترین تهدید هم برای ما همین منچستریونایتد خواهد بود.»