قیم‌ها دوئل می‌کنند

با اصلاح اساسنامه فدراسیون فوتبال، برخی حوزه‌های مرتبط با فوتبال همچون اتحادیه مدیران فوتبال نیز تغییر ماهیت داده و عنوان اتحادیه فوتبال را به خود گرفت تا به نوعی، حضور دو طیف مختلف در فوتبال کشور مشخص شده و دردسرهای خاص خود را نیز به همراه داشته باشد.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، هسته اولیه تشکیل اتحادیه مدیران فوتبال با حضور باشگاههای استقلال تهران(به مدیریت کاظم اولیایی)، پیروزی (به مدیریت عباس انصاری فرد)، پاس (به مدیریت حسن کریمی)، آتش نشانی(به مدیریت علی کاظمی)، گسترش (به مدیریت مهدی محمد نبی)، بانک ملی(به مدیریت احمدزاده)، بهمن (به مدیریت بهمن مداح)، کارگران ( به مدیریت محمد صادق درودگر)، ارارات (به مدیریت سروژ کشیشیان)، کشاورز(به مدیریت محمد صفی زاده)، دارایی (به مدیریت جعفر زاده) و بنیاد شهید ( به مدیریت زارعی)، در شرایطی شکل گرفت که چه در بدو تشکیل و چه پس از آن، تا پایان دوران حضور محمد دادکان پشت میز ریاست، مورد حمایت کرده مدیریت فدراسیون فوتبال بود.

 

اما کاندیداتوری مصطفی آجورلو در انتخابات فدراسیون فوتبال که حواشی فراوانی به همراه داشت و باعث شد برای از دور خارج کردنش، جمعی از کاندیداها از این انتخابات انصراف داده و ثبت نام تجدید شود و حمایت برخی از مدیران عضو این اتحادیه از آجورلو که یکی از آنها برکنار شد و دیگری مورد غضب قرار گرفت، روابط فدراسیون فوتبال که تصمیماتش در سایه مردان ناکام قرار دارد را با این نهاد تیره ساخت؛ تا جایی که در انتخابات اتحادیه شنیده‌ها حکایت از تلاش برخی اشخاص برای عدم کسب آراء توسط رئیس سازمان ورزش شهرداری تهران برای ریاست بر این مجموعه خبر می داد که با برگزاری زودهنگام انتخابات، فرصت برای این مسئله فراهم نشد.
اما به واقع اتحادیه چیست و چه تفاوتی در لفظ و کارکرد در ایران و سایر کشورها دارد، که اینچنین موجبات نگرانی برخی اشخاص شده است و مسر توسعه آن هموار نمی‌شود؟!
متاسفانه در ایران، الفاظ انگلیسی با مفاهیم مختلف مورد بهره‌برداری قرارمی‌گیرند که بعضاً نه تنها اسماً، بلکه کارکردها نیز از تفاوت چندانی برخوردار نیست.
Association در فارسی با معنای اتحادیه مطرح می‌شود، اما این لفظ انگلیسی مفهوم سازمان را نیز به همراه دارد، Federation نیز لغتی فرانسوی‌اصلی (Fédération) به مفهوم سازمان است. برای سازمان بین‌المللی فدراسیون‌های فوتبال (Fédération Internationale de Football Association) که با عنوان مصطلح فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) مطرح است، اهمیت چندانی ندارد که متولیان فوتبال در کشورها، از چه لفظی برای تشکیلات خود بهره می گیرند و ترجمان سازمان در کشورها چه اتحادیه باشد و چه فدراسیون و یا هر لفظ دیگر، FIFA تنها یکی از آنها را به رسمیت شناخته، مکاتبات آن را به رسمیت می‌شناسد و فعالیت‌های آن نهاد را به عنوان متولی فوتبال پیگیری می‌کند.
در این چارچوب سازمان فوتبال زیرمجموعه فیفا در ایران، با لفظ فدراسیون و در انگلیس با لفظ اتحادیه خوانده می‌شود.
در واقع تنها یک نهاد در هر کشور به عنوان متولی رسمی فوتبال فعالیت کرده و مورد حمایت فیفا قرار می‌گیرد و اصولاً فیفا نظر مساعدی در مورد دوگانگی یا چندگانگی نهادهای پیگیر امور فوتبال در کشورها نیز همچون بحث ورود دولت به سازمان‌های فوتبال کشورها ندارد.
اما در کنار فدراسیون فوتبال، مفهوم دیگر Association یا اتحادیه نیز در ایران شکل گرفت که تنها تفاهم‌نامه همکاری با فدراسیون فوتبال منعقد کرده و تنها به این طریق با فوتبال رسمی پیوند خورده است.
البته در صورتی که اتحادیه فوتبال می توانست به عنوان یک اتحادیه صنفی عمل نماید نیز ارزشمند بوده و تلاش برای توسعه آن قابل توجیه بود اما در جایی که این نهاد تنها تحت عنوان تشکلی غیردولتی یا سازمانی مردم‌نهاد (NGO) تحت نظر وزارت کشور فعالیت می‌کند، چه کارایی جز برگزاری مراسم تقدیر، برنامه‌های فرهنگی و کلاس‌های زبان انگلیسی یا برگزاری همایش‌های علمی برای اهالی فوتبال می‌تواند، داشته باشد؟
از این موضوع نیز نمی توان به سادگی گذشت که نحوه فعالیت این تشکل نیز با ابهاماتی همراه بود، چرا که در طرح اولیه که تا چندی پیش نیز امور این اتحادیه بر روی پاشنه آن می‌چرخید، این نهاد برای مدیران فوتبال طراحی شده و می‌بایست کرسی‌ها برای باشگاه‌ها و اشخاص حقوقی در نظر گرفته می‌شد، نه اشخاص حقیقی که در صورت وقوع این مسئله دیگر شاهد آن نبویدم که تعداد قابل توجهی از حاضرین در نشست‌های این اتحادیه را مدیران سابق باشگاه‌ها تشکیل می دهند.
از سویی دیگر همانگونه که ذکر شد، نمی توان از روابط سازمان تربیت‌بدنی، فدراسیون فوتبال و اتحادیه فوتبال با صفاتی همچون گرم و صمیمانه یاد کرد و شاید برگزاری مراسم توپ طلا با دو عنوان مختلف و به فاصله 24ساعت و یا تجلیل از مدیران مستعفی و معزول در اوج حواشی که پیرامون آنها شکل گرفته، نیز این رابطه را مشخص می‌‌سازد.

 

جالب آنکه این اتحادیه به تقلید از جام اتحادیه انگلیس، تاکنون 5 دوره رقابت‌های باشگاهی با عنوان جام اتحادیه باشگاهها را برگزار کرده، حال آنکه اتحادیه فوتبال انگلیس به عنوان متولی فوتبال جزیره جام حذفی خود را در کنار لیگ برتر فوتبال انگلیس با عنوان جام اتحادیه برگزار می کند و این جام را تشکیلات منفکی برگزار نمی‌کند که این مسئله نیز میزان موازی‌کاری که در این سال ها شکل‌گرفته را یادآور می‌شود.
موازی‌کاری که به عنوان پاشنه آشیل فوتبال در شرایط فعلی چندان به چشم نمی‌اید و حالت نامشخصی به خود گرفته اما در صورت تقابل اتحاده با فدراسیون می‌تواند، حتی بیش از بحث تعلیق فوتبال، این رشته را با دشواری همراه سازد.
با این شرایط باید منتظر بود و دید، این دو نهاد که تلاش می کنند نقش قیم‌های فوتبال را بیش از دیگری برعهده داشته باشند و همچون دو ریل قطار، وظایف و کارکردهایشان روز به روز به سمت برابری پیش می‌روند، رو درروی هم در نقطه‌ای قرار خواهند گرفت و دوئل ایشان، قطاری که اهالی مستطیل سبز بر آن سوارند، از ریل خارج خواهد شد یا طرفین ادامه حیات مسالمت‌آمیزرا با همین برخوردهای موضعی ترجیح داده و از رودر رویی که منجر به وقوع بحران شود، جلوگیری خواهند نمود.
بدون شک ادغام اتحادیه‌ای که ماهیت آن با توجه به استدلال فوق قابل توجیه نیست و فعالیت مدیران در زیرمجموعه فدراسیون فوتبال و یا نهایتاً تاسیس یک انجمن یا اتحادیه صنفی برای اهالی فوتبال، بهترین راهکاری است که در شرایط کنونی برای بهبود هویت مبهم اتحادیه فوتبال می‌توان ارائه داد تا از چالش‌های بعدی که وقوع آن را نمی‌توان ناممکن یا حتی دور از دسترس خواند، جلوگیری شود و با بیمه فوتبالیست ها و پیگیری امور صنفی ایشان، نقشی جدی تر برای این اتحادیه بتوان مشخص کرد.