ورزش ایران با رفتن محمدعلی آبادی بیشتر از اینکه جای خالی او را احساس کند از خلأ اظهارنظرهای جالب آقای رئیس احساس دلتنگی خواهد کرد. رئیس سازمان تربیت‌بدنی در آخرین روزهای حضورش در راس ورزش ایران عنوان کرد: ایران تا پایان دولت دهم توانایی برگزاری بازی‌های المپیک و جام‌جهانی را خواهد داشت.
به نوشته تهران امروز؛ علی‌آبادی در چهار سال گذشته از این دست اظهارنظرها کم نداشت. در اولین روزهای حضورش در ساختمان سئول از توانایی ایران برای برگزاری لیگ با 30 تیم خبر داد و در همان روزها پیش‌بینی کرد که ایران به راحتی در جام‌جهانی از گروه خود صعود می‌کند.
هنگامی که ایشان از نزدیک بازی‌های آسیایی را تماشا کرد در بازگشت به ایران از آماده بودن ایران برای برگزاری بازی‌های آسیایی سخن گفت و همچنین مدعی شد که ایران باید در دوره بعدی این بازی‌ها سوم شود.
تنها یک آشنایی مختصر با شرایط ورزش ایران کافی بود تا علی‌آبادی متوجه شود که ایران هرگز توانایی سوم شدن در آسیا و برگزاری بازی‌های آسیایی را ندارد. چطور ایران (تیم پنجاه و یکم المپیک) می‌تواند در آسیا بالاتر از چین، کره‌جنوبی و ژاپن (تیم‌های برتر المپیک) قرار بگیرد، معمایی است که هنوز کسی به آن پاسخ نداده یا اینکه ایران چگونه می‌تواند میزبان رشته‌های زنان و مختلط باشد، دیگر سوالی است که بی‌پاسخ مانده است. به هر حال آن صحبت‌های محمد علی‌آبادی ثابت کرده ایشان با ورزش چندان آشنا نیست.
کارنامه ورزش ایران در چهار سال گذشته با ناکامی بیگانه نبوده است، کسب نتایج ضعیف در المپیک پکن، مسابقات جهانی جودو، کاراته، کشتی، تکواندو، اوضاع متزلزل مدیریت استقلال و پرسپولیس، تعلیق فدراسیون فوتبال، سقوط در رده‌بندی فیفا و نرسیدن به جام‌جهانی فوتبال.
حداقل انتظار می‌رفت که ایشان در پایان دوره چهار ساله‌اش اظهارنظرهای پخته‌تری انجام می‌دادند در حالی که سازمان تربیت‌بدنی به ساخت و سازهای‌شان افتخار می‌کند، نمی‌توان به یک ورزشگاه استاندارد که در این دوره تکمیل شده باشد اشاره کرد.
سال‌هاست که ورزشگاه نقش‌جهان اصفهان نیمه‌کاره و بلاتکلیف رها شده و دیگر ورزشگاه‌هایی که افتتاح می‌شوند، ماه‌ها کار دارند که به سطح استاندارد که میزبان یک رویداد بین‌المللی است، برسند.
معلوم نیست که محمد علی‌آبادی با اتکا به کدام زیرساخت و توانایی می‌خواهد تا چهار سال بعد المپیک یا جام‌جهانی برگزار کند. بهتر است که مسئولان ورزش ایران به فکر برگزاری آبرومندانه بازی‌های همبستگی اسلامی باشند و برگزاری المپیک و جام‌جهانی را بگذارند برای آینده.
به نوشته تهران امروز؛ علی‌آبادی در چهار سال گذشته از این دست اظهارنظرها کم نداشت. در اولین روزهای حضورش در ساختمان سئول از توانایی ایران برای برگزاری لیگ با 30 تیم خبر داد و در همان روزها پیش‌بینی کرد که ایران به راحتی در جام‌جهانی از گروه خود صعود می‌کند.
هنگامی که ایشان از نزدیک بازی‌های آسیایی را تماشا کرد در بازگشت به ایران از آماده بودن ایران برای برگزاری بازی‌های آسیایی سخن گفت و همچنین مدعی شد که ایران باید در دوره بعدی این بازی‌ها سوم شود.
تنها یک آشنایی مختصر با شرایط ورزش ایران کافی بود تا علی‌آبادی متوجه شود که ایران هرگز توانایی سوم شدن در آسیا و برگزاری بازی‌های آسیایی را ندارد. چطور ایران (تیم پنجاه و یکم المپیک) می‌تواند در آسیا بالاتر از چین، کره‌جنوبی و ژاپن (تیم‌های برتر المپیک) قرار بگیرد، معمایی است که هنوز کسی به آن پاسخ نداده یا اینکه ایران چگونه می‌تواند میزبان رشته‌های زنان و مختلط باشد، دیگر سوالی است که بی‌پاسخ مانده است. به هر حال آن صحبت‌های محمد علی‌آبادی ثابت کرده ایشان با ورزش چندان آشنا نیست.
کارنامه ورزش ایران در چهار سال گذشته با ناکامی بیگانه نبوده است، کسب نتایج ضعیف در المپیک پکن، مسابقات جهانی جودو، کاراته، کشتی، تکواندو، اوضاع متزلزل مدیریت استقلال و پرسپولیس، تعلیق فدراسیون فوتبال، سقوط در رده‌بندی فیفا و نرسیدن به جام‌جهانی فوتبال.
حداقل انتظار می‌رفت که ایشان در پایان دوره چهار ساله‌اش اظهارنظرهای پخته‌تری انجام می‌دادند در حالی که سازمان تربیت‌بدنی به ساخت و سازهای‌شان افتخار می‌کند، نمی‌توان به یک ورزشگاه استاندارد که در این دوره تکمیل شده باشد اشاره کرد.
سال‌هاست که ورزشگاه نقش‌جهان اصفهان نیمه‌کاره و بلاتکلیف رها شده و دیگر ورزشگاه‌هایی که افتتاح می‌شوند، ماه‌ها کار دارند که به سطح استاندارد که میزبان یک رویداد بین‌المللی است، برسند.
معلوم نیست که محمد علی‌آبادی با اتکا به کدام زیرساخت و توانایی می‌خواهد تا چهار سال بعد المپیک یا جام‌جهانی برگزار کند. بهتر است که مسئولان ورزش ایران به فکر برگزاری آبرومندانه بازی‌های همبستگی اسلامی باشند و برگزاری المپیک و جام‌جهانی را بگذارند برای آینده.