فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) چند هفته قبل، پس از پایان مسابقه‌های‌جام بزرگ قهرمانان (WGCC) رده‌بندی جدید خود از تیم‌های ملی بزرگسالان کشورهای جهان را اعلام کرد. اگرچه مسابقه‌های فوق تأثیری در رده‌بندی جدید نداشت اما براساس عملکرد تیم‌ها در مسابقه‌های قهرمانی قاره‌ای سال 2009، المپیک 2008، لیگ جهانی 2009، جام جهانی 2007 و قهرمانی جهان سال 2006، امتیازهایی به آن‌ها تعلق گرفته و رده‌بندی شده بودند.
به نوشته خراسان؛ در رده‌بندی جدید فدراسیون جهانی، 4 تیم اول همچنان برزیل، روسیه، آمریکا و بلغارستان هستند که در بین آن‌ها برزیل با 250 امتیاز اختلاف فاحشی با روسیه 190 امتیازی دارد. آمریکا علی‌رغم قهرمانی در المپیک با یک امتیاز کمتر از روسیه در رده سوم است و بلغارستان نیز رتبه چهارم خود را حفظ کرده.
در بین 36 تیم بالای جدول فقط چین (8) و آرژانتین (9) به علاوه 4 تیم اول هیچ تغییری در رنکینگ خود ندارند و سایر تیم‌ها نسبت به سال قبل تغییرهایی داشته‌اند. در این بین تیم ملی بزرگسالان ایران با هدایت حسین معدنی، از رده 24 به رده 19 صعود کرده که بیشترین پیشرفت در بین 20 تیم برتر رده‌بندی FIVB است.
تیم ملی ایران با نایب قهرمانی در آسیا، 26 امتیاز، از مسابقه‌های زیر گروه المپیک، یک امتیاز و از مسابقه‌های قهرمانی جهان سال 2006 کسب مقام بیست و یکم توانسته 9 امتیاز به دست آورد. در مجموع تیم ملی ایران با 36 امتیاز هم‌اکنون تیم نوزدهم فدراسیون جهانی است و همچنان قدرت‌های سنتی والیبال آسیا یعنی چین، ژاپن و کره را بالاتر از خود می‌بیند.
در بین 20 تیم برتر رده‌بندی FIVB، بیشترین پیشرفت بعد از ایران را فرانسه، مصر و کوبا دارند که هرکدام 3 پله بالاتر آمده‌اند. بیشترین پسرفت هم منحصرا در اختیار اسپانیاست که با 7 رتبه سقوط اکنون تیم هجدهم است. در بین تیم‌های پایین جدول هم مراکش که خود را از رتبه 55 به 25 رسانده، بیشترین پیشرفت را داشته و پرو، الجزایر و کلمبیا به دنبال این تیم آفریقایی هستند. نکته‌ای که در این رده‌بندی وجود دارد این است که تیم ملی ایران همیشه بعد از چین، کره و ژاپن و بعضا استرالیا، تیم چهارم یا پنجم آسیاست و هیچ گاه پیش نیامده که بتواند بالاتر از آن‌ها قرار بگیرد.
دلیل برتری همیشگی این 3 تیم بسیار ساده است؛ المپیک، لیگ جهانی و جام جهانی! تمام تیم‌های بالای جدول رنکینگ FIVB در هر 3 رویداد فوق، حضور دائمی و موفق دارند، در واقع لازمه این‌که در بالای جدول باقی بمانند این است که از حضور در مسابقه‌های مهمی مثل المپیک و لیگ جهانی امتیازهای زیادی کسب کنند و جالب این‌که در هر یک از تورنمنت‌های فوق به دست آوردن یک مقام بالاتر تفاوت بسیاری می‌کند.
برای مثال کسب مقام یازدهم المپیک، 5 امتیاز دارد درحالی‌که اگر تیمی به مقام نهم برسد، 15 امتیاز و اگر مقام پنجم را به دست آورد، 45 امتیاز به نام خودش ثبت کرده و این یعنی چندین پله پیشرفت در رنکینگ. با توجه به این‌که تیم ملی والیبال ایران امتیازی از المپیک و لیگ جهانی به دست نیاورده، نهایت پیشرفتی که برای فدراسیون متصور است، فقط همین مقام نوزدهمی می‌تواند باشد.
اگر به روند رو به رشد والیبال ایران به صورت خوشبینانه نگاه کنیم یعنی فرض کنیم که تیم ملی به المپیک 2012 لندن راه پیدا کند و از طرفی جواز حضور در WL را هم بگیرد، به شرط این‌که همچنان فاتح یکی از سکوهای قهرمانی قاره آسیا باشد در بدترین حالت ممکن می‌تواند تا رتبه سیزدهم بالا بیاید و تا حدودی به هدف نهایی فدراسیون که حضور در بین 10 تیم برتر جهان است، نزدیک شود.
ایران درصورت راهیابی به المپیک و آخر شدن در آن، 5 امتیاز می‌گیرد، اگر به لیگ جهانی هم راه پیدا کند و آخر شود، 2 امتیاز دیگر به آن اضافه می‌شود، اگر در مسابقه‌های قهرمانی جهان سال 2010 در ایتالیا به جای مقام بیست و یکم به مقام هفدهم برسد نیز 5/1 امتیاز دیگر کسب می‌کند.
در حالت بسیار خوشبینانه اگر تیم ملی ایران به مقام قهرمانی آسیا برسد و بتواند به جام جهانی (World Cup) صعود کند 5/6 امتیاز دیگر به دست می‌آورد و می‌تواند با 50 امتیاز تا رتبه سیزدهم FIVB بالا بیاید که رتبه‌ای ماورای تصور برای والیبال ایران است. نکته آخر این‌که برای پیشرفت والیبال ایران و صعود در رنکینگ FIVB، چاره‌ای جز حضور در این مسابقه‌ها نیست.
به نوشته خراسان؛ در رده‌بندی جدید فدراسیون جهانی، 4 تیم اول همچنان برزیل، روسیه، آمریکا و بلغارستان هستند که در بین آن‌ها برزیل با 250 امتیاز اختلاف فاحشی با روسیه 190 امتیازی دارد. آمریکا علی‌رغم قهرمانی در المپیک با یک امتیاز کمتر از روسیه در رده سوم است و بلغارستان نیز رتبه چهارم خود را حفظ کرده.
در بین 36 تیم بالای جدول فقط چین (8) و آرژانتین (9) به علاوه 4 تیم اول هیچ تغییری در رنکینگ خود ندارند و سایر تیم‌ها نسبت به سال قبل تغییرهایی داشته‌اند. در این بین تیم ملی بزرگسالان ایران با هدایت حسین معدنی، از رده 24 به رده 19 صعود کرده که بیشترین پیشرفت در بین 20 تیم برتر رده‌بندی FIVB است.
تیم ملی ایران با نایب قهرمانی در آسیا، 26 امتیاز، از مسابقه‌های زیر گروه المپیک، یک امتیاز و از مسابقه‌های قهرمانی جهان سال 2006 کسب مقام بیست و یکم توانسته 9 امتیاز به دست آورد. در مجموع تیم ملی ایران با 36 امتیاز هم‌اکنون تیم نوزدهم فدراسیون جهانی است و همچنان قدرت‌های سنتی والیبال آسیا یعنی چین، ژاپن و کره را بالاتر از خود می‌بیند.
در بین 20 تیم برتر رده‌بندی FIVB، بیشترین پیشرفت بعد از ایران را فرانسه، مصر و کوبا دارند که هرکدام 3 پله بالاتر آمده‌اند. بیشترین پسرفت هم منحصرا در اختیار اسپانیاست که با 7 رتبه سقوط اکنون تیم هجدهم است. در بین تیم‌های پایین جدول هم مراکش که خود را از رتبه 55 به 25 رسانده، بیشترین پیشرفت را داشته و پرو، الجزایر و کلمبیا به دنبال این تیم آفریقایی هستند. نکته‌ای که در این رده‌بندی وجود دارد این است که تیم ملی ایران همیشه بعد از چین، کره و ژاپن و بعضا استرالیا، تیم چهارم یا پنجم آسیاست و هیچ گاه پیش نیامده که بتواند بالاتر از آن‌ها قرار بگیرد.
دلیل برتری همیشگی این 3 تیم بسیار ساده است؛ المپیک، لیگ جهانی و جام جهانی! تمام تیم‌های بالای جدول رنکینگ FIVB در هر 3 رویداد فوق، حضور دائمی و موفق دارند، در واقع لازمه این‌که در بالای جدول باقی بمانند این است که از حضور در مسابقه‌های مهمی مثل المپیک و لیگ جهانی امتیازهای زیادی کسب کنند و جالب این‌که در هر یک از تورنمنت‌های فوق به دست آوردن یک مقام بالاتر تفاوت بسیاری می‌کند.
برای مثال کسب مقام یازدهم المپیک، 5 امتیاز دارد درحالی‌که اگر تیمی به مقام نهم برسد، 15 امتیاز و اگر مقام پنجم را به دست آورد، 45 امتیاز به نام خودش ثبت کرده و این یعنی چندین پله پیشرفت در رنکینگ. با توجه به این‌که تیم ملی والیبال ایران امتیازی از المپیک و لیگ جهانی به دست نیاورده، نهایت پیشرفتی که برای فدراسیون متصور است، فقط همین مقام نوزدهمی می‌تواند باشد.
اگر به روند رو به رشد والیبال ایران به صورت خوشبینانه نگاه کنیم یعنی فرض کنیم که تیم ملی به المپیک 2012 لندن راه پیدا کند و از طرفی جواز حضور در WL را هم بگیرد، به شرط این‌که همچنان فاتح یکی از سکوهای قهرمانی قاره آسیا باشد در بدترین حالت ممکن می‌تواند تا رتبه سیزدهم بالا بیاید و تا حدودی به هدف نهایی فدراسیون که حضور در بین 10 تیم برتر جهان است، نزدیک شود.
ایران درصورت راهیابی به المپیک و آخر شدن در آن، 5 امتیاز می‌گیرد، اگر به لیگ جهانی هم راه پیدا کند و آخر شود، 2 امتیاز دیگر به آن اضافه می‌شود، اگر در مسابقه‌های قهرمانی جهان سال 2010 در ایتالیا به جای مقام بیست و یکم به مقام هفدهم برسد نیز 5/1 امتیاز دیگر کسب می‌کند.
در حالت بسیار خوشبینانه اگر تیم ملی ایران به مقام قهرمانی آسیا برسد و بتواند به جام جهانی (World Cup) صعود کند 5/6 امتیاز دیگر به دست می‌آورد و می‌تواند با 50 امتیاز تا رتبه سیزدهم FIVB بالا بیاید که رتبه‌ای ماورای تصور برای والیبال ایران است. نکته آخر این‌که برای پیشرفت والیبال ایران و صعود در رنکینگ FIVB، چاره‌ای جز حضور در این مسابقه‌ها نیست.