در حالی که هیچ کس تصور آن را نمی‌کرد، زی روبرتو بعد از انتقال از بایرن مونیخ به هامبورگ تولدی نو در فوتبال باشگاه‌های آلمان داشته است شنبه شب 4 مهر ماه که هامبورگ در مهمترین مسابقه هفته هفتم این لیگ 0-1 بر بایرن پیروز شد، این هافبک چپ پای برزیلی نیز مثل سایر اوقات فصل جاری حضوری خوش و کارساز در ترکیب هامبورگی‌ها داشت.
به نوشته ایران؛ زی‌روبرتو در دو سه سال اخیر پیوسته به بازنشسته شدن نیز اندیشیده و در این باره اظهارنظر کرده بود. او یک بار هم به لیگ برزیل عودت کرده و در آنجا به بازی پرداخته بود اما وقتی فصل پیش از نو به بایرن پیوست و این تیم از تجدید قهرمانی‌اش در بوندس‌لیگا بازماند نشانه‌هایی به چشم می‌خورد که دال بر پایان راه زی‌روبرتو در صحنه فوتبال به عنوان یک بازیگر بود.
اما حقیقت چیز دیگری بود و او به هامبورگ نقل مکان کرد و آنجا سریعاً جا افتاد و اگر هامبورگی‌ها در هفته‌های اخیر بالاتر از تیم اول ایالت باواریا صدرنشین بوندس‌لیگا بوده‌اند و بعد از برد اخیر بر این رقیب ویژه 6 امتیاز از تیم لوییس فان گال هلندی پیش افتادند یکی از سبب‌های آن زی‌روبرتو و آشنایی وی با اصول بازی در آلمان به لطف 8 سال اقامت در این کشور و بازی در بوندس‌لیگا است.
این چنین است که او در 36 سالگی نیز یک مدیر متبحر در میدان نشان می‌دهد و پاس‌ها و حرکاتش در راه‌اندازی بازی تهاجمی هامبورگ سهم عمده‌ای داشته است و برونو لابادیا که در این فصل مربی موفقی برای این تیم بوده، به خوبی به این مسئله معترف است.
حالا زی روبرتو به قدری به خود مطمئن و از نو به شرایطش امیدوار شده است که علاوه بر قهرمانی بوندس‌لیگا با پیراهن هامبورگ فتح جام جهانی با تیم ملی برزیل را هم می‌طلبد و این در حالی است که اطمینانی در دست نیست که دونگا مربی فعلی این تیم وی را برای دور پایانی جام جهانی 2010 که بیشتر از 8 ماه تا شروع آن در خاک آفریقای جنوبی نمانده است بخواهد. زی روبرتو که در 6 بازی نخست هامبورگ در فصل جدید بوندس‌لیگا زننده 3 گل بوده و تک گل مارکو پانته‌لیچ را نیز در بازی این هفته با بایرن مونیخ پایه‌گذاری کرد،
آشکارا از باواریا به هامبورگ متمتع شده و انگار بارقه‌ای تازه و نوری جدید در زندگی ورزشی او تابیدن گرفته است. زی روبرتو که در طول فصل گذشته با سران بایرن بر سر ابقا در این تیم یا جدایی از آن مدت‌ها چانه‌زنی کرد و به نظر می‌رسید مثل دو سال پیش در راه بازگشت به لیگ برزیل و بازنشستگی بعد از حداکثر یکی دو فصل دیگر باشد، در هامبورگ به طرز عجیبی از نو متولد شده است.
او در اوایل پائیز 2009 می‌گوید: «تیم ما آشکارا بهتر از گذشته شده و آینده‌اش از این هم درخشان‌تر است و خود من نیز اکنون در بهترین فرم سال‌های اخیرم قرار دارم. بایرن مونیخ به رغم شکست اخیرش در برابر ما و لرزش‌های قبلی ابتدای فصل‌اش هنوز مدعی اول قهرمانی است. ما باید کاری کنیم که این اتفاق نیفتد و برعکس عنوان اول بوندس‌لیگا به ما برسد. این چیزی است که طی دوران بازی‌ام در بایرن بارها برای من اتفاق افتاد و در نتیجه من با فرمول کسب آن آشنا هستم و می‌دانم که چطور باید رقبا را کنار زد. اگر با هامبورگ قهرمان بوندس‌لیگا شوم کارنامه‌ام پربارتر می‌شود و می‌توانم به سوی هدف اصلی‌ترم به حرکت درآیم و آن فتح جام جهانی نوزدهم در خاک آفریقا است.»
اما زی روبرتو دلایل و بهانه های کافی برای دعوت نشدن مجدد به تیم ملی با هدایت دونگا را به جا گذاشته است. در سال 2007 بود که زی روبرتو اعلام بازنشستگی در تیم ملی برزیل کرد و گفت: این کار را می‌کند که رجعت‌اش به بایرن بعد از یک دوری تک فصلی از باواریا، بازگشتی موفق باشد و بتواند فقط روی مسابقات باشگاهی تمرکز کند و تغییر دادن کامل آن حرف و پس گرفتن آن از نظر شنونده‌ها آسان نخواهد بود. با این حال او اینک تغییر عقیده داده و مایل است در تیم ملی مورد استفاده قرار گیرد و در جام جهانی نوزدهم حضور یابد و در معیت زرد و آبی‌پوشان اول شود.
وی می‌گوید: «کناره‌گیری از سله سائو یک اشتباه بزرگ از جانب من بود و اگر دونگا صدای مرا شنیده باشد و مرا دعوت کند با سر و تمام جان و دل به اردوی ملی باز هم خواهم گشت. این رؤیای من است که یک دوره دیگر جام جهانی را تجربه کنم و فاتح آن شوم و توان این کار را نیز در خود می‌بینم.»
زی روبرتو که با پیشینه انجام 84 بازی ملی برای برزیل موارد فوق را می‌گوید و در اکثر میدان‌های ملی دهه جاری حاضر بوده، برای رسیدن به آرزوی جدیدش مشکلاتی خواهد داشت زیرا ترکیب دلخواه فعلی دونگا در این یکی دو سال خوب کار کرده و هم فاتح جام ملت‌های امریکا (کوپا آمه‌ریکا) در 2008 و برنده جام کنفدراسیون‌ها در سال جاری شده و هم با قدرت‌نمایی محسوسی مجوز حضور در دور پایانی جام جهانی 2010 را کسب کرده است. با این اوصاف ادامه فصل جاری می‌تواند برای او چه در صحنه‌های ملی و چه باشگاهی اتفاقاتی تازه و جالب را دربرداشته باشد.
به نوشته ایران؛ زی‌روبرتو در دو سه سال اخیر پیوسته به بازنشسته شدن نیز اندیشیده و در این باره اظهارنظر کرده بود. او یک بار هم به لیگ برزیل عودت کرده و در آنجا به بازی پرداخته بود اما وقتی فصل پیش از نو به بایرن پیوست و این تیم از تجدید قهرمانی‌اش در بوندس‌لیگا بازماند نشانه‌هایی به چشم می‌خورد که دال بر پایان راه زی‌روبرتو در صحنه فوتبال به عنوان یک بازیگر بود.
اما حقیقت چیز دیگری بود و او به هامبورگ نقل مکان کرد و آنجا سریعاً جا افتاد و اگر هامبورگی‌ها در هفته‌های اخیر بالاتر از تیم اول ایالت باواریا صدرنشین بوندس‌لیگا بوده‌اند و بعد از برد اخیر بر این رقیب ویژه 6 امتیاز از تیم لوییس فان گال هلندی پیش افتادند یکی از سبب‌های آن زی‌روبرتو و آشنایی وی با اصول بازی در آلمان به لطف 8 سال اقامت در این کشور و بازی در بوندس‌لیگا است.
این چنین است که او در 36 سالگی نیز یک مدیر متبحر در میدان نشان می‌دهد و پاس‌ها و حرکاتش در راه‌اندازی بازی تهاجمی هامبورگ سهم عمده‌ای داشته است و برونو لابادیا که در این فصل مربی موفقی برای این تیم بوده، به خوبی به این مسئله معترف است.
حالا زی روبرتو به قدری به خود مطمئن و از نو به شرایطش امیدوار شده است که علاوه بر قهرمانی بوندس‌لیگا با پیراهن هامبورگ فتح جام جهانی با تیم ملی برزیل را هم می‌طلبد و این در حالی است که اطمینانی در دست نیست که دونگا مربی فعلی این تیم وی را برای دور پایانی جام جهانی 2010 که بیشتر از 8 ماه تا شروع آن در خاک آفریقای جنوبی نمانده است بخواهد. زی روبرتو که در 6 بازی نخست هامبورگ در فصل جدید بوندس‌لیگا زننده 3 گل بوده و تک گل مارکو پانته‌لیچ را نیز در بازی این هفته با بایرن مونیخ پایه‌گذاری کرد،
آشکارا از باواریا به هامبورگ متمتع شده و انگار بارقه‌ای تازه و نوری جدید در زندگی ورزشی او تابیدن گرفته است. زی روبرتو که در طول فصل گذشته با سران بایرن بر سر ابقا در این تیم یا جدایی از آن مدت‌ها چانه‌زنی کرد و به نظر می‌رسید مثل دو سال پیش در راه بازگشت به لیگ برزیل و بازنشستگی بعد از حداکثر یکی دو فصل دیگر باشد، در هامبورگ به طرز عجیبی از نو متولد شده است.
او در اوایل پائیز 2009 می‌گوید: «تیم ما آشکارا بهتر از گذشته شده و آینده‌اش از این هم درخشان‌تر است و خود من نیز اکنون در بهترین فرم سال‌های اخیرم قرار دارم. بایرن مونیخ به رغم شکست اخیرش در برابر ما و لرزش‌های قبلی ابتدای فصل‌اش هنوز مدعی اول قهرمانی است. ما باید کاری کنیم که این اتفاق نیفتد و برعکس عنوان اول بوندس‌لیگا به ما برسد. این چیزی است که طی دوران بازی‌ام در بایرن بارها برای من اتفاق افتاد و در نتیجه من با فرمول کسب آن آشنا هستم و می‌دانم که چطور باید رقبا را کنار زد. اگر با هامبورگ قهرمان بوندس‌لیگا شوم کارنامه‌ام پربارتر می‌شود و می‌توانم به سوی هدف اصلی‌ترم به حرکت درآیم و آن فتح جام جهانی نوزدهم در خاک آفریقا است.»
اما زی روبرتو دلایل و بهانه های کافی برای دعوت نشدن مجدد به تیم ملی با هدایت دونگا را به جا گذاشته است. در سال 2007 بود که زی روبرتو اعلام بازنشستگی در تیم ملی برزیل کرد و گفت: این کار را می‌کند که رجعت‌اش به بایرن بعد از یک دوری تک فصلی از باواریا، بازگشتی موفق باشد و بتواند فقط روی مسابقات باشگاهی تمرکز کند و تغییر دادن کامل آن حرف و پس گرفتن آن از نظر شنونده‌ها آسان نخواهد بود. با این حال او اینک تغییر عقیده داده و مایل است در تیم ملی مورد استفاده قرار گیرد و در جام جهانی نوزدهم حضور یابد و در معیت زرد و آبی‌پوشان اول شود.
وی می‌گوید: «کناره‌گیری از سله سائو یک اشتباه بزرگ از جانب من بود و اگر دونگا صدای مرا شنیده باشد و مرا دعوت کند با سر و تمام جان و دل به اردوی ملی باز هم خواهم گشت. این رؤیای من است که یک دوره دیگر جام جهانی را تجربه کنم و فاتح آن شوم و توان این کار را نیز در خود می‌بینم.»
زی روبرتو که با پیشینه انجام 84 بازی ملی برای برزیل موارد فوق را می‌گوید و در اکثر میدان‌های ملی دهه جاری حاضر بوده، برای رسیدن به آرزوی جدیدش مشکلاتی خواهد داشت زیرا ترکیب دلخواه فعلی دونگا در این یکی دو سال خوب کار کرده و هم فاتح جام ملت‌های امریکا (کوپا آمه‌ریکا) در 2008 و برنده جام کنفدراسیون‌ها در سال جاری شده و هم با قدرت‌نمایی محسوسی مجوز حضور در دور پایانی جام جهانی 2010 را کسب کرده است. با این اوصاف ادامه فصل جاری می‌تواند برای او چه در صحنه‌های ملی و چه باشگاهی اتفاقاتی تازه و جالب را دربرداشته باشد.