حالا که سرالکس فرگوسن تعداد قهرمانی هایش با یونایتد را در لیگ برتر از فصل پیش به یک عدد دو رقمی رسانده است، بیشتر دوست دارد آن را به رخ کسانی که دوران او را در سال 2006 تمام شده می دانستند، بکشد.
به نوشته اعتماد، حالا منچستریونایتد برای سومین سال پیاپی قهرمان فصل شده، آن هم بعد از اینکه با حواس جمع از یک بعدازظهر سخت مقابل آرسنال سربلند بیرون آمد.دو سال پیاپی قرار گرفتن پشت سر چلسی در رده دوم لیگ برتر همان قدر که دردآور بود، چیزهای آموزنده هم داشت.
همه از فرگوسن یک تیم متفاوت را طلب می کردند و او هم نشان داد چطور می تواند با راه های جدید این قضیه را برآورده کند. رقابت جدی با روش مورینیو چندان باب میل فرگوسن نبود.
روش مورینیو هرگز در «اولدترافورد» جواب نمی داد؛ ورزشگاهی که فوتبال تهاجمی تیمش هم میراثی از گذشته است و هم نیاز مالی و اقتصادی برای باشگاهی که تحت عنوان «ماجراجو» برای خود بازاری ساخته است.
عده یی از هواداران یونایتد هستند که می گویند بیشترین لذت ممکن از بازی های هفتگی تیم شان را فصل 2000- 1999 و بعد از سه گانه سال 99 برده اند.این فصل یونایتد در لیگ برتر 68 گل زد.
در نقطه مقابل تیم های حریف تنها 24 بار موفق به باز کردن دروازه قهرمان فصل (منچستریونایتد) شدند. این فستیوال گلزنی نتوانست تبدیل به متدی تثبیت شده برای دیگر باشگاه ها شود چون چلسی نظم را کلید راه حلش قرار داد. در مقابل فصل گذشته شیاطین 97 بار گلزنی کردند و 45 بار هم دروازه شان گشوده شد.
دیدن اینکه یونایتد روز یکشنبه یک بازی متوسط و با تمرکز نصفه و نیمه را مقابل هال سیتی تا پیش از گل سرنوشت ساز گیبسون ارائه کرد، چندان سخت نبود. منچستریونایتد یک رکورد جدید دفاعی در تاریخ لیگ انگلیس ثبت کرد؛ اتفاقی که 116 سال پیش رخ داده بود.
یونایتد این فصل 24 گل در لیگ برتر دریافت کرد، آن هم در شرایطی که بهترین آمار آنها به فصل 98-97 و سال گذشته با 27 گل خورده برمی گردد. البته این نکته راهم نباید نادیده گرفت که آنها چهارشنبه شب دشواری در رم مقابل بارسا خواهند داشت و به همین علت فرگوسن ترجیح داد کمتر از بازیکنانش توقع داشته باشد،گرچه این رکورد قاطع با اتکای کل تیم به بازی باز به دست نیامده است، باید یونایتد تا حدودی دست به عصا حرکت می کرد.
در شرایطی که تاکتیک های تیم تغییر می کرد، فرگوسن روند بسته بودن را با به میدان فرستادن تک مهاجم در تیم پیاده کرد. در این شرایط وقتی توپ از دست می رفت، باید 10 نفر با تمام سرعت پشت توپ قرار می گرفتند. اینکه یونایتد توانست در طول فصل شادابی اش را حفظ کند به استعداد این تیم در لایه های دفاعی برمی گردد.تداوم موفقیت برای یونایتد در شرایطی حاصل شده که واقعیت از تمام شدن یک دوره در اولدترافورد خبر می دهد.
از یک مشت بازیکن بااستعدادی که در دهه 90 ظهور کردند، آن عده کمی که باقی مانده اند فهمیده اند شمارش معکوس برای تمام شدن دوره شان در باشگاه خیلی جلو رفته است.
بازگشت گری نویل 33ساله از مصدومیت قوزک پایش آنقدر سخت بوده که باعث شده او در این فصل فقط در چند بازی اول حضور پیدا کند. اسکولز 33ساله و رایان گیگز 35ساله مشکل خاصی نداشتند اما حضورشان در میدان با افزایش فشردگی تیم کاهش پیدا خواهد کرد. مطمئناً فرگوسن در فصل نقل و انتقالات کارهای زیادی خواهد داشت.
باید کاندیدای دیگری برای سمت راست خط دفاعی و جایگزین کردن گری نویل داشته باشد. اما پیدا کردن جایگزین برای بازیکنانی که یونایتد جزیی از وجودشان است، سخت خواهد بود. در صورتی که کریس رونالدو هم بخواهد اولدترافورد را ترک کند ماجرا برای مربی اسکاتلندی پیچیده تر خواهد شد.کمال گرایی را نمی توان در فوتبال تصور کرد چه رسد به اینکه بخواهی به آن برسی.
سوالات هم مدام پشت هم می آیند. به عنوان مثال همه این سوال را از خود می کنند که آیا ادوین فن درسار 37ساله آنقدر مستحکم است که یک فصل دیگر در تیم بازی کند یا نه. همیشه تصمیماتی سخت هر مربی را در هر باشگاهی احاطه می کند اما برتری فرگوسن دوام دارد و عزم و انعطاف پذیری ذهنی اش او را به سمتی هدایت می کند که جواب های درست را پیدا کند.
به نوشته اعتماد، حالا منچستریونایتد برای سومین سال پیاپی قهرمان فصل شده، آن هم بعد از اینکه با حواس جمع از یک بعدازظهر سخت مقابل آرسنال سربلند بیرون آمد.دو سال پیاپی قرار گرفتن پشت سر چلسی در رده دوم لیگ برتر همان قدر که دردآور بود، چیزهای آموزنده هم داشت.
همه از فرگوسن یک تیم متفاوت را طلب می کردند و او هم نشان داد چطور می تواند با راه های جدید این قضیه را برآورده کند. رقابت جدی با روش مورینیو چندان باب میل فرگوسن نبود.
روش مورینیو هرگز در «اولدترافورد» جواب نمی داد؛ ورزشگاهی که فوتبال تهاجمی تیمش هم میراثی از گذشته است و هم نیاز مالی و اقتصادی برای باشگاهی که تحت عنوان «ماجراجو» برای خود بازاری ساخته است.
عده یی از هواداران یونایتد هستند که می گویند بیشترین لذت ممکن از بازی های هفتگی تیم شان را فصل 2000- 1999 و بعد از سه گانه سال 99 برده اند.این فصل یونایتد در لیگ برتر 68 گل زد.
در نقطه مقابل تیم های حریف تنها 24 بار موفق به باز کردن دروازه قهرمان فصل (منچستریونایتد) شدند. این فستیوال گلزنی نتوانست تبدیل به متدی تثبیت شده برای دیگر باشگاه ها شود چون چلسی نظم را کلید راه حلش قرار داد. در مقابل فصل گذشته شیاطین 97 بار گلزنی کردند و 45 بار هم دروازه شان گشوده شد.
دیدن اینکه یونایتد روز یکشنبه یک بازی متوسط و با تمرکز نصفه و نیمه را مقابل هال سیتی تا پیش از گل سرنوشت ساز گیبسون ارائه کرد، چندان سخت نبود. منچستریونایتد یک رکورد جدید دفاعی در تاریخ لیگ انگلیس ثبت کرد؛ اتفاقی که 116 سال پیش رخ داده بود.
یونایتد این فصل 24 گل در لیگ برتر دریافت کرد، آن هم در شرایطی که بهترین آمار آنها به فصل 98-97 و سال گذشته با 27 گل خورده برمی گردد. البته این نکته راهم نباید نادیده گرفت که آنها چهارشنبه شب دشواری در رم مقابل بارسا خواهند داشت و به همین علت فرگوسن ترجیح داد کمتر از بازیکنانش توقع داشته باشد،گرچه این رکورد قاطع با اتکای کل تیم به بازی باز به دست نیامده است، باید یونایتد تا حدودی دست به عصا حرکت می کرد.
در شرایطی که تاکتیک های تیم تغییر می کرد، فرگوسن روند بسته بودن را با به میدان فرستادن تک مهاجم در تیم پیاده کرد. در این شرایط وقتی توپ از دست می رفت، باید 10 نفر با تمام سرعت پشت توپ قرار می گرفتند. اینکه یونایتد توانست در طول فصل شادابی اش را حفظ کند به استعداد این تیم در لایه های دفاعی برمی گردد.تداوم موفقیت برای یونایتد در شرایطی حاصل شده که واقعیت از تمام شدن یک دوره در اولدترافورد خبر می دهد.
از یک مشت بازیکن بااستعدادی که در دهه 90 ظهور کردند، آن عده کمی که باقی مانده اند فهمیده اند شمارش معکوس برای تمام شدن دوره شان در باشگاه خیلی جلو رفته است.
بازگشت گری نویل 33ساله از مصدومیت قوزک پایش آنقدر سخت بوده که باعث شده او در این فصل فقط در چند بازی اول حضور پیدا کند. اسکولز 33ساله و رایان گیگز 35ساله مشکل خاصی نداشتند اما حضورشان در میدان با افزایش فشردگی تیم کاهش پیدا خواهد کرد. مطمئناً فرگوسن در فصل نقل و انتقالات کارهای زیادی خواهد داشت.
باید کاندیدای دیگری برای سمت راست خط دفاعی و جایگزین کردن گری نویل داشته باشد. اما پیدا کردن جایگزین برای بازیکنانی که یونایتد جزیی از وجودشان است، سخت خواهد بود. در صورتی که کریس رونالدو هم بخواهد اولدترافورد را ترک کند ماجرا برای مربی اسکاتلندی پیچیده تر خواهد شد.کمال گرایی را نمی توان در فوتبال تصور کرد چه رسد به اینکه بخواهی به آن برسی.
سوالات هم مدام پشت هم می آیند. به عنوان مثال همه این سوال را از خود می کنند که آیا ادوین فن درسار 37ساله آنقدر مستحکم است که یک فصل دیگر در تیم بازی کند یا نه. همیشه تصمیماتی سخت هر مربی را در هر باشگاهی احاطه می کند اما برتری فرگوسن دوام دارد و عزم و انعطاف پذیری ذهنی اش او را به سمتی هدایت می کند که جواب های درست را پیدا کند.