8بازدید
۵۵
موج درخواست طلاق توافقی در تمام سنین
ازدواجها آبکی شده یا حوصله ها؟!
چین و چروک دستان زن، از دستی که لبه ی روسری اش را به جلو کشیده و دستش را به همان حالت و سپر وار نگاه داشته تا مبادا حتی همسرش بتواند صورت او را ببیند پیداست.
وارد دفتر که می شوند آرام اند و سر به زیر. هر دو چهره ی جوان و معصوم، لبخندی کم رنگ برلب و چشمان نگرانشان در جستجوی پاسخی که گویا سوالش جلوی چشمانشان است. تصویر مبهم زوج جوانی که تنها پس از گذشت چند ماه از ازدواجشان، به دفتر خدمات قضایی برای ثبت دادخواست طلاق مراجعه کرده اند. کمی آن طرف تر، زن مسنی که اگرچه که هم ردیف همه، اما تقریبا پشت به دیگران نشسته است از بس خودش را به سمت دسته ی سمت راست صندلی چرخانده تا چشمش به چشم همسرش که کنار دستش نشسته است نیفتد.
به گزارش پارسینه، چین و چروک دستان زن، از دستی که لبه ی روسری اش را به جلو کشیده و دستش را به همان حالت و سپر وار نگاه داشته تا مبادا حتی همسرش بتواند صورت او را ببیند پیداست.
سر میز کنار دفتر، زن و مرد میانسالی ایستاده اند که به وضوح از همدیگر دلخورند و برای پر کردن فرم مشترک درخواست ثبت دادخواست طلاق توافقی، مدارک و قلم را هرچند گاهی به سمت همدیگر نیم پرت می کنند...
دختر نوجوانی که برای گرفتن اذن دادگاه برای ازدواج در نوبت ثبت دادخواست ایستاده است با شور و هیجان زیادی مرتب از دفتر خارج می شود و خنده کنان دوباره به داخل اتاق برمی گردد نوبتش که می رسد متصدی ثبت دادخواست از او می پرسد درخواستش چیست و او شروع می کند به توضیح دادن که می خواهد ازدواج کند و مرد زندگیش را پیدا کرده ولی پدرش با ازدواج او مخالف است و او هم آمده تا بجای اذن پدر با اذن دادگاه ازدواج کند...
گوشه ی دیگر دفتر، مرد بلند بلند برای زن توضیح می دهد که یا طبق توافق هیچ نمی خواهی و طلاق توافقی درخواست می کنیم یا من چیزی امضا نمی کنم. زن شروع به فریاد زدن می کند.
مرد دست زن را می گیرد و از دفتر بیرون می روند و صدای کوبیده شدن جسم محکمی به آینه ی داخل آسانسور و صدای مهیبی که در دفتر می پیچد و فریاد زن و هوار مرد، حکایت از مسیر تلخی در آسانسور ساختمان تا طبقه ی اول دارد... زن جوان با اضطراب مدارک را روی میز می گذارد و آرام سرش را جلو می آورد و می گوید تو را خدا کار ما را زودتر انجام بدهید
برویم تا سکته نکرده ام از غصه... و من همینطور که مدارکشان را کنترل می کنم پیش خودم می گویم کاش احساس نکنند بعد از جدایی دنیای بی سختی و بی دردسری در انتظارشان هست.
پیرمرد و پیرزن عصا به دستی که دقایقی است جلوی میز مسول دفتر ایستاده اند و بحث می کنند بالاخره توافق می کنند. پیرمرد بلند می گوید چک پولهایی که بابت مهریه گرفته ای بده؟ و زن در حالیکه عصبانی می شود می گوید خب گفتم دریافت کردم نیاز نیست باز بخواهی مدارک و مستندات نشان هر کس که در مسیرت هست بدهی.
حالا هم می رویم درخواست طلاق می دهیم و خلاص!... مردی که برای دادخواست مطالبه وجه چک برگشت خورده اش دقایقی است فرم خود را تحویل داده و منتظر جواب است مرتب میان دفتر از این سو به آن سو می رود و با هر بار تامل در میان هر زوجی که در دفتر در نوبت طلاق نشسته
است، به وضوح عصبانی تر می شود و مدام لبهایش را می جود...
فرم کاغذ آ-چهاری که برای درج درخواستهای طلاق توافقی دست ارباب رجوع می دهیم تمام شده است برمی خیزم تا از اتاق انتهای دفتر بیاورم. از میان تمام زوج زوج چشمهایی که در صف دادخواست طلاق توافقی نشسته یا ایستاده اند عبور می کنم و نگرانی و تشویشی که در درون نگاه یکایکشان بی قرار و مستقر است ذهنم را به پیچیدگی ای مبهم سوق می دهد...
بی اینکه دلیلی و حرفی برای پاسخ به سوالات پیچیده در ذهنم به این سیل مراجعان این روزهای ثبت دادخواست طلاق توافقی در سن های مختلف متصور شود و پاسخگوی علامتهای سوال متعددم در این روزها باشد و جوابی برای حیرتم از این سیل وخامت بار بیابم، این جمله را ذهنم زمزمه ناخوداگاه شروع به زمزمه می کند که یا ازدواجها این روزها زیاده آبکی شده یا صبر و حوصله ی ما...
این اتفاقات ساده اگرچه که روایتی کوچک از لحظاتی حضور در یک دفتر خدمات قضایی باشد اما در سطح کلان شاید تلنگری باشد برای ضرورت بازخوانی گسترده ی این مقوله ی هجوم آورده به دل زندگی مردمان این روزها، و غیرقابل انکار باشد نیاز مبرمی باشد که نهادهای موثر و تصمیم ساز و سیاستگذار هرچه سریعتر ورود به این موضوع و آسیب شناسی آن را در اولویت های خود قرار دهند.
به گزارش پارسینه، چین و چروک دستان زن، از دستی که لبه ی روسری اش را به جلو کشیده و دستش را به همان حالت و سپر وار نگاه داشته تا مبادا حتی همسرش بتواند صورت او را ببیند پیداست.
سر میز کنار دفتر، زن و مرد میانسالی ایستاده اند که به وضوح از همدیگر دلخورند و برای پر کردن فرم مشترک درخواست ثبت دادخواست طلاق توافقی، مدارک و قلم را هرچند گاهی به سمت همدیگر نیم پرت می کنند...
دختر نوجوانی که برای گرفتن اذن دادگاه برای ازدواج در نوبت ثبت دادخواست ایستاده است با شور و هیجان زیادی مرتب از دفتر خارج می شود و خنده کنان دوباره به داخل اتاق برمی گردد نوبتش که می رسد متصدی ثبت دادخواست از او می پرسد درخواستش چیست و او شروع می کند به توضیح دادن که می خواهد ازدواج کند و مرد زندگیش را پیدا کرده ولی پدرش با ازدواج او مخالف است و او هم آمده تا بجای اذن پدر با اذن دادگاه ازدواج کند...
گوشه ی دیگر دفتر، مرد بلند بلند برای زن توضیح می دهد که یا طبق توافق هیچ نمی خواهی و طلاق توافقی درخواست می کنیم یا من چیزی امضا نمی کنم. زن شروع به فریاد زدن می کند.
مرد دست زن را می گیرد و از دفتر بیرون می روند و صدای کوبیده شدن جسم محکمی به آینه ی داخل آسانسور و صدای مهیبی که در دفتر می پیچد و فریاد زن و هوار مرد، حکایت از مسیر تلخی در آسانسور ساختمان تا طبقه ی اول دارد... زن جوان با اضطراب مدارک را روی میز می گذارد و آرام سرش را جلو می آورد و می گوید تو را خدا کار ما را زودتر انجام بدهید
برویم تا سکته نکرده ام از غصه... و من همینطور که مدارکشان را کنترل می کنم پیش خودم می گویم کاش احساس نکنند بعد از جدایی دنیای بی سختی و بی دردسری در انتظارشان هست.
پیرمرد و پیرزن عصا به دستی که دقایقی است جلوی میز مسول دفتر ایستاده اند و بحث می کنند بالاخره توافق می کنند. پیرمرد بلند می گوید چک پولهایی که بابت مهریه گرفته ای بده؟ و زن در حالیکه عصبانی می شود می گوید خب گفتم دریافت کردم نیاز نیست باز بخواهی مدارک و مستندات نشان هر کس که در مسیرت هست بدهی.
حالا هم می رویم درخواست طلاق می دهیم و خلاص!... مردی که برای دادخواست مطالبه وجه چک برگشت خورده اش دقایقی است فرم خود را تحویل داده و منتظر جواب است مرتب میان دفتر از این سو به آن سو می رود و با هر بار تامل در میان هر زوجی که در دفتر در نوبت طلاق نشسته
است، به وضوح عصبانی تر می شود و مدام لبهایش را می جود...
فرم کاغذ آ-چهاری که برای درج درخواستهای طلاق توافقی دست ارباب رجوع می دهیم تمام شده است برمی خیزم تا از اتاق انتهای دفتر بیاورم. از میان تمام زوج زوج چشمهایی که در صف دادخواست طلاق توافقی نشسته یا ایستاده اند عبور می کنم و نگرانی و تشویشی که در درون نگاه یکایکشان بی قرار و مستقر است ذهنم را به پیچیدگی ای مبهم سوق می دهد...
بی اینکه دلیلی و حرفی برای پاسخ به سوالات پیچیده در ذهنم به این سیل مراجعان این روزهای ثبت دادخواست طلاق توافقی در سن های مختلف متصور شود و پاسخگوی علامتهای سوال متعددم در این روزها باشد و جوابی برای حیرتم از این سیل وخامت بار بیابم، این جمله را ذهنم زمزمه ناخوداگاه شروع به زمزمه می کند که یا ازدواجها این روزها زیاده آبکی شده یا صبر و حوصله ی ما...
این اتفاقات ساده اگرچه که روایتی کوچک از لحظاتی حضور در یک دفتر خدمات قضایی باشد اما در سطح کلان شاید تلنگری باشد برای ضرورت بازخوانی گسترده ی این مقوله ی هجوم آورده به دل زندگی مردمان این روزها، و غیرقابل انکار باشد نیاز مبرمی باشد که نهادهای موثر و تصمیم ساز و سیاستگذار هرچه سریعتر ورود به این موضوع و آسیب شناسی آن را در اولویت های خود قرار دهند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
1-بعضی از ازدواج ها از آشنایی دختر و پسر شکل میگیره ، یعنی بعد از ازدواج تازه اختلافات خانواده ها تضاد طبقاتی ازلحاظ مالی فرهنگی و دینی و ... وارد زندگی میشه
2- مشکلات مالی و کاری، هزینه های سر سام آور که وقتی میرن سر خونه زندگی میفهمن چه خبره!
3- بعضی از آقایون ازفشار غریزه جنسی تن به ازدواج میدن که بعدش میفهمن عشق نبوده ...
4- خیلی از دخترها ازدواج را به معنی برآورده شدن همه آرزوها توسط مرد آیندشون میدونن اما بعد میبینن که زندگی مشترک به این راحتی ها هم نیست و دعواها شروع میشه
5-مشکلات فرهنگی جامعه، روابط نا مشروع،طلاقهای عاطفی و ...
6- از همه مهمتر پووول!واقعا اگه از لحاظ مالی یک زوج مشکل نداشته باشن لااقل خیلی از مسائل وابسته به اون پیش نمیاد
با قبول شرایط سخت اقتصادی ونقش ان در میزان طلاق ومسئله اعتیاد می توان به درست تربیت نشدن جوانان برای ازدواج هم اشاره کرد.متاسفانه خیلی از افراد نگاه درستی به ازدواج ندارندوفقط ازدواج را یک لحظه شاد می دانندو لحظه های تلخ ان را قبول ندارند در نتیجه با کوچک ترین مشکل به جدایی فکر می کنند نه حل مسئله .ازدواج =تلخ+شیرین ازدواج تازه اول راه است نه مثل قصه ها که ان دو تا پایان عمر با خوبی وخوشی زندگی کردند.فردای عروسی زندگی شروع می شودوجوانان ما اماده این فردا نیستند.
داماد هم دامادای قدیم این روزا هرچی خانواده دخترا بیشتر احترام میزارن دامادا گستاخ تر وپررو ترند
تبريزلي, خي....لي دل پري داريا !
آمار ها نشان مي دهند 78% طلاقها با درخواست زن انجام مي گيرد اين خود به تنهايي نياز به تحليل وبررسي دارد .در جامعه ما كه يك جامعه در حال گذار است ظاهرا زنان بيش از مردان از كالبد سنتي و ايراني فاصله گرفته اند و با شتاب بيشتري به دنبال به قول خودشان امروزي شدن هستند و متاسفانه قوانين جاري كشور هم (مهريه) شرايط را براي گرايش آنها به سوي طلاق براي گريز از زندگي با مردي كه نمي تواند زندگي مورد نظر زن را فراهم كند تسهيل مي كند
یعنی چی دختروشونو دعوا کنن!
کاملا باهات موافقم، یعنی هیچی به اندازه بی پولی و فقر انسان رو از زندگی بیزار نمیکنه...!!!!!
خوب بود، پس اعصاب ها داغون شده نه آبکی
در کوتاه ترین بیان، این حقایق همه معلول علت العللی بنام مشکلات اقتصادی هستن. وقتی قیمت یک کیلو گیلاس در میادین دولتی بیش از 5500 تومنه و حسرتش بدل خانواده های بسیاری میمونه، متاسفانه بروز چنین تبعاتی دور از انتظار نیس!
اكثراً بدليل اعتياد يا بيكاري مردهاست. بعضي وقتها هم بخاطر توقع بي‌جاي زوجين از همديگر.
تابناک جان می دانم که نظرم را نمی گذاری ولی خودت می بینی که کامنتهایی که به همه خانمها و همه خانواده دخترها نسبتهای بدی می دهند را درج می کنید . انگار که همه بدیها در وجود خانمهاست و همه خوبی ها در وجود آقایون تلمبار شده است .
بايد گفت اعتقادات مردم كمرنگ شده . چون دروغ به شدت رشد پيدا كرده
ازمسئولین بپرسید که چرا احساس خطر نمیکنن چرا احساس تکلیف نمیکن ؟؟؟؟؟؟؟ا
انقدر دخترم را قوی ومستقل بار اوردم که اگر شوهر نالایقی داشت راحت طلاق بگیره ومجبور نشود عمرش را تلف کند.مردها نیاز دارند خیلی خودشون را تغییر بدهند.زمان قدیم نیست که جون فقط مرد بودن و یه تیکه نون می نداختند جلو زنشون زنها هم تحملشون کنند.
متاسفانه تلاف توافقی بسیار آسان است خوب است زمانی که زوجین برای طلاق توافقی به دادگاه مراجعه میکنند مفداری آنها را معطلل کند و آنها را به مشاورین دلسوز برای مشاوره ارجاع دهد بسیاری از روجین تحت احساسات و تصمیمات آنی تصمیم به طلاف توافقی میگیرند و بعدا هم پشیمان میشوند کخ سودی در بر ندارد. شاید در هیچ کشور دیگری راه اینقدر صاف برای طلاف نیست.
در اين كشور هر كسي راه خود را مي رود چه درست وچه غلط
آدم میترسه بره سمت ازدواج وقتی عاقبتش اینجوریه.
تازه من همون 110 سکه که میگن سقف مهریه هست هم می ترسم
مشکل اصلی اقتصادی و شرایط بد زندگی است..
يک استاد داشتيم در دانشگاه در تهران، يک روز وسط درس مديريت به يکباره سکوت کرد و گفت بچه ها می دونيد به چی فکر می کنم؟ به اينکه بچه های شما با مادرشون زندگی خواهند کرد يا پدرشون. از اون روز 5 سال ميگذره و من امروز به حرف ايشون رسيدم....
هیچ کس از روز خوش فراری نیست اولش که میگن ازدواج رو آسان بگیرید نمیدونم کسایی که این حرفو میزنن مگه تو این مملکت زندگی نمیکنن الان یه جهاز ساده یه لوازم ساده اولیه زندگی مثل اجاق گاز ماشین لباسشویی یخچال تا سرویس خواب بقیه چیزا کم کم ساده ساده ۲۰ میلیون پول میخواد از این که بگذریم بلاخره دوتا جوان خانوادهاشون آرزو دارن با یه جشن ساده که شما میگین راهی خونه بخت بشن که اگهذخیلی ساده برگزار بشه خیلی از مهمونا از لیست حذف بشن بقیه چیزا اونم شما بگید ۱۰ میلیون بعد داماد مادر مرده باید کفش آهنی بپوشه یه خونه ساده تو یه جای ساده شهر تهران توابع شهر تهران بخواد پیدا کنه با پول پیش ۱۵میلیون ماهی۳۰۰هزار تومان خوبه یا ازینم ساده تر آخه حالا سرویس طلا برا عروس خانومم فاکتور گرفتیم شد ۴۵ میلیون تومان .خوب حالا با حقوق وزارت کاری وامهای ازدواج که اگه نوببت برسه دوتا جوان چند سال باید کار کنن تا ۴۵ میلیون جمع کنن از چند سالگی کار کنن تا بتونن این پول جمع کنن تا بقول شما یه ازدواج ساده تابقول شما سن ازدواج هم بالا نره . این از اول شروع زندگی که باید هفت خان رستم رد کنی تا برسیم به خود زندگی با حقوق وزارت کار ماهی۶۰۰هزارتومان حالا دسشون درد نکنه اضافهرکاری هم میدن میشه ۷۵۰هزار تومان ۳۰۰هزار تومانش اول کار میره برا اجاره خونه باقیشم خودتون اگه انصاف دارید تقسیم کنید برا خوراک پوشاک بهداشت رفت آمد ایاب ذهاب پول آب برق گاز تلفن باقی چیزا اونوقته که نتیجه گیری میشه طلاق توافقی خیلی بهتر از فلاکت زندگی متأهلی .
فقر از هر دری وارد شد دین ایمان از همون در میره بیرون و وما ۱۴۰۰سال از ساده زیستی مولای متقیان حضرت علی (ع) حضرت فاطمه زهرا (س) که مهریه اش آب بود فاصله داریم.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.