
وعده دادن یکی از اصول کسب میز و مقام است و به جرات هیچ کس نمیتواند به کم هزینهای وزیر ارتباطات وعده بدهد. وعدههایی که عملی کردن آنها واقعا هم سخت نیست و سنجش صحت آنها نیز از عهده جامعه و حتی نمایندگان مجلس خارج است. چرا که سیستم نظارت بر عملکرد وزارت ارتباطات تنها در خود وزارت گنجانده شده است و چه کسی را سراغ دارید که از خودش ایراد بگیرد؟
به تازگی وزیر ارتباطات در جدیدترین گفتوگوی خود عنوان کرده است: «در حوزه اینترنت بینالملل در شرکت ارتباطات زیرساخت افزایش 30 درصدی پهنای باند اینترنت را در سال جاری شاهد خواهیم بود که از 63 گیگابیت بر ثانیه در سال گذشته به 83 گیگابیت بر ثانیه خواهد رسید و بنابراین دیگر قطعی اینترنت نخواهیم داشت».
آیا پیش از این کسی از مردم دقیقا خبر داشته که پهنای باند کشور دقیقا چه قدر است؟ آیا اصلا نیازی به دانستن این موضوع بوده است؟ سهم هر کاربر خانگی از پهنای باند کل کشور تنها 128 کیلوبیت بر ثانیه است و 63 گیگابیت بر ثانیه یعنی همان پهنای باند قبلی، 516 هزار برابر بیشتر از سهم هر کاربر خانگی است. آیا این حجم برای این که کاربر خانگی قطعی اینترنت نداشته باشد، کافی نبوده است که اینک با افزایش 30 درصدی آن قرار است قطعی اینترنت رفع شود؟
در واقع هیچ زمانی قطعیهای اینترنت به دلیل وجود نداشتن پهنای باند کافی در کشور نبوده و نیست. اصولا قطعیها در لایههای بالاتر شبکه و در شرکت مخابرات یا PAPها رخ میدهد و پهنای باندی که شرکت ارتباطات زیرساخت به این شرکتها ارائه میدهد، به ندرت دچار قطعی میشود، چرا که پهنای باند بزرگ بر بستر فیبر نوری منتقل میشود و این بستر اصولا قطعی ندارد و اگر نیز قطع شود، رفع آن به راحتی ممکن نیست و به ناگاه، چند شهر یا حتی استان ممکن است چند روزی بدون اینترنت باقی بمانند که خوشبختانه به ندرت اتفاق میافتد. آنچه مردم و کاربران خرد اینترنت را میآزارد، قطعیهای محلی و کوتاه مدت اینترنت است که به تصمیمگیریهای کلان و پهنای باند عمده کشور ارتباطی ندارد.
افزودن پهنای باند به کشور نیز کار بسیار آسانی است و با توجه به توانمندی کشور در تولید و بهرهبرداری از فیبرنوری، به سادگی میتوانیم پهنای باند بخریم، در حالی که دهها شرکت خارجی با قیمتهای بسیار رقابتی این پهنای باند را به ما میفروشند، بنابراین افزودن پهنای باند به کشور هیچ معنایی به جز افزایش خرید خارجی ندارد.
کسانی که اخبار آیتی را دنبال میکنند، به خوبی میدانند که اخیرا رگولاتوری قیمت پهنای باند را برای شرکتهای PAP بیش از 60 درصد افزایش داده است و این یعنی در آمد شرکت ارتباطات زیرساخت در این حوزه افزایش پیدا کرده است. اقدامی که این شرکت انجام داده این بوده است که با توجه به افزایش 60 درصدی در آمد خود، خرید خود را 30 درصد افزایش داده و این اتفاق ساده به وعدهای تبدیل شده که وزیر احتمالی به رایگان ارائه میکند.
خوشبختانه قطعیهای اینترنت در طی چندین سال گذشته و با ارتقای زیرساختهای خرد در شهرها به حداقل خود رسیده و امید است که روزی به صفر برسد اما آنچه که مشکل اصلی کاربران اینترنت است، پهنای باند پایین حد مجاز برای کاربر خانگی و قیمتهای بالا و غیر منصفانه است. در حالی که در همه جهان تعرفههای اینترنت روالی نزولی دارد، در کشور ما رگولاتوری به عنوان متصدی قانون و قیمتگذاری، عامل اصلی افزایش قیمت اینترنت است.
برای مردم فرق زیادی ندارد که چه کسی وزیر میشود اما به یقین دعای خیر مردم پشت سر کسی خواهد بود که این مشکل را چه با وعده و چه بدون وعده رفع کند.
به تازگی وزیر ارتباطات در جدیدترین گفتوگوی خود عنوان کرده است: «در حوزه اینترنت بینالملل در شرکت ارتباطات زیرساخت افزایش 30 درصدی پهنای باند اینترنت را در سال جاری شاهد خواهیم بود که از 63 گیگابیت بر ثانیه در سال گذشته به 83 گیگابیت بر ثانیه خواهد رسید و بنابراین دیگر قطعی اینترنت نخواهیم داشت».
آیا پیش از این کسی از مردم دقیقا خبر داشته که پهنای باند کشور دقیقا چه قدر است؟ آیا اصلا نیازی به دانستن این موضوع بوده است؟ سهم هر کاربر خانگی از پهنای باند کل کشور تنها 128 کیلوبیت بر ثانیه است و 63 گیگابیت بر ثانیه یعنی همان پهنای باند قبلی، 516 هزار برابر بیشتر از سهم هر کاربر خانگی است. آیا این حجم برای این که کاربر خانگی قطعی اینترنت نداشته باشد، کافی نبوده است که اینک با افزایش 30 درصدی آن قرار است قطعی اینترنت رفع شود؟
در واقع هیچ زمانی قطعیهای اینترنت به دلیل وجود نداشتن پهنای باند کافی در کشور نبوده و نیست. اصولا قطعیها در لایههای بالاتر شبکه و در شرکت مخابرات یا PAPها رخ میدهد و پهنای باندی که شرکت ارتباطات زیرساخت به این شرکتها ارائه میدهد، به ندرت دچار قطعی میشود، چرا که پهنای باند بزرگ بر بستر فیبر نوری منتقل میشود و این بستر اصولا قطعی ندارد و اگر نیز قطع شود، رفع آن به راحتی ممکن نیست و به ناگاه، چند شهر یا حتی استان ممکن است چند روزی بدون اینترنت باقی بمانند که خوشبختانه به ندرت اتفاق میافتد. آنچه مردم و کاربران خرد اینترنت را میآزارد، قطعیهای محلی و کوتاه مدت اینترنت است که به تصمیمگیریهای کلان و پهنای باند عمده کشور ارتباطی ندارد.
افزودن پهنای باند به کشور نیز کار بسیار آسانی است و با توجه به توانمندی کشور در تولید و بهرهبرداری از فیبرنوری، به سادگی میتوانیم پهنای باند بخریم، در حالی که دهها شرکت خارجی با قیمتهای بسیار رقابتی این پهنای باند را به ما میفروشند، بنابراین افزودن پهنای باند به کشور هیچ معنایی به جز افزایش خرید خارجی ندارد.
کسانی که اخبار آیتی را دنبال میکنند، به خوبی میدانند که اخیرا رگولاتوری قیمت پهنای باند را برای شرکتهای PAP بیش از 60 درصد افزایش داده است و این یعنی در آمد شرکت ارتباطات زیرساخت در این حوزه افزایش پیدا کرده است. اقدامی که این شرکت انجام داده این بوده است که با توجه به افزایش 60 درصدی در آمد خود، خرید خود را 30 درصد افزایش داده و این اتفاق ساده به وعدهای تبدیل شده که وزیر احتمالی به رایگان ارائه میکند.
خوشبختانه قطعیهای اینترنت در طی چندین سال گذشته و با ارتقای زیرساختهای خرد در شهرها به حداقل خود رسیده و امید است که روزی به صفر برسد اما آنچه که مشکل اصلی کاربران اینترنت است، پهنای باند پایین حد مجاز برای کاربر خانگی و قیمتهای بالا و غیر منصفانه است. در حالی که در همه جهان تعرفههای اینترنت روالی نزولی دارد، در کشور ما رگولاتوری به عنوان متصدی قانون و قیمتگذاری، عامل اصلی افزایش قیمت اینترنت است.
برای مردم فرق زیادی ندارد که چه کسی وزیر میشود اما به یقین دعای خیر مردم پشت سر کسی خواهد بود که این مشکل را چه با وعده و چه بدون وعده رفع کند.
