در دنیای پرهیاهوی مستطیل سبز، آن‌ها که بهتر راه‌های محبوبیت را پیدا کرده‌اند و توانسته‌اند دل فوتبال‌دوستان را بربایند، صاحب عناوین و القاب زیبا و برازنده‌ای هم شده‌‌اند.
به نوشته خراسان، البته در این بین بازیکنانی هستند که بنا بر ضعف‌ها و یا خلقیات نامطلوب‌شان مورد غضب هواداران قرار گرفته‌اند و لقبی نامناسب دریافت کرده‌اند. اما ما در این جا قصد داریم به 10 لقب برتر بازیکنان سال‌های دور و نزدیک سری A ایتالیا بپردازیم.
10. گابریل باتیستوتا ملقب به باتی گل (Bati Goal): یکی از بهترین مهاجمان تاریخ کالچو. ابتدا او را فرشته گابریل لقب داده بودند ولی بعدها با گل‌های حساس و زیبایی که برای فیورنتینا به ثمر رساند، هواداران فلورانسی لقب شایسته باتی گل را برای او برگزیدند. این نام بی‌شک شایسته کسی است که هر حرکتش مقابل دروازه حریف بوی گل می‌داد.
9 . جوزپه برگومی، ملقب به عمو (Lozio): اسطوره و کاپیتان سال‌های دور اینتر در میان هم‌تیمی‌هایش به عمو معروف بود. سبیل کلفت او که حتی در سال‌های جوانی هم روی صورتش خودنمایی می‌کرد باعث شده بود تا لقبی بهتر از این برازنده‌اش نباشد. برگومی بین هم‌بازی‌هایش بسیار پخته‌تر به نظر می‌رسید.
8. مارکو تاردلی ملقب به گریان (Schizzo):
هافبک سابق یوونتوس را به خاطر حرکت جالب پس از گلزنی‌اش مقابل آلمان غربی به این نام ملقب کرده‌اند. او در فینال جام جهانی 1982 مقابل آلمان غربی گل دوم ایتالیا را به ثمر رساند و در خوشحالی پس از گل با چشمانی تنگ و بسته و حالتی که نشان از گریه داشت، شروع به دویدن کرد. تاردلی در حمله، خطرناک و در تکل‌ها خطرناک‌تر بود. چه کسی بازی‌های به‌یاد ماندنی او را فراموش می‌کند؟!
7. نیلس لیدهولم ملقب به بارون (Il Barone):
این ملی‌پوش قدیمی سوئد در دهه 50 در حد و اندازه‌های خودش یک هافبک بسیار موفق بود و با بازی‌های خوبش همراه میلان 4 اسکودتو را به ارمغان آورد. اما لقب سلطنتی و پرطمطراق او وقتی بر سر زبان‌ها افتاد که شغل مربی‌گری را برگزید. البته نباید از این نکته غافل شد که او با دختر یکی از مقامات دولتی ایتالیا هم ازدواج کرد.
6. روبرتو باجو ملقب به دم اسبی مقدس (Il Divin Codino): باجو را می‌پرستیدند. زمانی که او موهایش را به پشت سرش بست و جلوی موهایش را کوتاه کرد، این لقب را برایش انتخاب کردند. پس از آن‌که به بودیسم هم گروید و داستانی درباره سیدارت شنید که با گرفتن موهای دم اسبی یک نفر او را از غرق شدن در رودخانه نجات داد، همان مدل موهایش را حفظ کرد تا سمبل نجات‌یافتگی‌اش باشد.
5. جامپیرو بونیپرتی ملقب به مارسیا (Marsia): اسطوره سیاه و سفیدپوشان تورین توسط هواداران یوونتوس مارسیا خوانده می‌شد. مارسیا نام زنانه‌ای است و از آن‌جا که رنگ موهای او کاملا بلوند بود، او را به این نام صدا می‌کردند. البته مثل این‌که خود او هم از این لقب خوشش می‌آمد چون درست مثل زن‌ها موهای بلوندش را همیشه فر می‌کرد تا بیشتر شبیه آن‌ها شود. البته بازی او اصلا مثل خانم‌ها نبود، جامپیرو در طول حضورش برای یووه 5 قهرمانی اسکودتو را رقم زد.
4. جورجیو چینگال ملقب به جان قد بلند (Long john): ستاره سابق لاتزیو از سوی هواداران تیفوسی تیمش چنین لقبی گرفت. او در سال 1974 زننده پنالتی‌ای بود که نخستین جام قهرمانی اسکودتو را برای پایتخت‌نشینان فاشیست به ارمغان آورد. قامت بلند او موجب شده بود تا لاتزیویی‌ها او را با این لقب بهتر بشناسند.
3. فابریتسیو راوانلی ملقب به پر سفید (Penna Bianca): چه کسی است که راوانلی و موهای نقره‌ای‌اش را فراموش کند؟ همین نکته باعث شده بود تا هواداران یوونتوس مهاجم محبوب‌شان را با نام پر سفید در استادیوم صدا بزنند. همین موهای نقره‌ای باعث شد حتی زمانی که در میدلزبرو توپ می‌زد طرفداران لقب روباه نقره‌ای را به او بدهند.
2. کافو ملقب به قطار سریع‌السیر (IL Pendolino): مدافع مستحکم برزیلی در سمت دفاع راست تیم‌های رم و میلان آن‌قدر خوب و پرسرعت کار کرد تا این لقب را از آن خود کرد. او توانست با همین ویژگی منحصر به فردش یازده سال در سطح اول فوتبال ایتالیا خودنمایی کند. سرعت کافو همیشه مثال‌زدنی است حتی زمانی که پا به سن گذاشت.
1. الساندرو دل‌پیرو ملقب به پینتوریکو (Pintouricchio): جانی آنیلی مالک فقید یوونتوس نام نقاش دوران رنسانس ایتالیا را برای دل‌پیرو برگزید. به نظر آنیلی، دل‌پیرو هم در یوونتوس نقشی مانند این نقاش دارد. این نخستین بار نبود که جانی برای بازیکنی از تیمش لقب می‌گذارد، پیش از این هم او برای بونیک لقب زیبایی شب را برگزیده بود.
به نوشته خراسان، البته در این بین بازیکنانی هستند که بنا بر ضعف‌ها و یا خلقیات نامطلوب‌شان مورد غضب هواداران قرار گرفته‌اند و لقبی نامناسب دریافت کرده‌اند. اما ما در این جا قصد داریم به 10 لقب برتر بازیکنان سال‌های دور و نزدیک سری A ایتالیا بپردازیم.
10. گابریل باتیستوتا ملقب به باتی گل (Bati Goal): یکی از بهترین مهاجمان تاریخ کالچو. ابتدا او را فرشته گابریل لقب داده بودند ولی بعدها با گل‌های حساس و زیبایی که برای فیورنتینا به ثمر رساند، هواداران فلورانسی لقب شایسته باتی گل را برای او برگزیدند. این نام بی‌شک شایسته کسی است که هر حرکتش مقابل دروازه حریف بوی گل می‌داد.
9 . جوزپه برگومی، ملقب به عمو (Lozio): اسطوره و کاپیتان سال‌های دور اینتر در میان هم‌تیمی‌هایش به عمو معروف بود. سبیل کلفت او که حتی در سال‌های جوانی هم روی صورتش خودنمایی می‌کرد باعث شده بود تا لقبی بهتر از این برازنده‌اش نباشد. برگومی بین هم‌بازی‌هایش بسیار پخته‌تر به نظر می‌رسید.
8. مارکو تاردلی ملقب به گریان (Schizzo):
هافبک سابق یوونتوس را به خاطر حرکت جالب پس از گلزنی‌اش مقابل آلمان غربی به این نام ملقب کرده‌اند. او در فینال جام جهانی 1982 مقابل آلمان غربی گل دوم ایتالیا را به ثمر رساند و در خوشحالی پس از گل با چشمانی تنگ و بسته و حالتی که نشان از گریه داشت، شروع به دویدن کرد. تاردلی در حمله، خطرناک و در تکل‌ها خطرناک‌تر بود. چه کسی بازی‌های به‌یاد ماندنی او را فراموش می‌کند؟!
7. نیلس لیدهولم ملقب به بارون (Il Barone):
این ملی‌پوش قدیمی سوئد در دهه 50 در حد و اندازه‌های خودش یک هافبک بسیار موفق بود و با بازی‌های خوبش همراه میلان 4 اسکودتو را به ارمغان آورد. اما لقب سلطنتی و پرطمطراق او وقتی بر سر زبان‌ها افتاد که شغل مربی‌گری را برگزید. البته نباید از این نکته غافل شد که او با دختر یکی از مقامات دولتی ایتالیا هم ازدواج کرد.
6. روبرتو باجو ملقب به دم اسبی مقدس (Il Divin Codino): باجو را می‌پرستیدند. زمانی که او موهایش را به پشت سرش بست و جلوی موهایش را کوتاه کرد، این لقب را برایش انتخاب کردند. پس از آن‌که به بودیسم هم گروید و داستانی درباره سیدارت شنید که با گرفتن موهای دم اسبی یک نفر او را از غرق شدن در رودخانه نجات داد، همان مدل موهایش را حفظ کرد تا سمبل نجات‌یافتگی‌اش باشد.
5. جامپیرو بونیپرتی ملقب به مارسیا (Marsia): اسطوره سیاه و سفیدپوشان تورین توسط هواداران یوونتوس مارسیا خوانده می‌شد. مارسیا نام زنانه‌ای است و از آن‌جا که رنگ موهای او کاملا بلوند بود، او را به این نام صدا می‌کردند. البته مثل این‌که خود او هم از این لقب خوشش می‌آمد چون درست مثل زن‌ها موهای بلوندش را همیشه فر می‌کرد تا بیشتر شبیه آن‌ها شود. البته بازی او اصلا مثل خانم‌ها نبود، جامپیرو در طول حضورش برای یووه 5 قهرمانی اسکودتو را رقم زد.
4. جورجیو چینگال ملقب به جان قد بلند (Long john): ستاره سابق لاتزیو از سوی هواداران تیفوسی تیمش چنین لقبی گرفت. او در سال 1974 زننده پنالتی‌ای بود که نخستین جام قهرمانی اسکودتو را برای پایتخت‌نشینان فاشیست به ارمغان آورد. قامت بلند او موجب شده بود تا لاتزیویی‌ها او را با این لقب بهتر بشناسند.
3. فابریتسیو راوانلی ملقب به پر سفید (Penna Bianca): چه کسی است که راوانلی و موهای نقره‌ای‌اش را فراموش کند؟ همین نکته باعث شده بود تا هواداران یوونتوس مهاجم محبوب‌شان را با نام پر سفید در استادیوم صدا بزنند. همین موهای نقره‌ای باعث شد حتی زمانی که در میدلزبرو توپ می‌زد طرفداران لقب روباه نقره‌ای را به او بدهند.
2. کافو ملقب به قطار سریع‌السیر (IL Pendolino): مدافع مستحکم برزیلی در سمت دفاع راست تیم‌های رم و میلان آن‌قدر خوب و پرسرعت کار کرد تا این لقب را از آن خود کرد. او توانست با همین ویژگی منحصر به فردش یازده سال در سطح اول فوتبال ایتالیا خودنمایی کند. سرعت کافو همیشه مثال‌زدنی است حتی زمانی که پا به سن گذاشت.
1. الساندرو دل‌پیرو ملقب به پینتوریکو (Pintouricchio): جانی آنیلی مالک فقید یوونتوس نام نقاش دوران رنسانس ایتالیا را برای دل‌پیرو برگزید. به نظر آنیلی، دل‌پیرو هم در یوونتوس نقشی مانند این نقاش دارد. این نخستین بار نبود که جانی برای بازیکنی از تیمش لقب می‌گذارد، پیش از این هم او برای بونیک لقب زیبایی شب را برگزیده بود.