آیا در سفر روحانی به ایتالیا، به ایران توهین شد؟
حاشیهای که بیشتر مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت، پوشاندن مجسمههای برهنه موجود در این موزه برای حفظ حرمت هیأت ایرانی بود؛ اما در مقابل حاشیهای که مورد توجه برخی ناظران داخلی قرار گرفت، مجسمهای بود که در کنارش هیأتهای دو طرف حضور یافتند...

برگزاری دیدارهای رئیس جمهور ایران و نخست وزیر ایتالیا در یکی از موزههای رُم و عقد قرارداد در کنار مجسمه یکی از سرداران رم باستان، با نقد برخی چهرههای سابقاً نزدیک به دولت همراه شده که انتخاب این مکان برای برگزاری چنین نشست رسمی را به منزله توهین به ایران تلقی کردهاند؛ اما چنین تعبیری با حقیقت چه نسبتی دارد؟
به گزارش «تابناک»، حسن روحانی، رئیس جمهور کشورمان که رأس هیأت بزرگی از دولتمردان و چهرههای اقتصادی راهی ایتالیا شده، در یکی از برنامههای رسمی ـ که به میزبانی موزه «کاپیتولین / Capitoline» شهرداری رُم برگزار شد و طی آن نشست تعدادی از تفاهمنامههای همکاری به امضا رسید ـ حضور یافت؛ حضوری که منشأ حواشی شد.
اما حاشیهای که بیشتر مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت، پوشاندن مجسمههای برهنه موجود در این موزه برای حفظ حرمت هیأت ایرانی بود، ولی در مقابل حاشیهای که مورد توجه برخی ناظران داخلی قرار گرفت، مجسمهای بود که در کنارش هیأتهای دو طرف حضور یافتند، تفاهمنامههای همکاری را امضا کردند و در نهایت نشست خبری رئیس جمهور و نخست وزیر ایتالیا به عنوان بالاترین مقام اجرایی ایتالیا برگزار شد.

حسین دهباشی که پیش از این مستندساز حسن روحانی در دوران انتخابات بود و پس از آن نیز برای دورههای عضو هیأت مدیره منطقه آزاد کیش و عضو مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری دولت یازدهم شده بود و مدتی است، از دولت فاصله گرفته و نقدهای خاصی را طرح میکند، اصلی ترین نقد را به این مسأله در فضای مجازی منتشر کرد و با اشاره به تصویر ثبت شده مارکوس آئورلیوس آنتونیوس (یکی از پادشاهان رم باستان) این مکانیابی ایتالیا را برای چنین برنامهای معنادار خوانده است.
حسین دهباشی به سبک معمول نوشتاریاش، چنین آورده است: «اطمینان دارم که رئیسجُمهورِ میهندوستی چون آقای دکتر روحانی بعدا بسیار رنجیده | امّا یعنی مُشاورانِ فرهنگی و رسانهای ایشان نیز سواد و حواساش را نداشتهاند؟ | که لحظهای تردید کُنند | در انتخابِ بیسابقهء محل موزهء Capitoline شهرداریِ رُم برایِ برگزاریِ جلسهء رسمیِ روسای دو کشور و امضای انبوهی از پیمانهای تفاهم؟ | آن هم در سایه مجسمه و زیرِ سُم اسبِ «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس»؟ | که ایرانیان را در عصرِ پارتیان و سلسلهء اشکانی به سختی شکست داده و مغلوبِ خود ساخته».
این نقد البته با پاسخهایی همراه شده و قابل توجهترین پاسخ توسط مصطفی مسجدی آرانی نوشته شده است. در بخش اصلی نوشته این روزنامه نگار خطاب به دهباشی آمده است: «مطلب شما در باب نقد بر محل کنفرانس خبری و امضای تفاهم نامه میان مقامات ارشد ایران و ایتالیا ـ که انشاء الله از سر «دلسوزی» نوشته شده ـ را خواندم. حتی اگر دلسوزی هم انگیزه آن مطلب نباشد، عیبی نیست، چرا که با ارجاع درست شما به سخن مولایمان علی (ع)، باید به نوشته بنگریم و نه نویسنده.
با این حال در نوشته شما حرفهایی است که آدمی نمیتواند باور کند از نهاد یک محقق تاریخ برآمده باشد. مثلا آنجا که فرمودید مارکوس آئورلیوس آنتونیوس، «فاتح» ایران است. بهتر از من میدانید که جنگ روم با امپراتوری اشکانیان در عصر پارتیان، از ۱۶۱ میلادی آغاز شد و تا ۱۶۶ میلادی ادامه داشت. در سه سال ابتدای آن جنگ، پیروزی از آن ایرانیان بود و در نیمه دوم آن شش سال بود که ایران، شکست خورد ولی نه آن چنان که «فتح» شود، بلکه ارمنستان و یکی دو منطقه کوچک دیگر را از دست داد.
ایران بزرگ کجا و این یکی دو منطقه؟! باز هم بهتر از من میدانید حتی پس از آن پیروزی مختصر ارتش روم بر اشکانیان هم، از کار خدا یا آه مردم مظلوم، طاعون از طریق لشکر فاتح به اروپا رفت و خانمان سوز شد. باز بهتر از من میدانید که حتی همان موزه کپیتولاین رم هم در توضیحات این مجسمه نوشته که هیچ اشارهای در منابع باستانی به اینکه این مجسمه، واقعا مجسمه آئورلیوس باشد نشده و آنچه از منابع متاخر نیز فهم میشود، این است که این مجسمه اوست، پس از آنکه در سال ۱۷۶ بر ژرمنها یعنی اروپاییان پیروز شده است.
پس چه خوب که رئیس جمهورمان پیش مجسمهای کنفرانس خبری برگزار کرده که نشان پیروزی اروپاییان بر خودشان است؛ پیروزی غرب بر غرب. نشانه «اللهم اشغل الظالمین بالظالمین» و در نهایت باز بهتر از من میدانید که آئورلیوس، امپراتوری بود که مثل رئیس جمهور حقوقدان ما، به امر قضاوت و دادگاه توجه داشت و مي گفت كه يك قاضي خوب بهتر از سرباز مسلح مي تواند نظم جامعه را حفظ كند.
پس باز هم به قول پیشین خودتان که درباره «اشرف پهلوی» نگاشته بودید، عیب او جمله بگفتی هنرش نیز بگوی. به قول خودتان و این دفعه، حقیقتا، زیاده جسارت است و البته یک چیز دیگر: خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند!»
به گزارش «تابناک»، حسن روحانی، رئیس جمهور کشورمان که رأس هیأت بزرگی از دولتمردان و چهرههای اقتصادی راهی ایتالیا شده، در یکی از برنامههای رسمی ـ که به میزبانی موزه «کاپیتولین / Capitoline» شهرداری رُم برگزار شد و طی آن نشست تعدادی از تفاهمنامههای همکاری به امضا رسید ـ حضور یافت؛ حضوری که منشأ حواشی شد.
اما حاشیهای که بیشتر مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت، پوشاندن مجسمههای برهنه موجود در این موزه برای حفظ حرمت هیأت ایرانی بود، ولی در مقابل حاشیهای که مورد توجه برخی ناظران داخلی قرار گرفت، مجسمهای بود که در کنارش هیأتهای دو طرف حضور یافتند، تفاهمنامههای همکاری را امضا کردند و در نهایت نشست خبری رئیس جمهور و نخست وزیر ایتالیا به عنوان بالاترین مقام اجرایی ایتالیا برگزار شد.

حسین دهباشی که پیش از این مستندساز حسن روحانی در دوران انتخابات بود و پس از آن نیز برای دورههای عضو هیأت مدیره منطقه آزاد کیش و عضو مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری دولت یازدهم شده بود و مدتی است، از دولت فاصله گرفته و نقدهای خاصی را طرح میکند، اصلی ترین نقد را به این مسأله در فضای مجازی منتشر کرد و با اشاره به تصویر ثبت شده مارکوس آئورلیوس آنتونیوس (یکی از پادشاهان رم باستان) این مکانیابی ایتالیا را برای چنین برنامهای معنادار خوانده است.
حسین دهباشی به سبک معمول نوشتاریاش، چنین آورده است: «اطمینان دارم که رئیسجُمهورِ میهندوستی چون آقای دکتر روحانی بعدا بسیار رنجیده | امّا یعنی مُشاورانِ فرهنگی و رسانهای ایشان نیز سواد و حواساش را نداشتهاند؟ | که لحظهای تردید کُنند | در انتخابِ بیسابقهء محل موزهء Capitoline شهرداریِ رُم برایِ برگزاریِ جلسهء رسمیِ روسای دو کشور و امضای انبوهی از پیمانهای تفاهم؟ | آن هم در سایه مجسمه و زیرِ سُم اسبِ «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس»؟ | که ایرانیان را در عصرِ پارتیان و سلسلهء اشکانی به سختی شکست داده و مغلوبِ خود ساخته».
این نقد البته با پاسخهایی همراه شده و قابل توجهترین پاسخ توسط مصطفی مسجدی آرانی نوشته شده است. در بخش اصلی نوشته این روزنامه نگار خطاب به دهباشی آمده است: «مطلب شما در باب نقد بر محل کنفرانس خبری و امضای تفاهم نامه میان مقامات ارشد ایران و ایتالیا ـ که انشاء الله از سر «دلسوزی» نوشته شده ـ را خواندم. حتی اگر دلسوزی هم انگیزه آن مطلب نباشد، عیبی نیست، چرا که با ارجاع درست شما به سخن مولایمان علی (ع)، باید به نوشته بنگریم و نه نویسنده.
با این حال در نوشته شما حرفهایی است که آدمی نمیتواند باور کند از نهاد یک محقق تاریخ برآمده باشد. مثلا آنجا که فرمودید مارکوس آئورلیوس آنتونیوس، «فاتح» ایران است. بهتر از من میدانید که جنگ روم با امپراتوری اشکانیان در عصر پارتیان، از ۱۶۱ میلادی آغاز شد و تا ۱۶۶ میلادی ادامه داشت. در سه سال ابتدای آن جنگ، پیروزی از آن ایرانیان بود و در نیمه دوم آن شش سال بود که ایران، شکست خورد ولی نه آن چنان که «فتح» شود، بلکه ارمنستان و یکی دو منطقه کوچک دیگر را از دست داد.
ایران بزرگ کجا و این یکی دو منطقه؟! باز هم بهتر از من میدانید حتی پس از آن پیروزی مختصر ارتش روم بر اشکانیان هم، از کار خدا یا آه مردم مظلوم، طاعون از طریق لشکر فاتح به اروپا رفت و خانمان سوز شد. باز بهتر از من میدانید که حتی همان موزه کپیتولاین رم هم در توضیحات این مجسمه نوشته که هیچ اشارهای در منابع باستانی به اینکه این مجسمه، واقعا مجسمه آئورلیوس باشد نشده و آنچه از منابع متاخر نیز فهم میشود، این است که این مجسمه اوست، پس از آنکه در سال ۱۷۶ بر ژرمنها یعنی اروپاییان پیروز شده است.
پس چه خوب که رئیس جمهورمان پیش مجسمهای کنفرانس خبری برگزار کرده که نشان پیروزی اروپاییان بر خودشان است؛ پیروزی غرب بر غرب. نشانه «اللهم اشغل الظالمین بالظالمین» و در نهایت باز بهتر از من میدانید که آئورلیوس، امپراتوری بود که مثل رئیس جمهور حقوقدان ما، به امر قضاوت و دادگاه توجه داشت و مي گفت كه يك قاضي خوب بهتر از سرباز مسلح مي تواند نظم جامعه را حفظ كند.
پس باز هم به قول پیشین خودتان که درباره «اشرف پهلوی» نگاشته بودید، عیب او جمله بگفتی هنرش نیز بگوی. به قول خودتان و این دفعه، حقیقتا، زیاده جسارت است و البته یک چیز دیگر: خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند!»
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
احسنت بر رئیس جمهور کشورمان که رابطه با کشورهای پیشرفته را در اولویت خودش قرار داد
چه زود جوگير شدين! كدوم فاتح ايران؟؟ توضيحات آقاي آراني رو نخوندين؟ تازه جنگ دوران ساساني و اشكاني كجا موضوع داغ جزاير ايراني و خليج فارس كجا؟ عادت كردين چشماتونو گرد كنين و تو ديگ برنج نذري دنبال فضله موش بگردين ؟؟
اینقدر داستان نوشتند که این آقا فاتح ایران نبوده است، باز نازشناس گفته نشسته زیر مجسمه فاتح ایران
به قول قدیمی ها بعضی ها دنبال زیر بغل مار می گردند.
چرا قبلا وقتی هاله نور زیر پرچم خلیج عربی نشست اه وفغان راه نینداختید نظرات را سانسور نکنید
اصلا این تاریخی که ایشون نقدش کردن کجای کتابهای ماهستش همه رو حذفش کردن.اصلا خود ما چقدر اهمیت میدیم به گذشته.
سلام
من تاسف می خورم که این انسانهای به ظاهر دلسوز کشور و میهن پرست ، چرا در 8 سال ریاست جمهوری دولت عدالت از کنار همه چیز به راحتی گذشتند و دم برنیاوردند . دولتی که نه تنها ثروت مملکت را به باد فنا داد بلکه...
آیا تاریخ ما را می سازد ، یا ما تاریخ را می سازیم ؟
منتقد عزیز قطعا در تفسیر عکس دچار سوئتفاهم شده اند.
این مکان از سوی ایتالیا بدرستی انتخاب شده استو دلیل ان این است که ایتالیا میخواهد بدنیا بگوید ببینید دو ملت که روزگاری در دوران امپراتور انتونیوس در پی جنگ و حذف یکدیگر بودند حالا نمایندگان همان دو ملت در زیر مجسمه همان پادشاه ، قرارداد شراکت و همفکری و دوستی میبندند.و این یعنی امروز روزگار گفت و گو و توافق و دوستیست نه نزاع...
سوال این است که در این زمانه چه شده که ما به یاد ایرانی بودن خود افتاده ایم. مگر نه اینکه مسلمانی ما بر ایرانی بودنمان غلبه دارد؟ پس تاریخ ایرانیان چه ربطی به ما دارد. آنجا مجسمه یک شخصی است که در زمان خودش نماد مشغول بودن دو باطل به هم می باشد. چه شده که ایشان یاد ایرانی بودن ما افتاده اند؟
اگه این مجسمه یک شکست خورده بود چرا باید ایتالیا اون رو نگه داری کنه؟
کامنتا رو که خوندم خیلی خوشحال شدم .....هنوز افراد باسواد اهل مطالعه وجود داره......بعضی پیشنهاد ها با این که طنز بود ولی خیلی باعث انبساط خاطر شد
باز دلواپسی ها شروع شد! حالا دیگر خواجه حافظ شیرازی هم می داند که این دلواپسی ها از کجا ناشی میشود. برجام، همین و بس.
حالا جالب اینه که برادارانی که قصد حذف کردن تاریخ پیش از اسلام از ایران داشتند مدعی شدند!!
متاسفانه ما مردمی هستیم از پیشرفت دیگر هموطنمان ناخرسندیم. همیشه بجای تشویق و تلاش برای بهتر زیستی ملتمان بتن به پاهاش می ریزیم. خوب اولا تاریخ گذشته ، در گذشته و ربطی هم به زمان حال ندارد . نخست وزیر ایتالیا به ایران می آید اگر شما توانایی آن را دارید ببرید زیر مجسمه سردار اشکانی قرارداد امضاء کنید. متاسفانه ما از این رشادت ها بری هستم. چون همیشه مشتاقیم پل پشت سر خودمان را با بی سوادی و فقر فرهنگی خراب کنیم.
ای بابا
این چیزها برای ایتالیایی ها ممکنه مهم باشه ولی در ایران کل تاریخ پیش از اسلام هیچ ارزشی نداره
حساسیت افراطی نداشته باشیم مجسمه ها را نمی پوشانند در جایی که بیشتر زنان نیمه عریان در خیابان قدم میزنند
کا غذ پارهایادشون رفته ازدولت نهم ودهم که اقتصادکشوررویران کرد
4000 هزار ایرانی به سپاه مسلمانان پیوستند پیش از جنگ. در همان جنگ نهاوند سرداران یزدگرد نه تنها او را همراهی نکردند بلکه پس از جنگ قصد کشتن او را داشتند. تاریخ بخوان قبل از اینکه دهان مبارک را باز کنی.
این انتقاد رو سازنده فیلم تبلیغاتی روحانی گفته نه یه اصولگرا :))
شما به خودتون رحم نمیکنیدا
سلام. من دلواپسم نه اصول گرا و نه اصلاح طلب. از جنس همین مردم معمولی که در انتخابها ارج و قرب پیدا می کنند.
اما اگر واقعاً این مجسمه مربوط به فاتح ایران بوده و یا به نوعی این مفهوم و خاطره تاریخی را بازگو می کند آقای رییس جمهور محترم ما باید از قبل تدبیری برای این کار می کرد.
جایی خواندم که در یک نشستی در کشور لیبی، ورودی سالن جلسه را به ترتیبی اتخاذ کرده بودند که مدعوین با برای ورود سر خود را خم می کردند و در روبروی در ورودی عکس بزرگی از دیکتاتور سابق لیبی سرهنگ معمر قذافی بود.انوقت در فیلم و عکسها به نظر می آمد که میهمانان به قذافی تعظیم می کنند. گویا از طرف جمهوری اسلامی ایران مقام معظم رهبری که آن زمان ریاست جمهور بوده اند در آن نشست حضور می یابند. وقتی ورودی سالن جلسه را دیدند و دریافتند که ماهیت قضیه چیست ، از ورود به سالن امتناع کرده یا به نحوی وارد می شوند که برداشت سیاسی مورد نظر آنان حاصل نشود. سیاست هزاران نکته دارد که اهلش باید با فراست درک و درایت و رعایت کنند.
بدرود
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.