اظهارات رادیکالی لیبرمان بعد از تایید کابینه نتانیاهو در کنیست باعث انزجار جامعه بین المللی شد. و خیلی ها بر این ابراز انزجارها سرمایه گذاری سیاسی نموده اند، بدین جهت لازم است به یاد بیاوریم که کابینه نتانیاهو تافته جدا بافته ای از صحنه سیاست اسرائیل نیست و در بررسی عملکرد کابینه های مختلف می توان به سهولت به این نتیجه رسید که هر وقت امتیازگیری صهیونیستها از اعراب توسط گروههای چپی اسرائیل به ته دیگ می رسد، و شیری در پستانهای این گاو شیرده نمی ماند، نوبت به راستی ها، که علاوه بر مشروعیت سیاسی، مشروعیت دینی اسرائیل را نیز در اختیار دارند می رسد که با دادن یک امتیاز به اعراب و فلسطینیها، توازنی در بین فلسطینیها و اسرائیلی ها ایجاد کرده و برای مرحله جدیدی از امتیاز گیری از فلسطینی ها زمینه را آماده سازند.
اما لیبرمان را نیز باید بهتر بشناسیم، وی در سال 1958 در شهر بکیشینف مولداوی از جمهوریهای سابق اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمده و در سال 1979 به اسرائیل هجرت کرد و کار خود را از بادی گاردی (نگهبانی) در یک کلوب شبانه آغاز کرده و مدتی در فرودگاه بارکشی می کرد.
وی عضو گروه و حزب تروریستی کاخ بود که دست به اعمال تروریستی علیه فلسطینی ها می زد و در سال 1988 حتی خود صهیونیستها اجازه ندادند که این حزب وارد صحنه سیاسی کشور شده و آنرا غیر قانونی شمردند. وی سپس کار حزبی خود را در قدس در حزب لیکود به ریاست مناحیم بیگن شروع کرد و با توجه به اینکه حاضر به انجام هر کار پستی بود، خیلی زود رشد کرد و در سالهای 1996-7 رییس دفتر بنیامین نتانیاهو شد، در آن زمان مشهور شد که وی آدم ماموریتهای کثیف است. و شخصیت جار و جنجال برانگیز وی از همان زمان مشهود بود.
در سال 1999 حزب روسی اسرائیل خانه ما را به دنبال اختلاف نتانیاهو با حزب روسی "اسرائیل بعلنا" تاسیس کرد و با توجه به اصالت روسی خود و آشنائی با طرز تفکر آنها توانست در روسهای اسرائیل نفوذ گسترده ای بیابد، زیرا روسها که خیلی از آنها علنا به غیر یهودی بودن خود اعتراف می کنند، نتوانستند همرنگ سایر صهیونیستها شوند و برای حفظ منافع خود مجبور شده اند، در کانتونهای خود، به صورت یک باند و عشیره ی متعصب عمل کنند، وی با توجه به آشنایی اش با این ویژگیهای روسها توانست در سه کابینه اخیر پستهای مهمی بگیرد.
برای بهتر شناختن وزیر دیپلماسی جدید اسرائیل، باید بدانیم که لیبرمان و پسرش به پرونده های فساد متعددی متهم شدند از جمله پرونده "کازینو واحه لادن" در شهر الخلیل که تنها بعد از اینکه پست وزارت امور استراتژیک را رها کرد، توانستند این پرونده را به جریان بیاندازند.
در این مورد پلیس به این نتیجه رسید که شارون برای سرپوش گذاشتن بر این رسوایی رشوه ای در حدود 3 میلیون دلار از وی دریافت کرده است و پرونده دیگری هنوز جریان دارد که مربوط به رشوه ای است که وی از یک تاجر اتریشی به نام "مارتن شلاف" دریافت کرده است. بدین جهت مطمئن باشید هر وقت بخواهد پایش را از گلیمش بیرون ببرد، جریان آمریکائی موجود در حکومت آمریکا با توسل به دادگستری ریشهای او را قیچی خواهند کرد.
وی متاثر از اندیشه های فاشیستی ژابوتنسکی است که راه حلهای میانه و تدریجی و راهکارهای نرم را نمی پسندد و تمایل دارد با خشونت به دشمن حمله کرده او را تار و مار کند. اندیشه های نژادپرستانه ای در مورد فلسطینی ها دارد و اصولا باور ندارد که آنها هم انسان هستند.
در اسرائیل خیلی ها از جمله "ایتان هابر"، "ناحوم برناع" او را فقط یک پر حرف می دانند و "یتسحاق لیئور" او را به کرم بزرگی تشبیه می کنند که در صحنه سیاسی اسرائیل با استفاده از فضولات سیاستمداران منحرف اسرائیل بالا رفته است.
اما در مورد تاثیر این کابینه و لیبرمان بر صحنه سیاسی اسرائیل و منطقه باید گفت : اصولا از آنجا که اسرائیل در واقع همواره صحنه گردان سیاستهای آمریکا در منطقه بوده و به عبارتی دیگر همواره نقش کاتالیزور کنشهای سیاسی و غیر سیاسی منطقه را ادا می کند، البته همان کنشهای که تاکنون آمریکا نیز با آن موافق بوده است، اما حالا که آمریکا به طورموقت خواهان سیاستهای جدیدی است، نمی تواند این تغییر سیاستها را به سادگی به اسرائیل منتقل کرده یا به زور بر آن تحمیل کند، بدین جهت ترجیح می دهد با وارد کردن عنصر جدیدی به صحنه سیاسی اسرائیل به همان نتایج مد نظر خود برسد.
با توجه به رشد نا امیدی و اندیشه های افراطی در اسرائیل، بعد از شکستهای مکرر، به نظر می رسد جریان آمریکائی موجود در اسرائیل ترجیح دادند از یک مهاجر روسیه استفاده کنند. بدین جهت به این نفوذی روسها اجازه دادند در انتخابات مطرح شده و پیروز شود و حتی وارد کابینه نتانیاهو گردد، آنها با وارد کردن این عنصر تصمیم دارند، سیاستهای اسرائیلی را به نحوی تعدیل کنند که در واقع به صورت غیر مستقیم به خواسته های سیاسی خود نیز برسند.
این مهاجر روسی همان لیبرمان رییس حزب اسرائیل خانه ما، است که نماینده لیکود در میان مهاجران روسی اسرائیل است. هر چند که سیاستهای وی به رادیکالی بودن مشهور است ولی در واقع تاکنون هیچ یک از اظهارات وی جنبه عملی نیافته است و در واقع وی آرزوهای سایر سیاستمداران اسرائیلی را بدون بزک و به صورت عریان ارائه می دهد و اقدامات سیاسی لیبرمان، حتی عقب نشینی وی از کابینه ها، حالت نمایشی داشته و برای جلب توجه افکار عمومی اسرائیل بوده است.
بدین جهت باید گفت با حضور لیبرمان در این کابینه، برآیند گرایشهای وی با جریان آمریکایی اسرائیل، منجر به ایجاد توازن در سیاستهای اسرائیل می شود. البته این امر را بعد از اولین اشتباه کابینه نتانیاهو مشاهده خواهید کرد.
در مورد سرنوشت مذاکرات فلسطینی ها و اسرائیلی ها، می توان گفت در نهایت آمریکا راه حلی را ارائه خواهد داد که این راه حل از دیدگاه راستی ها، بتواند به عنوان یک گام در راستای اهداف آنها توجیه شود، در مقابل سلطه فلسطینی هم بتواند آنرا یک امتیازگیری از یک کابینه رادیکالی به جهان معرفی کند، بدین وسیله هر دو طرف، هم فلسطینی ها و هم اسرائیلی ها، آنرا یک گام به سمت اهداف خود اعلام کنند بخصوص با توجه به اینکه بعد از متصل شدن شهرکهای اورشلیم ، فلسطینی ها به قدسی بر روی کاغذ هم رضایت خواهند داد.
البته مشخص نیست بعد از این توافق چه اتفاقی روی می دهد، ولی مطمئنا اسرائیل و این کابینه رادیکالی بعد از شکستهای مکرر نظامی حاضر خواهد شد به ازای اعتراف جهانی به در اختیار داشتن قانونی سلاح هسته ای با تشکیل کشورک ناقص الخلقه فلسطین هم موافقت کنند.
امید است این حملات جهان علیه کابینه رادیکالی نتانیاهو و لیبرمان به همین وضعیت ادامه یابد تا بتوان زودتر شاهد عقب نشینی دیگری از اسرائیل باشیم.
اما لیبرمان را نیز باید بهتر بشناسیم، وی در سال 1958 در شهر بکیشینف مولداوی از جمهوریهای سابق اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمده و در سال 1979 به اسرائیل هجرت کرد و کار خود را از بادی گاردی (نگهبانی) در یک کلوب شبانه آغاز کرده و مدتی در فرودگاه بارکشی می کرد.
وی عضو گروه و حزب تروریستی کاخ بود که دست به اعمال تروریستی علیه فلسطینی ها می زد و در سال 1988 حتی خود صهیونیستها اجازه ندادند که این حزب وارد صحنه سیاسی کشور شده و آنرا غیر قانونی شمردند. وی سپس کار حزبی خود را در قدس در حزب لیکود به ریاست مناحیم بیگن شروع کرد و با توجه به اینکه حاضر به انجام هر کار پستی بود، خیلی زود رشد کرد و در سالهای 1996-7 رییس دفتر بنیامین نتانیاهو شد، در آن زمان مشهور شد که وی آدم ماموریتهای کثیف است. و شخصیت جار و جنجال برانگیز وی از همان زمان مشهود بود.
در سال 1999 حزب روسی اسرائیل خانه ما را به دنبال اختلاف نتانیاهو با حزب روسی "اسرائیل بعلنا" تاسیس کرد و با توجه به اصالت روسی خود و آشنائی با طرز تفکر آنها توانست در روسهای اسرائیل نفوذ گسترده ای بیابد، زیرا روسها که خیلی از آنها علنا به غیر یهودی بودن خود اعتراف می کنند، نتوانستند همرنگ سایر صهیونیستها شوند و برای حفظ منافع خود مجبور شده اند، در کانتونهای خود، به صورت یک باند و عشیره ی متعصب عمل کنند، وی با توجه به آشنایی اش با این ویژگیهای روسها توانست در سه کابینه اخیر پستهای مهمی بگیرد.
برای بهتر شناختن وزیر دیپلماسی جدید اسرائیل، باید بدانیم که لیبرمان و پسرش به پرونده های فساد متعددی متهم شدند از جمله پرونده "کازینو واحه لادن" در شهر الخلیل که تنها بعد از اینکه پست وزارت امور استراتژیک را رها کرد، توانستند این پرونده را به جریان بیاندازند.
در این مورد پلیس به این نتیجه رسید که شارون برای سرپوش گذاشتن بر این رسوایی رشوه ای در حدود 3 میلیون دلار از وی دریافت کرده است و پرونده دیگری هنوز جریان دارد که مربوط به رشوه ای است که وی از یک تاجر اتریشی به نام "مارتن شلاف" دریافت کرده است. بدین جهت مطمئن باشید هر وقت بخواهد پایش را از گلیمش بیرون ببرد، جریان آمریکائی موجود در حکومت آمریکا با توسل به دادگستری ریشهای او را قیچی خواهند کرد.
وی متاثر از اندیشه های فاشیستی ژابوتنسکی است که راه حلهای میانه و تدریجی و راهکارهای نرم را نمی پسندد و تمایل دارد با خشونت به دشمن حمله کرده او را تار و مار کند. اندیشه های نژادپرستانه ای در مورد فلسطینی ها دارد و اصولا باور ندارد که آنها هم انسان هستند.
در اسرائیل خیلی ها از جمله "ایتان هابر"، "ناحوم برناع" او را فقط یک پر حرف می دانند و "یتسحاق لیئور" او را به کرم بزرگی تشبیه می کنند که در صحنه سیاسی اسرائیل با استفاده از فضولات سیاستمداران منحرف اسرائیل بالا رفته است.
اما در مورد تاثیر این کابینه و لیبرمان بر صحنه سیاسی اسرائیل و منطقه باید گفت : اصولا از آنجا که اسرائیل در واقع همواره صحنه گردان سیاستهای آمریکا در منطقه بوده و به عبارتی دیگر همواره نقش کاتالیزور کنشهای سیاسی و غیر سیاسی منطقه را ادا می کند، البته همان کنشهای که تاکنون آمریکا نیز با آن موافق بوده است، اما حالا که آمریکا به طورموقت خواهان سیاستهای جدیدی است، نمی تواند این تغییر سیاستها را به سادگی به اسرائیل منتقل کرده یا به زور بر آن تحمیل کند، بدین جهت ترجیح می دهد با وارد کردن عنصر جدیدی به صحنه سیاسی اسرائیل به همان نتایج مد نظر خود برسد.
با توجه به رشد نا امیدی و اندیشه های افراطی در اسرائیل، بعد از شکستهای مکرر، به نظر می رسد جریان آمریکائی موجود در اسرائیل ترجیح دادند از یک مهاجر روسیه استفاده کنند. بدین جهت به این نفوذی روسها اجازه دادند در انتخابات مطرح شده و پیروز شود و حتی وارد کابینه نتانیاهو گردد، آنها با وارد کردن این عنصر تصمیم دارند، سیاستهای اسرائیلی را به نحوی تعدیل کنند که در واقع به صورت غیر مستقیم به خواسته های سیاسی خود نیز برسند.
این مهاجر روسی همان لیبرمان رییس حزب اسرائیل خانه ما، است که نماینده لیکود در میان مهاجران روسی اسرائیل است. هر چند که سیاستهای وی به رادیکالی بودن مشهور است ولی در واقع تاکنون هیچ یک از اظهارات وی جنبه عملی نیافته است و در واقع وی آرزوهای سایر سیاستمداران اسرائیلی را بدون بزک و به صورت عریان ارائه می دهد و اقدامات سیاسی لیبرمان، حتی عقب نشینی وی از کابینه ها، حالت نمایشی داشته و برای جلب توجه افکار عمومی اسرائیل بوده است.
بدین جهت باید گفت با حضور لیبرمان در این کابینه، برآیند گرایشهای وی با جریان آمریکایی اسرائیل، منجر به ایجاد توازن در سیاستهای اسرائیل می شود. البته این امر را بعد از اولین اشتباه کابینه نتانیاهو مشاهده خواهید کرد.
در مورد سرنوشت مذاکرات فلسطینی ها و اسرائیلی ها، می توان گفت در نهایت آمریکا راه حلی را ارائه خواهد داد که این راه حل از دیدگاه راستی ها، بتواند به عنوان یک گام در راستای اهداف آنها توجیه شود، در مقابل سلطه فلسطینی هم بتواند آنرا یک امتیازگیری از یک کابینه رادیکالی به جهان معرفی کند، بدین وسیله هر دو طرف، هم فلسطینی ها و هم اسرائیلی ها، آنرا یک گام به سمت اهداف خود اعلام کنند بخصوص با توجه به اینکه بعد از متصل شدن شهرکهای اورشلیم ، فلسطینی ها به قدسی بر روی کاغذ هم رضایت خواهند داد.
البته مشخص نیست بعد از این توافق چه اتفاقی روی می دهد، ولی مطمئنا اسرائیل و این کابینه رادیکالی بعد از شکستهای مکرر نظامی حاضر خواهد شد به ازای اعتراف جهانی به در اختیار داشتن قانونی سلاح هسته ای با تشکیل کشورک ناقص الخلقه فلسطین هم موافقت کنند.
امید است این حملات جهان علیه کابینه رادیکالی نتانیاهو و لیبرمان به همین وضعیت ادامه یابد تا بتوان زودتر شاهد عقب نشینی دیگری از اسرائیل باشیم.