آیا کسب ثروت و سرمایه سقف و حدی دارد؟

البته این سوال سوال جالبی نیست سروتمند شدن از راه حلال سقفی نداره ولی از راه رانت و حرام سقفش تا زمانی که بر ملا بشه ولی اون ادمایی که زحمت کشیدن و با فکرو اندیششون سروت مند شدن اکه بای صحبتهاشون بشینین میبینید که چه مشکلاتیرو بشت سر گذاشتن تا سروتمند شدن خوب تو هر شهرو دیاری ادمایی هستن که یکم تنبلن بعد از ادمایی که زحمت میکشن میخوان که بسه زحمت نکشین ما همیشه سعالمونم بوی تفرقه میده و ناامید کنندست یعنی دارن مارو بجون هم میندازن وکرنه معنی دیگری ندارد

با سلام و تحیت؛ یک مسلمان حق دارد از ثروتش برای راحتی خانواده هر نوع استفاده ای که در جامعه موجب نگرانی نشود بکند دوم سوال به نظر اشتباه می آید چون بحث ثروت با سرمایه در اسلام دو مقوله جدا است ؛ ما نمی توانیم به هر اندازه ای ثروت داشته باشیم چون هم قرآن و هم نزدیک به یک سوم ائمه ( ع ) دستور به بخشش آن در جامعه نیازمند کرده اند قرآن آن را پاره های آتش می داند که در آخر به پهلو دارندگان آن که خوب از آن استفاده نکرده اند می داند و امامانی ( ع ) مثل امام حسن ( ع ) بخاطر همین بخشش به کریم اهل بیت شناخته می شوند و اما سرمایه و سرمایه گذار می تواند تا هر قدر بخواهد آن را زیاد کند و مثل افراد ثرومند که به کنز و امثالهم مشهور می شوند نشود بنابراین وظایف نیز دو گونه می شود : الف ) با فعل " باید " مختص می شود که باید آن را در جامعه نیازمند بخششد و راه دیگری ندارد و دیگری ب ) با علم اقتصاد اسلامی و غیر اسلامی عجین می شود و با ایجاد کار و دادن شغل و پرداخت خمس و زکوه آن در جامعه شرکت می کنندو اما سومین سوال نیز اگر جامعه نیاز به همین پول حلال هم داشته باشد نمی تواند بیش از حد خرج کند در حالی که همسایه ها و اهل شهر ش و کشورش به آن نیاز دارند پس مگر ما چقدر نیاز داریم که بخواهیم از پوشش حلال بودن این پول و در راه حلال آن را خرج کنیم کلاه شرعی بگذاریم و اینجا است که اصول دین مهم می شود و فرد باید خود را نشان دهد که تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل . بدرود

مگه خدیجه زن پیغمبر یک تاجر و فرد ثروتمند نبود؟

سلام . وقت بخیر
کسب ثروت ، اگر ثمره ربودن فرصت های اقتصادی از دیگران نبوده باشد و همچنین افراد در حین ثروت اندوزی به وطن یا دین خود خیانت نکنند و ضمنا در صورت کسب جایگاهی در جامعه ، این جایگاه را محل زورگیری از مردم یا دولت نکنند ، هیچ اشکالی ندارد .
مصرف ثروت ، داستان جداگانه ای است و اصولا ثروت مندان هم برای مصرف ، منع های منطقی و انسانی دارند و نباید مصرف ثروت را که حق آنها است ، تبدیل کنند به ایجاد بدعت هایی بین مردم و یا تفاخر و تجمل و استهلاک بدون دلیل ثروت .

به قول معصوم برای دنیای خود آنقدرکوشش کن که درآن خواهی زیست وبرای آخرت خودنیزهمچنین

متاسفانه ما به جای تقویت ایمان مردم ، به اجبار آنان به عمل به احکام فقه پرداختیم . مسلمان حق دارد برای کسب ثروت بدون هیچ حد و مرزی تلاش کند . اما از سوی دیگر مسلمان تاب تحمل گرسنگی انسانها را هم ندارد . مسلمان همچنین اعتقاد دارد که ، هیچ کاخی برافراشته نمیشود ، مگر اینکه در آن بستنی 250 هزار تومانی فروحته شود .

تابی جون به نظر من سقف داره ؛ سقفش هم تا حدی هست که آدم مجبور نشه انسانیت ، آسایش ، آرامش و حیات ابدیش رو فدای اضافه خواهی و جمع کردن زیادی مال دنیا ؛ بیش از نیاز زندگیش کنه ...

بستگی به این داره که بابات کی باشه!
اگه مثل من باشی و بابات یه کارمند ساده باز نشسته باشه ، 100 در 100 سقف داره.
اما اگه بچه از ما بهترون باشی و بتونبی از این سفره ای که تو مملکت ما برای بعضیها(!) پهنه حالا نخوری کی بخوری، سقف سرمایت میتونه تا لایه ازن بالا بره....

اگر بخواهیم محدودیتی برای ثروت افراد در جامعه بگذاریم این کار باعث فرار افراد پر درامد از جامعهٔ ما گشته و سرمایهٔ این افراد جذب کشورهای دیگر میشود بنابراین بنظر من هیچ محدودیتی در میزان ثروت افراد نباید گذاشت ولی ثروت افراد باید از راه درست و حلال و با زحمت بدست آید ، مطمعناً اگر فردی سرمایه حلال زیادی داشته باشد میتواند با احداث مثلاً یک کارخانه کلی اشتغال زایی کند و این کمک بزرگیست به دولت در رفع بیکاری در جامعه ، بنظر من ما باید جلوی کارهایی که باعث میشه که یک فرد یکشبه با کمترین زحمت به پول هنگفتی برسد را بگیریم و این نیاز به یک همت عالی دارد ، در آخر عرض کنم که داشتن ثبات اقتصادی یکی از مهمترین راهها برای رسیدن به این هدف میباشد چرا که نوسان اقتصادی آرزوی هر دلالی میباشد برای پولدار شدن یکشبه ، پس قدم اول درست کردن اقتصاد جامعه میباشد و مهار کردن تورم

تو خارج مردم با کار و تلاش خودشون و فکرشون سرمایه دار میشن آخرشم میدن خیریه

تو ایران از دزدی بیت المال و آخرشم میرسه به فرززندان میشن آفت اجتماع مزاحم نوامیس مردم میشن

حضرت علی علیه السلام میفرماید: درهیج کجا ثروتی را ندیدم انباشته مگر حقی از دیگران ضایع شده باشد.

در ايران نود ونه درصد ثروتمند ها از راه غير صحيح پول بدست مي اورند وپولشان را زياد مي كنند و پول حاصله را صرف خريد محصولات خارجي و هزينه سفرهاي دور دنيا ميكنند در كشورهاي پيشرفته افراد از راه خلاقيت و نوآوري پولدار مي شوند نه از راه رانت ، در ايران چند ثروتمند را ميشناسيد كه از اين راه پولدار شده يا چند ادم نخبه را ميشناسيد ازاين راه پولدار شدند نخبه به معناي عام ان