1- حسن حبیبی، بهمن فروتن و مجید جلالی این روزها در قامت بزرگانی معترض، پرچم «اصلاح» و مخالفت با وضعیت فعلی فوتبال را به‌دست گرفته‌اند و به پیش می‌تازند.
به نوشته تهران امروز؛ حبیبی پس از سال‌ها سکوت، گوشه‌گیری و دوری از وطن به ایران بازگشته و برای اولین بار در یک همایش فوتبالی حضور پیدا می‌کند. او در لابه‌لای حرف‌های خود از سکوتی می‌گوید که در روزهای قهرش با فوتبال مونس‌اش بوده و با استفاده از آن آبرویش را حفظ کرده است. حبیبی، فروتن، جلالی، چراغپور، حاج‌رضایی و خیلی از مربیان دیگر در پی ایجاد پتانسیلی تازه در میان مربیانی هستند که استفاده از آنها یک بازنگری اساسی در روند حرکتی فوتبال ایجاد می کند.
2- مجتبی جباری نخستین فوتبالیستی است که در جلسات کانون مربیان فوتبال ایران حضور پیدا می‌کند. بازیکنی متفاوت با ذهنی متفاوت نسبت به اغلب فوتبالیست‌های ایرانی. او در سخنرانی خود در این جلسه، از آرزوی دیرینه‌اش برای تشکیل یک «کشور فوتبالی» تازه برای فوتبال از رمق‌افتاده ایران گفت و اینکه احساس می‌کند کانون‌مربیان می‌تواند به او برای اجرای ایده‌اش کمک کند.
جباری، هیجان‌زده از حرف‌های فروتن و حبیبی در این جلسه اعلام می‌کند که در جلسات آینده پای فوتبالیست‌های مشهور که تفکری مشابه تفکرات اهالی این کانون دارند را به کافه فوتبال بازخواهد کرد.
3- عده‌ای روزنامه‌نگار و بسیاری دیگر از اصحاب رسانه هم به پای ثابت جلسات کانون در کافه فوتبال تبدیل شده‌اند. آنها تمام تلاش‌شان را برای انعکاس اخبار این جمعیت انجام می‌دهند و البته دراین راه با محدودیت‌هایی هم مواجهند. در آخرین جلسه کافه فوتبال مهدی دادرس به عنوان نماینده مدیران باشگاه‌های ایرانی که البته درحال حاضر مسئولیتی ندارد هم حضور یافت. تفکرات او هم در قالب تفکرات اهالی کانون ارزیابی شد.
4- اگر مربی، بازیکن، مدیر و رسانه را چهار رکن اصلی فوتبال در نظر بگیریم، می‌توانیم به این نتیجه برسیم که در تک‌تک این صنوف عده‌ای پیدا شده‌اند که از مرگ فوتبال ناراحت‌اند و دنبال راهی برای برون‌رفت از شرایط فعلی می‌گردند. آنها هردوهفته یک‌بار در دانشگاه تهران دورهم جمع می‌شوند و اهداف‌شان را مرور می‌کنند. هرچه بیشتر از عمر این جلسات هم می‌گذرد، کمیت و کیفیت افراد حاضر افزایش پیدا می‌کند.
5- فروتن در بخشی از حرف‌های خود در این جلسه می‌گوید:«الان وقت همدلی است. الان وقت آن است که هرکس در این سال‌ها سکوت کرده بود، از پناهگاهش خارج شود و به جریان ایجاد شده بپیوندد. این فوتبال نیاز به کمک و خونی تازه دارد. ما نباید اجازه بدهیم فوتبال بمیرد. حضور حسن حبیبی در اینجا، یک علامت مثبت برای فوتبال است.»
فروتن درست می‌گوید. به‌نظر می‌رسد وقت خروج آنهایی که دغدغه کمک به فوتبال را دارند، از پناهگاه‌هایشان فرارسیده است.
به نوشته تهران امروز؛ حبیبی پس از سال‌ها سکوت، گوشه‌گیری و دوری از وطن به ایران بازگشته و برای اولین بار در یک همایش فوتبالی حضور پیدا می‌کند. او در لابه‌لای حرف‌های خود از سکوتی می‌گوید که در روزهای قهرش با فوتبال مونس‌اش بوده و با استفاده از آن آبرویش را حفظ کرده است. حبیبی، فروتن، جلالی، چراغپور، حاج‌رضایی و خیلی از مربیان دیگر در پی ایجاد پتانسیلی تازه در میان مربیانی هستند که استفاده از آنها یک بازنگری اساسی در روند حرکتی فوتبال ایجاد می کند.
2- مجتبی جباری نخستین فوتبالیستی است که در جلسات کانون مربیان فوتبال ایران حضور پیدا می‌کند. بازیکنی متفاوت با ذهنی متفاوت نسبت به اغلب فوتبالیست‌های ایرانی. او در سخنرانی خود در این جلسه، از آرزوی دیرینه‌اش برای تشکیل یک «کشور فوتبالی» تازه برای فوتبال از رمق‌افتاده ایران گفت و اینکه احساس می‌کند کانون‌مربیان می‌تواند به او برای اجرای ایده‌اش کمک کند.
جباری، هیجان‌زده از حرف‌های فروتن و حبیبی در این جلسه اعلام می‌کند که در جلسات آینده پای فوتبالیست‌های مشهور که تفکری مشابه تفکرات اهالی این کانون دارند را به کافه فوتبال بازخواهد کرد.
3- عده‌ای روزنامه‌نگار و بسیاری دیگر از اصحاب رسانه هم به پای ثابت جلسات کانون در کافه فوتبال تبدیل شده‌اند. آنها تمام تلاش‌شان را برای انعکاس اخبار این جمعیت انجام می‌دهند و البته دراین راه با محدودیت‌هایی هم مواجهند. در آخرین جلسه کافه فوتبال مهدی دادرس به عنوان نماینده مدیران باشگاه‌های ایرانی که البته درحال حاضر مسئولیتی ندارد هم حضور یافت. تفکرات او هم در قالب تفکرات اهالی کانون ارزیابی شد.
4- اگر مربی، بازیکن، مدیر و رسانه را چهار رکن اصلی فوتبال در نظر بگیریم، می‌توانیم به این نتیجه برسیم که در تک‌تک این صنوف عده‌ای پیدا شده‌اند که از مرگ فوتبال ناراحت‌اند و دنبال راهی برای برون‌رفت از شرایط فعلی می‌گردند. آنها هردوهفته یک‌بار در دانشگاه تهران دورهم جمع می‌شوند و اهداف‌شان را مرور می‌کنند. هرچه بیشتر از عمر این جلسات هم می‌گذرد، کمیت و کیفیت افراد حاضر افزایش پیدا می‌کند.
5- فروتن در بخشی از حرف‌های خود در این جلسه می‌گوید:«الان وقت همدلی است. الان وقت آن است که هرکس در این سال‌ها سکوت کرده بود، از پناهگاهش خارج شود و به جریان ایجاد شده بپیوندد. این فوتبال نیاز به کمک و خونی تازه دارد. ما نباید اجازه بدهیم فوتبال بمیرد. حضور حسن حبیبی در اینجا، یک علامت مثبت برای فوتبال است.»
فروتن درست می‌گوید. به‌نظر می‌رسد وقت خروج آنهایی که دغدغه کمک به فوتبال را دارند، از پناهگاه‌هایشان فرارسیده است.