معنای ظاهرسازی این است که انسان، صورت ظاهرش را متشرّع جلوه بدهد، ولی در همان ظاهر، خلاف شرع هم مرتکب شود. در جایی متشرع است و در جایی دشمن خدا است.
او دارد «ظاهرسازی» می کند نه «حفظ ظاهر». این با آن مورد قبلی تفاوت دارد. این فرد ظاهرسازی می کند،برای مثال دعا می خواند و... ولی می بینی در یک جاهایی خلاف شرعِ بیّن هم مرتکب می شود، مال مردم می خورد، دروغ می گوید، غیبت می کند. این را می گویند ظاهرسازی. ظاهر سازی، خود نوعی نفاق است که از بدترین گناهان شمرده شده است.
در قرآن کریم، خداوند به پیامبرش میفرماید: " خداوند شهادت میدهد که به یقین منافقین دروغگویانند "
او دارد «ظاهرسازی» می کند نه «حفظ ظاهر». این با آن مورد قبلی تفاوت دارد. این فرد ظاهرسازی می کند،برای مثال دعا می خواند و... ولی می بینی در یک جاهایی خلاف شرعِ بیّن هم مرتکب می شود، مال مردم می خورد، دروغ می گوید، غیبت می کند. این را می گویند ظاهرسازی. ظاهر سازی، خود نوعی نفاق است که از بدترین گناهان شمرده شده است.
در قرآن کریم، خداوند به پیامبرش میفرماید: " خداوند شهادت میدهد که به یقین منافقین دروغگویانند "
