نزول فاحش تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا ( بجز تیم استقلال) و لغزش تیم ملی در مسابقات مقدماتی جام‌جهانی، مربیان قدیمی و کارکشته فوتبال ایران را به فکر فرو برده است.
تربیت نکردن مربیان ایرانی و پرداخت پول‌های هنگفت به مربیان خارجی دلیل اصلی افت تدریجی فوتبال ایران است .
در واقع «زنگ خطر چند سال است که برای فوتبال ما به صدا آمده است. زمانی فوتبال ایران در سطح آسیا رقیب نداشت، بعد از آن ژاپن و کره‌جنوبی رقیبان ما شدند و اکنون به نظر می‌رسد فوتبال ایران رقبایی مانند لبنان، اردن، قطر و امارات پیدا کرده و حتی شاید در آینده تایلند هم به جمع رقیبان ما اضافه شود.
یکی از نشانه‌های نزول فوتبال ما این است که به بهینه‌سازی مربیان خود توجه نکرده‌ایم. ابتدا باید مربیان خود را بهینه‌سازی کنیم تا فوتبال ما در مسیر پیشرفت قرار بگیرد.
در طی 12 سال گذشته نزدیک 120 مربی خارجی آورده‌ایم و مبلغی بیش از 60 میلیون دلار برای آنها هزینه کرده‌ایم اما خروجی این سرمایه‌گذاری بعد از 12 سال چیست؟
یک‌صدم این سرمایه‌گذاری را روی مربیان خود انجام نداده‌ایم و اگر آنها را برای کلاسی هم فرستادیم پولش را از خود مربیان گرفته‌ایم.»