محمدرضازائری در روزنامه خراسان نوشت:
موفقیت پنجمین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار و درخشش خلاقیت و استعداد جوانان انقلابی و متدین و دلسوز بار دیگر درستی رویکرد راهبردی رهبر انقلاب در توجه به جریان های مردمی و اصیل و حرکت های خودجوش جوانان متعهد را نشان داد.سالها از انقلاب می گذرد و اگر چند سال ابتدای انقلاب را که حال و هوا و شور و نشاط حماسی و خاص خود را داشت جدا کنیم اکنون لازم است یک‌بار با دقت و حساسیت به بررسی عملکرد دستگاههای فرهنگی و نهادهای دولتی وشبه دولتی فعال در این حوزه طی سی سال گذشته بپردازیم.
همان طور که دستورات دینی افراد را به حسابرسی مستمر خود توصیه کرده اند و کسی که اهل محاسبه نباشد را از دایره پیروان اهل بیت بیرون دانسته اند ، دستگاههای عمومی و نهادهای اجتماعی نیز بدون حسابرسی و ارزیابی مستمر نهادهای دینی و سالم نخواهند بود .
تأکید صریح رهبر انقلاب در پیام شان به کنگره اخیر اقامه نماز نیز ضرورت ارزیابی میزان اثرگذاری و حسابرسی نقاط ضعف و قوت برنامه های متنوع فرهنگی و تبلیغی ، ترویجی را گوشزد می کند و نشان می دهد رهبر انقلاب همچنان از عملکرد جاری نهادهای رسمی چندان خشنود نیستند و بیشتر به حرکت های مردمی و بی تکلف دل بسته اند .
به راستی اگر میزان تأثیر نهادهای رسمی حوزه فرهنگ کشور را با برخی حرکت های فرهنگی غیردولتی ( از وقف دینی تا مشارکت های اجتماعی و از عمران مساجد تا عزاداری ماه محرم ) مقایسه کنیم به چه نتیجه ای خواهیم رسید ؟
در طول سی سال گذشته دهها نهاد حاکمیتی با بودجه بیت المال و امکانات عمومی به فعالیت مشغول بوده اند و قرار بوده برای تحقق اهداف پیش بینی شده شان بکوشند و این بودجه گرچه همچنان از حد انتظار و توقع ناچیزتر است اما باز هم در مجموع رقم قابل اعتنایی است و اگر این بودجه در اختیار بخش خصوصی بود می شد خیلی دقیق تر از آن پرسش کرد !
در عین حال دستگاه های متعددی نیز در این حوزه فعال هستند و اگر فقط نهادهای رسمی را در نظر بگیریم ( بدون احتساب معاونت های فرهنگی و بخش های دینی فعال در حوزه هایی مانند صنعت و ...) به چیزی در حدود هشتاد و پنج دستگاه دولتی و شبه دولتی خواهیم رسید که گاه هر کدام مانند صدا و سیما یا آموزش و پرورش شامل نهادهای متعدد در زیر مجموعه خود هستند و اگر این حوزه در اختیار بخش خصوصی بود می شد انتظار اثرگذاری بسیار محسوس تر و دقیق تری داشت.جشنواره مردمی عمار که حوزه فیلم‌سازی مستند و داستانی را به میان مردم آورد و توانست جریانی گسترده از روستاهای دور تا مراکز استانها و از مساجد تا دانشگاهها را ایجاد کند نمونه ای ساده بود تا نشان دهد می شود با کمترین امکانات کارهایی اثرگذار و حرکت آفرین کرد و اکنون وقت محاسبه و پرسش از دستگاههای رنگارنگ فرهنگی است که طی سی سال گذشته با امکانات بیت المال برای تحقق اهداف و برنامه های خود چه کرده اند؟

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین