در اینکه تیم ملی فوتبال ایران مقابل تیمی که سطح فوتبالش بسیار پایین‌تر از فوتبال دسته چندم ایران است، آن هم با در اختیار داشتن بازیکنان بسیار گران‌قیمت شکست می‌خورد باور نکردنی است. متاسفانه بازیکنان ایران، اصول ابتدایی یارگیری روی ضربات ایستگاهی و آن هم درون محوطه هجده قدم را به خوبی نمی دانند و گرنه نباید اجازه داد مهاجم حریف بین دروازه و مدافع قرار گیرد و به راحتی دروازه را باز کند. در زمان ضربه، هفت مدافع ما در برابر چهار مهاجم حریف قرار داشتند و اگر یارگیری نفر به نفر شده بود، آنها نمی‌توانستند ضربه بزنند، ضمن اینکه مدافع می‌بایست در جلوی مهاجم قرار بگیرد و این همان اصلی‌است که در برابر گل لبنان اجرا نشد.
بازی فوتبال یک بازی سراسر جنگ است اما جنگندگی لازم نزد بازیکنان ما بخصوص در خط میانی دیده نمی‌شد وگرنه تیم لبنان در آن حد نبود که نشود در نبرد تن به تن مقابل بازیکنانش پیروز شد، ضمن اینکه هافبک‌های ما در این دیدار یک بار هم زمین نخوردند و تعویض هایمان هم اشتباه بود. در این بازی عنصر جرات و جسارت و تعصب در نزد بازیکنان ما وجود نداشت و عجیب اینکه کارلوس کی روش چهار هافبکی که خصوصیات مشابهی دارند را به بازی گرفته بود. در این بازی جای آندرانیک تیموریان خالی بود. او می توانست کمک حال خوبی برای خط میانی و خط دفاع باشد که متاسفانه محروم بود. در مجموع نمی‌خواهم بازیکنان تیم ملی فوتبال را زیر سوال ببرم اما باید بگویم برای پیراهن تیم ملی که پوشیدن آن برای هر بازیکنی یک افتخار است،
باید فکری اساسی کرد. این نکته را هم نباید فراموش کنیم که زمین ناهموار برای تیم های ضعیف خوب است اما بازیکنانی که خلاقیت دارند در اینگونه زمین‌ها به مشکل برمی‌خورند، تیم ایران هم به خلاقیت های فردی بازیکنانش متکی است و در چنین زمین‌هایی حرفی برای گفتن ندارد. به اعتقاد من با این نوع فوتبال بازی کردن بهتر است اصلا به جام جهانی نرویم، چراکه آنجا به کیسه گل تبدیل می شویم و آبرویمان بر باد می‌رود. بنده با محمد دادکان که می‌گوید فوتبال ایران باید یک سال محروم شود موافقم. به این ترتیب می‌توانیم هزینه ای که برای فوتبال ملی می شود و نهایتش هم خوب بازی نکردن و شکست است را خرج تیم های پایه کنیم. ژاپنی‌ها و کره ای‌ها 10سال پیش روی تیم های پایه خود سرمایه گذاری کردند و اکنون از آسیا فراتر هستند.
آنها در بازی های المپیک 2012 لندن روی سکو قرار گرفتند. برگزاری اردوهای طولانی در فوتبال امروزی مدت هاست منسوخ شده است. این کار باعث می شود کسانی که وابستگی خانوادگی دارند، از نظر روحیه دچار افت شوند. در این شرایط بدن آنها هم افت می کند و نتیجه همین می شود که برابر لبنان عاجز هستیم و می‌بازیم. کارلوس کی روش مربی نامداری است اما به نظر من در کنارش باید یک مربی ایرانی با تجربه که با فرهنگ کشورش عجین است، قرار بگیرد تا بیشتر روی مسائل روحی و روانی بازیکنان کار کند.
بازی فوتبال یک بازی سراسر جنگ است اما جنگندگی لازم نزد بازیکنان ما بخصوص در خط میانی دیده نمی‌شد وگرنه تیم لبنان در آن حد نبود که نشود در نبرد تن به تن مقابل بازیکنانش پیروز شد، ضمن اینکه هافبک‌های ما در این دیدار یک بار هم زمین نخوردند و تعویض هایمان هم اشتباه بود. در این بازی عنصر جرات و جسارت و تعصب در نزد بازیکنان ما وجود نداشت و عجیب اینکه کارلوس کی روش چهار هافبکی که خصوصیات مشابهی دارند را به بازی گرفته بود. در این بازی جای آندرانیک تیموریان خالی بود. او می توانست کمک حال خوبی برای خط میانی و خط دفاع باشد که متاسفانه محروم بود. در مجموع نمی‌خواهم بازیکنان تیم ملی فوتبال را زیر سوال ببرم اما باید بگویم برای پیراهن تیم ملی که پوشیدن آن برای هر بازیکنی یک افتخار است،
باید فکری اساسی کرد. این نکته را هم نباید فراموش کنیم که زمین ناهموار برای تیم های ضعیف خوب است اما بازیکنانی که خلاقیت دارند در اینگونه زمین‌ها به مشکل برمی‌خورند، تیم ایران هم به خلاقیت های فردی بازیکنانش متکی است و در چنین زمین‌هایی حرفی برای گفتن ندارد. به اعتقاد من با این نوع فوتبال بازی کردن بهتر است اصلا به جام جهانی نرویم، چراکه آنجا به کیسه گل تبدیل می شویم و آبرویمان بر باد می‌رود. بنده با محمد دادکان که می‌گوید فوتبال ایران باید یک سال محروم شود موافقم. به این ترتیب می‌توانیم هزینه ای که برای فوتبال ملی می شود و نهایتش هم خوب بازی نکردن و شکست است را خرج تیم های پایه کنیم. ژاپنی‌ها و کره ای‌ها 10سال پیش روی تیم های پایه خود سرمایه گذاری کردند و اکنون از آسیا فراتر هستند.
آنها در بازی های المپیک 2012 لندن روی سکو قرار گرفتند. برگزاری اردوهای طولانی در فوتبال امروزی مدت هاست منسوخ شده است. این کار باعث می شود کسانی که وابستگی خانوادگی دارند، از نظر روحیه دچار افت شوند. در این شرایط بدن آنها هم افت می کند و نتیجه همین می شود که برابر لبنان عاجز هستیم و می‌بازیم. کارلوس کی روش مربی نامداری است اما به نظر من در کنارش باید یک مربی ایرانی با تجربه که با فرهنگ کشورش عجین است، قرار بگیرد تا بیشتر روی مسائل روحی و روانی بازیکنان کار کند.