فدراسیون فوتبال چند روزی است که به دریای متلاطم و مواج می‌ماند و هر لحظه در انتظار توفانی بزرگ است. این روزها امواج بلاتکلیفی ساحل فوتبال ایران را درنوردیده و هنوز مشخص نیست که چه زمانی این دوران به پایان می‌رسد.
به نوشته تهران امروز؛ فضای راهروهای فدراسیون فوتبال شبیه به روزهایی است که سازمان تربیت‌بدنی در شک و تردید برای رئیس جدید خود به‌سر می‌برد. اگر آن روزها در سازمان تربیت‌بدنی روزی یک نفر به‌عنوان رئیس جدید معرفی می‌شد اما در فدراسیون فوتبال گمانه‌زنی‌ها اصولا به یک نام منتهی می‌شود: «محمد دادکان.»
طنین انداختن نام دادکان در فدراسیون البته با دو واکنش متفاوت روبه‌رو می‌شود. دسته اول کارمندان چندین ساله فدراسیون هستند که هنوز خاطره خوش روزهای حضور دادکان را به‌یاد می‌آورند. روزهایی که حقوق ماهانه سر وقت پرداخت می‌شد و پاداش هم به کرات به حساب همه واریز می‌شد. وام‌های زیادی هم برای خرید ملک یا خودرو آماده تحویل بود و خلاصه روزهای رونق بود.
برای این گروه بازگشت دادکان به ساختمانی که خود آن را افتتاح کرد خوشایند به‌نظر می‌رسد. اما در مقابل شماری از مدیران میانی نیز هستند که با حضور مجدد دادکان باید از فدراسیون خداحافظی کنند. کسانی که عموما با توصیه و سفارش به فدراسیون قدم گذاشته‌اند و حالا باید منتظر پست جدید روسای سابق باشند. اما بیش از همه این علی کفاشیان است که در موقعیت کاملا ویژه‌ای قرار دارد.
رئیس فعلی فدراسیون نیز مثل خیلی‌های دیگر هنوز نمی‌داند که تکلیفش با فوتبال چه زمانی مشخص می‌شود. شاید به همین خاطر است که از لبخند همیشگی روی صورت کفاشیان خبری نیست.
عکاسانی که در تمرین تیم‌ملی شاهد حضور کفاشیان بودند به‌راحتی می‌فهمیدند که جنس لبخند رئیس فدراسیون از نوع «زورکی» است. از جمله‌ای که چندی قبل بر زبان کفاشیان جاری شد، می‌شود فهمید که وضعیت روحی رئیس چندان خوب نیست: «فوتبال طبیعتا بی‌رحم است. از خدایم است که از فوتبال بروم!»
رفقا در کمیته‌ها
محسن صفایی‌فراهانی روزگاری به محمد دادکان که بعدها جای او را در فدراسیون گرفت همیشه سفارش می‌کرد که کمیته‌های فدراسیون فعال و پرتلاش باشند. کمیته‌ها ریه فدراسیون برای تنفس هستند. دادکان نیز با وجود اعتقاد به سیستم قائم به فرد، به کمیته‌هایش فرصت جولان می‌داد و به همین خاطر بود که بعد از کنار کشیدن از فوتبال، روسای کمیته‌های فدراسیون دادکان نیز دسته‌جمعی استعفا کردند.
علی کفاشیان نیز در طول دوران ریاستش عموما به کمیته‌ها قدرت عمل و شعاع حرکتی خوبی اعطا کرده اما به‌نظر می‌رسدبعضی از کمیته‌ها منصوب نهادهای دیگر ورزش ایران از جمله سازمان تربیت‌بدنی بوده‌اند. از طرف دیگر شنیده شد که کفاشیان برای بعضی از روسای کمیته‌های فدارسیون فوتبال نیز تلاش زیادی کرد و هرطور بود رای اعتماد سازمان را برای آنها گرفت. حالا همین کمیته‌ها تبدیل به دردسر رئیس فدراسیون شده‌اند چون بعضی از روسای آن در زمان غیبت علی‌آبادی از ورزش، دوست ندارند کارشان را ادامه دهند.
در فهرست کسانی که با توصیه سازمان تربیت‌بدنی به ساختمان فدراسیون قدم گذاشته‌اند می‌توان به منصور عظیم‌زاده اردبیلی (از نزدیکان علی‌آبادی و فارغ‌التحصیل دانشگاه امام صادق(ع))، ملا محمد (رئیس کمیته فرهنگی و از نزدیکان علی‌آبادی)، امیرحسین حسینی (رئیس کمیته روابط عمومی و عضو کمیته ورزش ستاد احمدی‌نژاد)، علی رضاعلی (کسی که با اصرار سازمان رئیس کمیته فوتبال ساحلی شد تا از میزان اختیارات ترابیان کم شود) و مجتبی شریفی (رئیس کمیته انضباطی و دوست نزدیک محمد علی‌آبادی) نام برد.
این گروه ظاهرا این روزها به‌شدت پیگیر اخبار و شایعات مربوط به حضور دوباره محمد دادکان هستند و احتمال ریزش آنها در صورت حضور مجدد در راس فدراسیون فوتبال کم نیست. اگر علی‌آبادی رای اعتماد مجلس را برای اداره امور وزارت نیرو به دست آورده بود شاید آنها هم نفس راحتی می‌کشیدند اما با توجه به شرایط فعلی وضعیت آنها هم شدیدا دچار تردید شده است.
اگر دادکان دوباره به فدراسیون فوتبال بازگردد باید شاهد تغییرات عمده در کمیته‌ها بود اما همه اینها به این شرط صورت می‌گیرد که علی سعیدلو برای بازگشت دادکان اصرار داشته باشد.
هیات رئیسه
از همان لحظه‌ای که علی کفاشیان به عنوان تنها نامزد ریاست فدراسیون فوتبال توانست رای مجمع را به دست آورد می‌شد حدس زد که این صندلی لرزان، روزهای سختی را برای او رقم خواهد زد. هیات رئیسه فدراسیون فوتبال هم مدتی است که به یکی از دغدغه‌های رئیس تبدیل شده. این‌طور که پیداست تعدادی از اعضای هیات رئیسه در ماه‌های اخیر تبدیل به ساز مخالف شده‌اند و حتی تحرکاتی برای کنار زدن کفاشیان نیز داشته‌اند.
در مورد مهدی تاج نایب‌رئیس اول همواره این شایعه مطرح بوده که او با عنوان آلترناتیو کفاشیان وارد فدراسیون شده است. برخی از رسانه‌ها در ماه‌های اخیر بارها به این مساله دامن زدند که کفاشیان تنها برای چند ماه و برای آرام شدن اوضاع به ریاست فدراسیون برگزیده شده اما مقصود این بوده است که تاج بر صندلی ریاست تکیه بزند.
از سوی دیگر علی فتح‌الله‌زاده، ناصر شفق و مهدی گنجعلی‌خانی که فعالیت چندانی در فدراسیون ندارند نیز چند بار به تلاش برای کنار زدن رئیس متهم شده‌اند.
عزیزمحمدی رئیس سازمان لیگ نیز این بخش از فدراسیون را به جزیره‌ای خودمختار تبدیل کرده و چندان وارد دیگر مسائل فدراسیون نمی‌شود.
از مجموع این اتفاقات می‌شود به این نتیجه رسید که هسته فدراسیون فوتبال از انسجام کافی برای تصمیم‌گیری‌ها و احیانا نمایش قدرت برخوردار نیست و بخش مهمی از تردیدهای امروز نیز ناشی از همین تشتت آرا و عقاید است. حال آنکه تغییر در ریاست فدراسیون چه شرایطی در هیات رئیسه به وجود خواهد آورد سوال بی‌پاسخی است... .
... و علی کفاشیان
رئیس فدراسیون فوتبال این روزها از وضعیت موجود و حملات پی‌درپی افراد در رسانه‌ها شاکی است و در عین حال سعی دارد آرامش خود را حفظ کند. سایه سنگین محمد دادکان بالای سر فدراسیون گسترده شده و طبیعتا حضور مجدد دادکان به معنی کنار رفتن کفاشیان یا خلع ید او از قدرت است. در شرایطی که صحبت از استعفای اجباری کفاشیان در افواه عمومی شنیده می‌شود رئیس فدراسیون می‌گوید: «ماجرای برکناری دادکان و تعلیق فدراسیون را فراموش کرده‌اید؟
الان AFC و فیفا همه چیز را زیر نظر دارند. من رئیس بهترین فدراسیون فوتبال آسیا در سال 2008 هستم. برکناری من فقط فیفا را حساس می‌کند. این را هم بگویم که استعفا بده نیستم. سال‌ها در ورزش مدیر بوده‌ام، معاونت سازمان تربیت‌بدنی را بر عهده داشته‌ام. الان هم اساسنامه فدراسیون مثل سابق نیست که مثل سه سال پیش بشود رئیس را کنار گذاشت. مطمئن باشید نمی‌گذارم دوباره فوتبال ایران تعلیق شود.»
کفاشیان با خوش‌بینی همیشگی در مورد حضور سعیدلو صحبت می‌کند و این‌طور ادامه می‌دهد: «با آقای سعیدلو صحبت کرده‌ام و فکر نمی‌کنم ایشان تمایلی به تغییرات گسترده در فدراسیون فوتبال داشته باشد. اگر ثبات مدیریتی نباشد فوتبال ایران تغییر مثبت نخواهد داشت. عمر فدراسیون من تازه به یک سال و نیم رسیده!»
از سوی دیگر در مورد حضور دادکان هم دو سه روزی است که همه چیز فروکش کرده. این هفته قرار است یک جلسه دیگر بین سعیدلو و دادکان برگزار شود و شرایط هر دو طرف مورد بررسی مجدد قرار گیرد. این‌طور که پیداست دادکان شروط سختی برای پذیرش ریاست فدراسیون گذاشته است و تضمین محکمی برای حضوری بلندمدت و مشخص در فدراسیون می‌خواهد.
حتی بعضی‌ها می‌گویند که شروط دادکان به طور عامدانه‌ای سخت در نظر گرفته شده تا علی سعیدلو آن را نپذیرد. از سوی دیگر شنیده شده که سازمان نیز شرایط خاص خودش را دنبال می‌کند و سعیدلو هم برای دادکان، اما و اگر آورده است. بررسی آخرین وضعیت دو طرف هم نشان می‌دهد که شانس بازگشت دادکان به فدراسیون رو به کاهش گذاشته است. آیا کفاشیان بر صندلی خود باقی می‌ماند؟
به نوشته تهران امروز؛ فضای راهروهای فدراسیون فوتبال شبیه به روزهایی است که سازمان تربیت‌بدنی در شک و تردید برای رئیس جدید خود به‌سر می‌برد. اگر آن روزها در سازمان تربیت‌بدنی روزی یک نفر به‌عنوان رئیس جدید معرفی می‌شد اما در فدراسیون فوتبال گمانه‌زنی‌ها اصولا به یک نام منتهی می‌شود: «محمد دادکان.»
طنین انداختن نام دادکان در فدراسیون البته با دو واکنش متفاوت روبه‌رو می‌شود. دسته اول کارمندان چندین ساله فدراسیون هستند که هنوز خاطره خوش روزهای حضور دادکان را به‌یاد می‌آورند. روزهایی که حقوق ماهانه سر وقت پرداخت می‌شد و پاداش هم به کرات به حساب همه واریز می‌شد. وام‌های زیادی هم برای خرید ملک یا خودرو آماده تحویل بود و خلاصه روزهای رونق بود.
برای این گروه بازگشت دادکان به ساختمانی که خود آن را افتتاح کرد خوشایند به‌نظر می‌رسد. اما در مقابل شماری از مدیران میانی نیز هستند که با حضور مجدد دادکان باید از فدراسیون خداحافظی کنند. کسانی که عموما با توصیه و سفارش به فدراسیون قدم گذاشته‌اند و حالا باید منتظر پست جدید روسای سابق باشند. اما بیش از همه این علی کفاشیان است که در موقعیت کاملا ویژه‌ای قرار دارد.
رئیس فعلی فدراسیون نیز مثل خیلی‌های دیگر هنوز نمی‌داند که تکلیفش با فوتبال چه زمانی مشخص می‌شود. شاید به همین خاطر است که از لبخند همیشگی روی صورت کفاشیان خبری نیست.
عکاسانی که در تمرین تیم‌ملی شاهد حضور کفاشیان بودند به‌راحتی می‌فهمیدند که جنس لبخند رئیس فدراسیون از نوع «زورکی» است. از جمله‌ای که چندی قبل بر زبان کفاشیان جاری شد، می‌شود فهمید که وضعیت روحی رئیس چندان خوب نیست: «فوتبال طبیعتا بی‌رحم است. از خدایم است که از فوتبال بروم!»
رفقا در کمیته‌ها
محسن صفایی‌فراهانی روزگاری به محمد دادکان که بعدها جای او را در فدراسیون گرفت همیشه سفارش می‌کرد که کمیته‌های فدراسیون فعال و پرتلاش باشند. کمیته‌ها ریه فدراسیون برای تنفس هستند. دادکان نیز با وجود اعتقاد به سیستم قائم به فرد، به کمیته‌هایش فرصت جولان می‌داد و به همین خاطر بود که بعد از کنار کشیدن از فوتبال، روسای کمیته‌های فدراسیون دادکان نیز دسته‌جمعی استعفا کردند.
علی کفاشیان نیز در طول دوران ریاستش عموما به کمیته‌ها قدرت عمل و شعاع حرکتی خوبی اعطا کرده اما به‌نظر می‌رسدبعضی از کمیته‌ها منصوب نهادهای دیگر ورزش ایران از جمله سازمان تربیت‌بدنی بوده‌اند. از طرف دیگر شنیده شد که کفاشیان برای بعضی از روسای کمیته‌های فدارسیون فوتبال نیز تلاش زیادی کرد و هرطور بود رای اعتماد سازمان را برای آنها گرفت. حالا همین کمیته‌ها تبدیل به دردسر رئیس فدراسیون شده‌اند چون بعضی از روسای آن در زمان غیبت علی‌آبادی از ورزش، دوست ندارند کارشان را ادامه دهند.
در فهرست کسانی که با توصیه سازمان تربیت‌بدنی به ساختمان فدراسیون قدم گذاشته‌اند می‌توان به منصور عظیم‌زاده اردبیلی (از نزدیکان علی‌آبادی و فارغ‌التحصیل دانشگاه امام صادق(ع))، ملا محمد (رئیس کمیته فرهنگی و از نزدیکان علی‌آبادی)، امیرحسین حسینی (رئیس کمیته روابط عمومی و عضو کمیته ورزش ستاد احمدی‌نژاد)، علی رضاعلی (کسی که با اصرار سازمان رئیس کمیته فوتبال ساحلی شد تا از میزان اختیارات ترابیان کم شود) و مجتبی شریفی (رئیس کمیته انضباطی و دوست نزدیک محمد علی‌آبادی) نام برد.
این گروه ظاهرا این روزها به‌شدت پیگیر اخبار و شایعات مربوط به حضور دوباره محمد دادکان هستند و احتمال ریزش آنها در صورت حضور مجدد در راس فدراسیون فوتبال کم نیست. اگر علی‌آبادی رای اعتماد مجلس را برای اداره امور وزارت نیرو به دست آورده بود شاید آنها هم نفس راحتی می‌کشیدند اما با توجه به شرایط فعلی وضعیت آنها هم شدیدا دچار تردید شده است.
اگر دادکان دوباره به فدراسیون فوتبال بازگردد باید شاهد تغییرات عمده در کمیته‌ها بود اما همه اینها به این شرط صورت می‌گیرد که علی سعیدلو برای بازگشت دادکان اصرار داشته باشد.
هیات رئیسه
از همان لحظه‌ای که علی کفاشیان به عنوان تنها نامزد ریاست فدراسیون فوتبال توانست رای مجمع را به دست آورد می‌شد حدس زد که این صندلی لرزان، روزهای سختی را برای او رقم خواهد زد. هیات رئیسه فدراسیون فوتبال هم مدتی است که به یکی از دغدغه‌های رئیس تبدیل شده. این‌طور که پیداست تعدادی از اعضای هیات رئیسه در ماه‌های اخیر تبدیل به ساز مخالف شده‌اند و حتی تحرکاتی برای کنار زدن کفاشیان نیز داشته‌اند.
در مورد مهدی تاج نایب‌رئیس اول همواره این شایعه مطرح بوده که او با عنوان آلترناتیو کفاشیان وارد فدراسیون شده است. برخی از رسانه‌ها در ماه‌های اخیر بارها به این مساله دامن زدند که کفاشیان تنها برای چند ماه و برای آرام شدن اوضاع به ریاست فدراسیون برگزیده شده اما مقصود این بوده است که تاج بر صندلی ریاست تکیه بزند.
از سوی دیگر علی فتح‌الله‌زاده، ناصر شفق و مهدی گنجعلی‌خانی که فعالیت چندانی در فدراسیون ندارند نیز چند بار به تلاش برای کنار زدن رئیس متهم شده‌اند.
عزیزمحمدی رئیس سازمان لیگ نیز این بخش از فدراسیون را به جزیره‌ای خودمختار تبدیل کرده و چندان وارد دیگر مسائل فدراسیون نمی‌شود.
از مجموع این اتفاقات می‌شود به این نتیجه رسید که هسته فدراسیون فوتبال از انسجام کافی برای تصمیم‌گیری‌ها و احیانا نمایش قدرت برخوردار نیست و بخش مهمی از تردیدهای امروز نیز ناشی از همین تشتت آرا و عقاید است. حال آنکه تغییر در ریاست فدراسیون چه شرایطی در هیات رئیسه به وجود خواهد آورد سوال بی‌پاسخی است... .
... و علی کفاشیان
رئیس فدراسیون فوتبال این روزها از وضعیت موجود و حملات پی‌درپی افراد در رسانه‌ها شاکی است و در عین حال سعی دارد آرامش خود را حفظ کند. سایه سنگین محمد دادکان بالای سر فدراسیون گسترده شده و طبیعتا حضور مجدد دادکان به معنی کنار رفتن کفاشیان یا خلع ید او از قدرت است. در شرایطی که صحبت از استعفای اجباری کفاشیان در افواه عمومی شنیده می‌شود رئیس فدراسیون می‌گوید: «ماجرای برکناری دادکان و تعلیق فدراسیون را فراموش کرده‌اید؟
الان AFC و فیفا همه چیز را زیر نظر دارند. من رئیس بهترین فدراسیون فوتبال آسیا در سال 2008 هستم. برکناری من فقط فیفا را حساس می‌کند. این را هم بگویم که استعفا بده نیستم. سال‌ها در ورزش مدیر بوده‌ام، معاونت سازمان تربیت‌بدنی را بر عهده داشته‌ام. الان هم اساسنامه فدراسیون مثل سابق نیست که مثل سه سال پیش بشود رئیس را کنار گذاشت. مطمئن باشید نمی‌گذارم دوباره فوتبال ایران تعلیق شود.»
کفاشیان با خوش‌بینی همیشگی در مورد حضور سعیدلو صحبت می‌کند و این‌طور ادامه می‌دهد: «با آقای سعیدلو صحبت کرده‌ام و فکر نمی‌کنم ایشان تمایلی به تغییرات گسترده در فدراسیون فوتبال داشته باشد. اگر ثبات مدیریتی نباشد فوتبال ایران تغییر مثبت نخواهد داشت. عمر فدراسیون من تازه به یک سال و نیم رسیده!»
از سوی دیگر در مورد حضور دادکان هم دو سه روزی است که همه چیز فروکش کرده. این هفته قرار است یک جلسه دیگر بین سعیدلو و دادکان برگزار شود و شرایط هر دو طرف مورد بررسی مجدد قرار گیرد. این‌طور که پیداست دادکان شروط سختی برای پذیرش ریاست فدراسیون گذاشته است و تضمین محکمی برای حضوری بلندمدت و مشخص در فدراسیون می‌خواهد.
حتی بعضی‌ها می‌گویند که شروط دادکان به طور عامدانه‌ای سخت در نظر گرفته شده تا علی سعیدلو آن را نپذیرد. از سوی دیگر شنیده شده که سازمان نیز شرایط خاص خودش را دنبال می‌کند و سعیدلو هم برای دادکان، اما و اگر آورده است. بررسی آخرین وضعیت دو طرف هم نشان می‌دهد که شانس بازگشت دادکان به فدراسیون رو به کاهش گذاشته است. آیا کفاشیان بر صندلی خود باقی می‌ماند؟