ژولیوس سزار موسس امپراتوری روم بعد از فتح روم یک جمله قصار گفت؛ «آمدم، دیدم، فتح کردم.» درباره لیندسی وون هم می توان این مساله را بعد از قهرمانی اش در «ول دیزر» فرانسه به کار برد. «ول دیزر» جایی بود که او همه آرزوهای دست نیافته ا ش را یک جا به دست آورد.
به نوشته اعتماد، بالاخره این دختر امریکایی به آرزوی دیرینش رسید؛ به دست آوردن مدال طلا در مسابقات سوپر- جی یا همان سوپرگرنداسلالوم (اسلالوم بزرگ). ورزشکار ردبول موفق شد مقام اول رقابت های اسکی آلپاین قهرمانی جهان را به دست آورد؛ عنوانی که برای اولین بار در طول تاریخ به یک امریکایی می رسد و در عین حال او اولین زنی است که بعد از 12 سال صاحب مدال طلای این رقابت ها می شود. هجدهمین پیروزی تاریخ اسکی کردن او در جام جهانی باعث شد لیندسی در این زمینه با رکورد تامارا مک کینی، دیگر اسکی باز بزرگ زن امریکایی برابری کند.
او در طول پنج روز، سه مسابقه حساس را برد؛ پیروزی هایی که خودش درباره دوام شان می گوید نه قناعت به آنها؛ «من به مبارزه ادامه می دهم، سخت کار خواهم کرد و امیدوارم بتوانم این نیروی بالا را تا آخر در وجودم حفظ کنم.»
اول در «گارمیش پارتن کیشن» آلمان در جام جهانی اسکی اسلالوم و سوپر-جی مقام قهرمانی را به دست آورد و سپس برای اولین بار مدال طلا را در رقابت های قهرمانی اسکی جهان به گردن آویخت. او فصل پیش هم با به دست آوردن بیشترین امتیازات در جام جهانی اسکی درست 25 سال بعد از مک کینی به مقام قهرمانی جهان رسید اما همچنان مدال طلا را کم داشت.
بردن دو مدال نقره در ماده های داون هیل و سوپر- جی در «آر» سوئد و مقام ششمی در المپیک زمستانی تورین 2006 سبب شده بود او برای به دست آوردن این مدال جری تر از گذشته شود. این اتفاق در «ول دیزر» افتاد و باعث شد او مقابل دوربین خبرنگاران نتواند جلوی احساسات خودش را بگیرد؛ «احساس می کنم تمام طول زندگی ام برای چنین لحظه یی تلاش کرده ام. من همیشه آرزو داشتم روزی قهرمان جهان شوم. رد شدن از خط پایان در «ول دیزر» برایم باورنکردنی بود. من خیلی هیجان زده ام. احساسات در چنین لحظاتی آنقدر قوی است که نمی توان توصیفش کرد.»
این حرف های وون در شرایطی بیان شد که کارت های امضا شده او که زیرشان بزرگ حک شده بود «قهرمان جهان در سال 2009» پیشاپیش بین مردم تقسیم شده بود. بسیاری از کارشناسان اسکی اعتقاد دارند این مدال طلا برای وون سرآغاز یک درخشش طولانی مدت در دنیای اسکی است. برخلاف «گارمیش پارتن کیشن» او در پایین آمدن در رقابت های قهرمانی جهان در فرانسه کمی با مشکل روبه رو شد اما در نهایت با وجود نور بد پیست و دیرتر شروع شدن مسابقه وون با انگیزه یی که داشت، کاری را که شروع کرده بود به بهترین شکل ممکن پایان داد. او در توصیف انگیزه بالایش می گوید؛ «من با تمام وجودم اسکی کردم. نه فقط قلبم که ذهنم هم کاملاً روی مسابقه متمرکز بود.»
حالا این دختر 24 ساله فقط به یک چیز فکر می کند؛ المپیک زمستانی امسال که قرار است در ونکوور کانادا برگزار شود؛ «این پیروزی و مدال طلا برایم خیلی مهم بود. این مساله اعتماد به نفس فوق العاده یی به من داده است. حالا به بقیه مسابقات و از همه مهم تر به المپیک فکر می کنم. مسلماً المپیک فشاری جداگانه دارد و سخت تر هم هست. من احساسی که اینجا در فرانسه در ابتدای مسابقه ام داشتم را به یاد خواهم داشت و امیدوارم این تجربه کمکم کند.»
او در پایان از همسرش تامس وون که زمانی خودش اسکی باز بوده، تشکر کرد و او را در موفقیت های اخیرش دخیل دانست؛ «بخش اعظمی از قهرمانی من در جام جهانی پارسال به خاطر همسرم بود. من و او یک تیم فوق العاده ایم.» وون در عین حال تشکر از پدر و مادرش را هم فراموش نکرد و فداکاری های آنها را دلیلی برای آغاز اسکی کردن هایش و هموار شدن راه قهرمانی هایش دانست.
اما شاید جالب تر از همه واکنش رقبای نزدیک وون در رقابت های این فصل باشد. ماریا ریش آلمانی که در رقابت های جام جهانی سایه به سایه وون حرکت می کند و در «ول دیزر» عنوانی بهتر از هشتمی به دست نیاورد، درباره عملکرد دوست صمیمی اش می گوید؛ «او در پیست کار همه را تمام کرد، او شایسته بردن مدال طلا بود.» آنیا پاسون سوئدی که این فصل موفقیت های فصل پیش خود را نتوانسته تکرار کند، درباره قهرمانی وون می گوید؛ «او لیاقت این پیروزی را داشت. لیندسی روی برف بی نقص عمل می کند و موقع اسکی کردن هم خیلی آرام است. او روی دور افتاده است.»
* رده بندی نهایی رقابت های «ول دیزر»-------
1- لیندسی وون
2- ماری مرشان آرویه (فرانسه) با 34 صدم ثانیه اختلاف
3- آندره آ فیشباخر (اتریش) با 40 صدم ثانیه اختلاف
به نوشته اعتماد، بالاخره این دختر امریکایی به آرزوی دیرینش رسید؛ به دست آوردن مدال طلا در مسابقات سوپر- جی یا همان سوپرگرنداسلالوم (اسلالوم بزرگ). ورزشکار ردبول موفق شد مقام اول رقابت های اسکی آلپاین قهرمانی جهان را به دست آورد؛ عنوانی که برای اولین بار در طول تاریخ به یک امریکایی می رسد و در عین حال او اولین زنی است که بعد از 12 سال صاحب مدال طلای این رقابت ها می شود. هجدهمین پیروزی تاریخ اسکی کردن او در جام جهانی باعث شد لیندسی در این زمینه با رکورد تامارا مک کینی، دیگر اسکی باز بزرگ زن امریکایی برابری کند.
او در طول پنج روز، سه مسابقه حساس را برد؛ پیروزی هایی که خودش درباره دوام شان می گوید نه قناعت به آنها؛ «من به مبارزه ادامه می دهم، سخت کار خواهم کرد و امیدوارم بتوانم این نیروی بالا را تا آخر در وجودم حفظ کنم.»
اول در «گارمیش پارتن کیشن» آلمان در جام جهانی اسکی اسلالوم و سوپر-جی مقام قهرمانی را به دست آورد و سپس برای اولین بار مدال طلا را در رقابت های قهرمانی اسکی جهان به گردن آویخت. او فصل پیش هم با به دست آوردن بیشترین امتیازات در جام جهانی اسکی درست 25 سال بعد از مک کینی به مقام قهرمانی جهان رسید اما همچنان مدال طلا را کم داشت.
بردن دو مدال نقره در ماده های داون هیل و سوپر- جی در «آر» سوئد و مقام ششمی در المپیک زمستانی تورین 2006 سبب شده بود او برای به دست آوردن این مدال جری تر از گذشته شود. این اتفاق در «ول دیزر» افتاد و باعث شد او مقابل دوربین خبرنگاران نتواند جلوی احساسات خودش را بگیرد؛ «احساس می کنم تمام طول زندگی ام برای چنین لحظه یی تلاش کرده ام. من همیشه آرزو داشتم روزی قهرمان جهان شوم. رد شدن از خط پایان در «ول دیزر» برایم باورنکردنی بود. من خیلی هیجان زده ام. احساسات در چنین لحظاتی آنقدر قوی است که نمی توان توصیفش کرد.»
این حرف های وون در شرایطی بیان شد که کارت های امضا شده او که زیرشان بزرگ حک شده بود «قهرمان جهان در سال 2009» پیشاپیش بین مردم تقسیم شده بود. بسیاری از کارشناسان اسکی اعتقاد دارند این مدال طلا برای وون سرآغاز یک درخشش طولانی مدت در دنیای اسکی است. برخلاف «گارمیش پارتن کیشن» او در پایین آمدن در رقابت های قهرمانی جهان در فرانسه کمی با مشکل روبه رو شد اما در نهایت با وجود نور بد پیست و دیرتر شروع شدن مسابقه وون با انگیزه یی که داشت، کاری را که شروع کرده بود به بهترین شکل ممکن پایان داد. او در توصیف انگیزه بالایش می گوید؛ «من با تمام وجودم اسکی کردم. نه فقط قلبم که ذهنم هم کاملاً روی مسابقه متمرکز بود.»
حالا این دختر 24 ساله فقط به یک چیز فکر می کند؛ المپیک زمستانی امسال که قرار است در ونکوور کانادا برگزار شود؛ «این پیروزی و مدال طلا برایم خیلی مهم بود. این مساله اعتماد به نفس فوق العاده یی به من داده است. حالا به بقیه مسابقات و از همه مهم تر به المپیک فکر می کنم. مسلماً المپیک فشاری جداگانه دارد و سخت تر هم هست. من احساسی که اینجا در فرانسه در ابتدای مسابقه ام داشتم را به یاد خواهم داشت و امیدوارم این تجربه کمکم کند.»
او در پایان از همسرش تامس وون که زمانی خودش اسکی باز بوده، تشکر کرد و او را در موفقیت های اخیرش دخیل دانست؛ «بخش اعظمی از قهرمانی من در جام جهانی پارسال به خاطر همسرم بود. من و او یک تیم فوق العاده ایم.» وون در عین حال تشکر از پدر و مادرش را هم فراموش نکرد و فداکاری های آنها را دلیلی برای آغاز اسکی کردن هایش و هموار شدن راه قهرمانی هایش دانست.
اما شاید جالب تر از همه واکنش رقبای نزدیک وون در رقابت های این فصل باشد. ماریا ریش آلمانی که در رقابت های جام جهانی سایه به سایه وون حرکت می کند و در «ول دیزر» عنوانی بهتر از هشتمی به دست نیاورد، درباره عملکرد دوست صمیمی اش می گوید؛ «او در پیست کار همه را تمام کرد، او شایسته بردن مدال طلا بود.» آنیا پاسون سوئدی که این فصل موفقیت های فصل پیش خود را نتوانسته تکرار کند، درباره قهرمانی وون می گوید؛ «او لیاقت این پیروزی را داشت. لیندسی روی برف بی نقص عمل می کند و موقع اسکی کردن هم خیلی آرام است. او روی دور افتاده است.»
* رده بندی نهایی رقابت های «ول دیزر»-------
1- لیندسی وون
2- ماری مرشان آرویه (فرانسه) با 34 صدم ثانیه اختلاف
3- آندره آ فیشباخر (اتریش) با 40 صدم ثانیه اختلاف