رئیس جمهور منتخب مردم یا سیستم؟

در ایران هم گروه ها و لابی ها در انتخابات حرف اول را می زنند

اینها اگر بخواهند به دنبال جلب رضایت شما باشن باید حالاحالاها بدوند.آخرشم در گزینش رد میشن. قبلا که می گفتین در این سیستم نمیگذارن اوباما رییس جمهور شه. حالا که شد یه چیز دیگه میگید. خوش به حال اونایی که نیازی به جلب رضایت شما ندارن و بدا به حال ما که باید رضایت شمارو جلب کنیم

اگه این جوری رییس جمهور انتخاب نشه چه جوری انتخاب بشه؟ آیا راه حلی داری؟ دمکراسی بهترین سیستم موجود است از بدترین ها ، نه از بهترین ها. تا حال ما جایگزینی برای دمکراسی نداریم نه اینکه بهترین است.

بنظر من حزب جمهوری خواه در بدو انتخابات شکست خود را پیش بینی میکرد بهمین جهت کاندیدای پیرمردی که بار دیگر بعلت کبرسن نمیتوانست شرکت کند معرفی کرد در ضمن برای اینده هم فرد جوانی را به صحنه سیاسی معرفی نمود ولی در جبهه دمکراتها مبارزه جدی بودو هر کدام از کاندیدها که میتوانستند در داخل حزب رای بیاورند برای ریاست جمهوری کاندید میشدند

البته این تحلیل هم بر اساس نوعی توهم است که 30 سال است از ذهن بعضیها بیرون نمی رود مثلا کاملا مشخص است اگر مک کین پیروز شده بود همین نویسنده می گفت که چون در انتخابات سیستم فرمایشی حاکم است پس هیچوقت اجازه نمی دهد که مثلا اوباما پیروز شود ( مثل همان تحلیل رییس جمهور محترم ) مشکل این است که اصولا بعضی افراد که خود را تحلیلگر نامیده اند همیشه تحلیل خود را براساس یک رای ارائه می دهند و اصولا از نظر آنها مرغ یک پا دارد !!!! از نظر نویسنده محترم مهم این نیست که اوباما یک سیاه پوست است مهم این نیست مواضع به جد متفاوتی در مورد مسایل مختلف دارد مهم این نیست که کسی آمده که از لحاظ بسیاری از مواضع متفاوت از رییس جمهور قبلی می اندیشد بلکه مهم این است که ایشان بر اساس تئوری همیشه پا بر جای توطئه بگویند که اینها سر تا پا یک کرباسند!!! اما مثل این که ایشان متوجه نیست همین نفس انتخاب اوباما چهره آمریکا را که در جهان به شدت مخدوش شده بود به یک باره کاملا تغییر داد و این خاصیت دموکراسی است امیدوارم مسئولان جمهوری اسلامی از این فرصت به بهترین نحو استفاده کرده و با پرهیز از افراط و تفریط و همچنین شتاب زدگی ا ز مشکلات فی مابین بکاهند و به این تحلیلهای آبکی توجه نکنند هر چند می دانم شما تابناکیها آنقدر ظرفیت ندارید که این نظر را چاپ کنید

عزیز من اوباما دقیقا انتخاب مردم است..تردید نکنید...من نمی دانم این چه عادتی است که علاقه به مشوه کردن کارهای دیگران داریم..شما لطفا این را بررسی کنید که آیا مشابه وطنی ایشان مورد نظر مردم است یا نظام؟ ببخشید قدری انصاف هم بد نیست!

به نظر من تحلیل شکست سیاست های بوش درست نمی باشد. سیستم نیاز داشت که با فشار رسانه ای و دیگر ابزارها 8 سال آمریکا را به سمتی ببرد که بوش برد و این کار را کرد. اکنون دیگر وقت تغییر است!!! پس می بینید که شکستی در کار نیست.

انتخاب توسط حزب یعنی انتخاب توسط سیستم حزبی. بعضی کشورهای دنیا با سیستم حزبی و مشارکتی این انتخاب ها را انجام می دهند مثل امریکا، این سیستم ها به دلیل سخت بودن کار حزبی و هزینه بر بودن آن، چند دوره مجبورند افرادی مثل بوش را نیز تحمل کنند و برای انتخابات هزینه های هنگفتی بپردازند ولی در نهایت راه تغییر را نیز ممکن است انتخاب کنند و فرد جدیدی را وارد بازی سیاسی کنند. باوجود کم شدن هزینه کار حزبی باید این حق را به منتقدان این سیستم داد که بگویند: انتخابات از مسیر دموکراتیک خود دور شده است. سیاست بر پایه حزب یعنی اینکه فردی انتخاب شود که منافع حزب و پشتیبانانش را تامین کند اگر پشتیبانان احزاب گروه های جنگ طلب، تروریست، یا گانگسترهای مافیایی باشند پیچیدگی کار بیشتر می شود. در این حالت تنها آزادی بیان واقعی می تواند نجات بخش این نظام ها باشد تا زیرا هیچ گروه و لابی تاب هزینه های مخالفت با صدای مردم را نخواهد داشت.

hala bara in ke napayirid dar amrika demokrasi vaghei vojud dare asemun ra be rismun bebafisd.

در مورد اینکه اوباما منتخب سیستم بود نه مردم آمریکا کاملا با نویسنده هم عقیده هستم ولی اینکه سیستم در آمریکا به منافع ملی فکر می کند با نویسنده مخالفم. سیستم حاکم در آمریکا یعنی در حقیقت هیئت حاکمه دایمی و پشت پرده آمریکا به فکر منافع اعضای همان سیستم که خودشان باشند هستند نه مردم آمریکا. آنها هر چند سال یک بار برای بقا و پیشرفت کارخانه های اسلحه سازی و ادامه چپاول منابع دنیا نیاز به راه انداختن جنگ جدیدی دارند و پس از آنه هم برای پاکسازی صحنه و تثبیت دست آوردها به کسانی مثل اوباما نیاز دارند.

اینکه می فرمایید انتخاب اوباما انتخابی مردمی نبود بلکه سیسم او را برگزید کاملاً منطقی و درست میباشد.البته این شیوه در اکثر قریب به اتفاق کشورها اجرا میشود مانند کشور عزیزمان ایران.

اون در ایران که ریاست جمهور با سیستم است

پایه های سیایت داخلی و خارجی آمریکا را سرمایه داران صهیونیستی تشکیل میدهند که منافعشان نسبت به ایران همانند دو خط موازی در هیچ نقطه ای تلاقی نخواهد داشت بنابراین تا زمانیکه آمریکا در این زمینه به استقلال نرسد نباید انتظار روابط سالم با این دولت را داشت

از متن اینگونه استنباط میشود که ابتدا اوباما در آلمان مورد استقبال قرار گرفته و سپس به عنوان نامزد نهائی به حزب دموکرات تحمیل شده و یکی از دلایل اصلی انتخاب اوباما استقبال گرم مردم آلمان از او بوده است. در حالیکه سفر اوباما به آلمان بعد از انتخاب او به عنوان نامزد نهائی حزب دموکرات بود و نویسنده در تقدم و تاخر این دو رویداد اشتباه کرده است.

یکی از مشکلات متعدد این تحلیلهای تئوری توطئه ای این است که اصولاً ابطال پذیر نیستند. یعنی طرف مقابل شما هر حرفی هم بزند شما با توجه به اینکه از تحلیلتان همه جور نتیجه ای میتوانید استخراج کنید، و به واقعیتهای مشخصی ارجاع نمیدهی، یک جوابی از جیبتان درخواهید آورد. اگر میگویید نه! بیایید به این سؤال من جواب دهید! چه اتفاقی می افتاد و تحت چه شرایطی حاضر بودید اعتراف کنید که نظام سیاسی آمریکا "دارای ظرفیت و توان یک نظام سیاسی مبتنی بر دمکراسی و نظام حزبی است"؟ به این سؤال دقیقاً جواب بدهید لطفاً. سؤال مشخص دیگر من این است که منظور از این "آنها" که در حال طراحی این سیستم هستند چه کسانی هستند؟ چه کسانی دارند نفع میبرند از این سیستم. یعنی چه کسانی هستند که بوش و چنی و کلینتون و همه را بازیچة دست خود قرارداده اند و هیچ کس هم صدایش در نمیآید و فقط شما میفهمید که اینها وجود دارند و همه را تحت نفوذ خود دارند. در مورد اسرائیلی ها و یهودیان هم 2 نکته: در نظر سنجی یک مؤسسة معتبر میدیدم که از یهودیان آمریکا صورت گرفته بود، فقط 7% یهودیان آمریکا معتقدند که به کسی رأی خواهند داد که منافع اسرائیل را بر منافع آمریکا ترجیح دهد و اغلب مسائل اقتصادی آمریکا را مهم ترین نکته در رأی دادن میدانند (البته جواب شما در هر زمینه ای کاملاً قابل پیش بینی است : شما خواهید گفت این نظر سنجی ها هم همه توسط لابی صهیونیسم اجرا شده و کنترل میشود و اصلاً اعتبار ندارد). نکتة دوم اینکه تا به حال آمریکا رئیس جمهوری نداشته است که صهیونیستها به این اندازه بهش مشکوک باشند: پسر یک مسلمان زاده! اوباما در یک جایی یک عبارتی دارد در این مایه ها که ملتی به مظلومی مردم فلسطین وجود ندارد! البته قبول دارم که وقتی رفت در آیپک سخنرانی کرد اصلاً حرفهایش شایسته نبود ولی به هوش باراک شک نکن میداند چه چیزی را کجا به چه کسانی بگوید! اولین جملة اوباما در سخنرانی اش پس از انتخاب به ریاست جمهوری ایالات متحده جواب امثال شما است که "انتخاب من جواب به تمام اونهایی است که فکر میکنند در آمریکا غیر ممکن وجود دارد".

بنظر بنده نکته مهمی که نویسنده محترم به آن توجه نداشته آنست که آنهائی که اوبامارا کاندید کردند متوجه بودند که در شرایط فعلی مردم آمریکا و البته جامعه جهانی بدنبال تغییر هستند و ادامه برخی سیاستهای نخ نما شده امکانپذیر نیست .پس با یک تیر 2 نشان زدند هم منافع ملی آمریکا را مد نظر قراردادند و هم رضایت مردم آنجا و هم اکثریت جامعه جهانی را فراهم نمودند. بعنوان مثال اگر شما سیبل(هدف ) را جائی قراردهید که میدانید تیر انداز به آنسو تیر اندازی خواهد کرد تیر انداز نمیتواند مدعی شود که او رافریب داده اید . بهرحال بدیهی است که کاندیداهای هردو حزب اصلی آمریکا از سوی سردمداران آن احزاب که از سردمداران آمریکا هستند انتخاب میشوند و هیچگاه برای انتخاب کاندید رای گیری مردمی بعمل نمیایدچرا که دراینصورت هر انتخاباتی سالهای متمادی بطول میانجامد و نتیجه مطلوب هم حاصل نمیگردد. بهرحال من معتقدم که زمان بدبینی و سیاه نمائی دیگر فرارسیده و چنین کالاهائی خریدار زیادی ندارد. در مورد حزب جمهوریخواه هم شما چه میدانید شاید آدمی مطرح تر از مک کین نداشتند و اگر هم تحلیل نویسنده درمورد وی صحیح هم باشد باز هم بدان معنی است که احزاب آمریکا منافع ملی را به منافع جناحی ترجیح میدهند . کاری که درمملکت خودمان متاسفانه کمتر شاهد آن هستیم .

انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا، دست کم در چند دهه اخیر بر پایه دو عنصــر «منافع ملی» و «منافع اسرائیل» شکل گرفته است. به نظر شما انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا باید بر اساس "منافع ملی جمهوری اسلامی ایران" و "منافع سوریه" یا" لبنان" شکل میگرفت؟! اگر آمریکا کشورهایی مثل رژیم اشغالگر قدس و کشورهای شرق اروپا را به عنوان متحدان خود انتخاب میکند. ما نیز کشورهایی مثل ونزوئلا و سوریه را به عنوان همپیمانان خود انتخاب کرده ایم. به طور ساده این جریان یک نوع یار گیری منطقه ایی و فرامنطقه ایی میباشد. و باید ببینیم کدام کشور در یار گیری موفق بوده است!! * * * به قول شما"در هر صورت باید منتظر ماند و دید" اما ضمن احترام برای نویسنده ی محترم باید عرض کنم: مادامی که پایه و اساس تحلیل و تفاسیر نخ نما باشد و بر اساس تکرار تئوری های توطئه بناشده باشد تصویر آینده تفاوتی با رویدادهای گذشته نخواهد داشت. کشورها در روابط باید به انتفاع و کسب منافع بیندیشند. اگر کسب منافع در روابط بین دولت ها امری مذموم و ناپسند باشد، بدون شک باید در اسرع وقت روابط خود را با روسیه و چین به حالت تعلیق در آوریم. چرا که هر دو کشور از وضعیت گل آلود روابط بین المللی ایران حداکثر سود و بهره را برده اند و در مقابل به غیر از یک نیروگاه اتمی نیمه ساز و انبوهی از کالاهای نامرغوب مصرفی چیز دیگری را برایمان به ارمغان نیاورده اند * * * اگر در ایالات متحده منافع ملی تا آنجا ارجحیت دارد که حزب جمهوری خواه چینش نیروهایش را به گونه ایی سامان میدهد که پیروز انتخابات نباشد.« و این مسئله به نظر من نزدیکترین تئوری به واقعیت است و حتی میتواند افتخاری برای هر دو حزب آمریکایی باشد » متاسفانه در جمهوری اسلامی ایران احزاب و گروها هیچگاه حاضر نشده اند که منافع گروهی خود را فدای منافع ملی بکنند.

تحلیل جالبی بود. بنظر من هم در بسیاری از کشورها این سیستم است که حرف اول را می زند چه در نحوه انتخاب کاندیداها و چه در گزینش یکی از آنها برگزیده صرف مردم در هیچ کشوری وجود ندارد.

سیستم انتخابات امریکا یک سیستم عجیب و غریبیه چون یک قسمتش که دست فرمانداران ایالاته شاید 50% نتیجه رو اونا تعیین میکنن بعد انتخابات در زمانهای مختلف در ایالتهای مختلف انجام میشه و همزمان نیست اینطوری نتیجه یک ایالت رو فکر ساکنین ایالتهای بعدی اثر میگذاره.کلا شیوه جالبی نداره.

ای بنازم دایی جان ناپلئون ها را که هنوزهم هستند.

اولین جملة اوباما در سخنرانی اش پس از انتخاب به ریاست جمهوری ایالات متحده جواب امثال شما است که "انتخاب من جواب به تمام اونهایی است که فکر میکنند در آمریکا غیر ممکن وجود دارد