فرهنگ کلی جامعه، خودش را در شرایط مختلف نشان می دهد. فرهنگ فوتبال ما هم نه فقط در داخل زمین،که در جاهای دیگر و شرایط مختلفی خودش را بروز می دهد.
به نوشته قدس؛ بیانیه ای که باشگاه استقلال درباره نحوه تیم بستن در فصل گذشته صادر کرده، بیش از هر چیز شأن این باشگاه را پایین می آورد. اینکه یک تیم مذاکراتش با بازیکنان را در دفتر مرغ فروشی انجام دهد و قهرمان لیگ هم بشود، شأن خودش و لیگ و فوتبال را نشان می دهد.
باشگاه استیل آذین هم دیروز در اطلاعیه ای عجیب خواهان ساکت شدن یکی از مسؤولان فدراسیون فوتبال شد که طبق ادعای باشگاه استیل آذین، یک «آدم کوچک» است.
جالب اینجاست که در فرهنگ ما بدترین توهینها بدون ذکر نام صورت می گیرد و هیچ کس هم به طور جدی واکنش نشان نمی دهد. در حالی که وقتی قرار است ادعای بزرگی مطرح شود، باید معلوم شود چه کسی مورد خطاب قرار گرفته است.
در بالاترین سطح فوتبال اروپا هم مورینیو وقتی می خواهد آنچلوتی و رانیری را مورد تمسخر قرار دهد، برای مردم و رسانه ها مشخص می کند که منظورش چه کسی است و طرف مقابل هم روشن و شفاف جواب مورینیو را می دهد. این اتفاقاً احترامی است که حتی در دعوای لفظی، باید برای جامعه قائل شد؛ احترام به شعور آدمهایی که پیگیر مسائل هستند.
مبهم گذاشتن مسائل در این جامعه برای این است که اگر نتیجه عمل خوب نبود، به راحتی بتوان اصل ماجرا را تکذیب یا انکار کرد. مثلاً اگر چند روز یا چند ماه بعد واعظ آشتیانی و قلعه نویی به هم رسیدند، به راحتی بتوانند همه حرفهای رد و بدل شده را انکار کنند.
فرهنگ شفاف اگر در جامعه جا بیفتد، انکار و دروغ کم می شود. جمله «نمی خواهم اسم بیاورم» جای خود را به اعلام مستقیم فرد مورد نظر می دهد و به تدریج سلامت رفتاری ،جای ابهامات عقب برنده را خواهد گرفت.
البته که این فرهنگ تنها خاص جامعه فوتبال ما نیست، اما از آنجا که فوتبال پدیده ای مردمی است، درونیات جامعه را بهتر از سیستمهای اجتماعی دیگر نشان می دهد.
یک باشگاه پرطرفدار که در لیگ خوب پیش رفته و امید قهرمانی دارد، تاب و طاقت سکوت مقابل مصاحبه های گاه و بیگاه یک مربی را ندارد و نمی تواند تمرکزش را معطوف کار خودش بکند.
باشگاه یک شخصیت حقیقی نیست که توان ذهنی اش به اندازه یک نفر باشد و نتواند جلوی خودش را بگیرد و هر روز بخواهد از خودش دفاع کند. البته که یک مدیر یا مربی حرفه ای هم نباید چنین روحیه ای داشته باشد.
یک باشگاه و یک مجموعه اما این کار را می کند و به هر نکته و خبر و شایعه ای که مربوط به خود باشد؛ واکنش رسانه ای نشان می دهد. حالا که واکنش نشان می دهید، حداقل به شعور مردم احترام بگذارید و اسم هم ببرید.
به نوشته قدس؛ بیانیه ای که باشگاه استقلال درباره نحوه تیم بستن در فصل گذشته صادر کرده، بیش از هر چیز شأن این باشگاه را پایین می آورد. اینکه یک تیم مذاکراتش با بازیکنان را در دفتر مرغ فروشی انجام دهد و قهرمان لیگ هم بشود، شأن خودش و لیگ و فوتبال را نشان می دهد.
باشگاه استیل آذین هم دیروز در اطلاعیه ای عجیب خواهان ساکت شدن یکی از مسؤولان فدراسیون فوتبال شد که طبق ادعای باشگاه استیل آذین، یک «آدم کوچک» است.
جالب اینجاست که در فرهنگ ما بدترین توهینها بدون ذکر نام صورت می گیرد و هیچ کس هم به طور جدی واکنش نشان نمی دهد. در حالی که وقتی قرار است ادعای بزرگی مطرح شود، باید معلوم شود چه کسی مورد خطاب قرار گرفته است.
در بالاترین سطح فوتبال اروپا هم مورینیو وقتی می خواهد آنچلوتی و رانیری را مورد تمسخر قرار دهد، برای مردم و رسانه ها مشخص می کند که منظورش چه کسی است و طرف مقابل هم روشن و شفاف جواب مورینیو را می دهد. این اتفاقاً احترامی است که حتی در دعوای لفظی، باید برای جامعه قائل شد؛ احترام به شعور آدمهایی که پیگیر مسائل هستند.
مبهم گذاشتن مسائل در این جامعه برای این است که اگر نتیجه عمل خوب نبود، به راحتی بتوان اصل ماجرا را تکذیب یا انکار کرد. مثلاً اگر چند روز یا چند ماه بعد واعظ آشتیانی و قلعه نویی به هم رسیدند، به راحتی بتوانند همه حرفهای رد و بدل شده را انکار کنند.
فرهنگ شفاف اگر در جامعه جا بیفتد، انکار و دروغ کم می شود. جمله «نمی خواهم اسم بیاورم» جای خود را به اعلام مستقیم فرد مورد نظر می دهد و به تدریج سلامت رفتاری ،جای ابهامات عقب برنده را خواهد گرفت.
البته که این فرهنگ تنها خاص جامعه فوتبال ما نیست، اما از آنجا که فوتبال پدیده ای مردمی است، درونیات جامعه را بهتر از سیستمهای اجتماعی دیگر نشان می دهد.
یک باشگاه پرطرفدار که در لیگ خوب پیش رفته و امید قهرمانی دارد، تاب و طاقت سکوت مقابل مصاحبه های گاه و بیگاه یک مربی را ندارد و نمی تواند تمرکزش را معطوف کار خودش بکند.
باشگاه یک شخصیت حقیقی نیست که توان ذهنی اش به اندازه یک نفر باشد و نتواند جلوی خودش را بگیرد و هر روز بخواهد از خودش دفاع کند. البته که یک مدیر یا مربی حرفه ای هم نباید چنین روحیه ای داشته باشد.
یک باشگاه و یک مجموعه اما این کار را می کند و به هر نکته و خبر و شایعه ای که مربوط به خود باشد؛ واکنش رسانه ای نشان می دهد. حالا که واکنش نشان می دهید، حداقل به شعور مردم احترام بگذارید و اسم هم ببرید.