رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرموانع صدور گواهینامه موتورسیکلت بانوان برطرف شد
4بازدید
۳۷

هزینه هنگفت شهرداری برای تشویق عابران به عبور از پل عابر؛

پرداخت پول به عابرانی که از روی پل عبور می‌کنند به صرفه‌تر است!

راهکاری که مشکل را بغرنج‌تر کرده است، اما همچنان برای مسئولان به عنوان بهترین گزینه جهت کاهش تصادف خودرو‌ها با عابران است. این را می‌شود از تعدد نصب پل‌های عابر پیاده در گوشه و کنار کشورمان دریافت که برای عبور شهروندان از آنها، هزینه فراوانی شده و می شود؛ پل‌هایی مکانیزه که بسیار بسیار گران قیمت هستند و البته شائبه برانگیز!

درست مثل والدینی که پیش می‌افتند تا موانع را از سر راه فرزندان نوپایشان بردارند، مدت‌هاست مسئولان شهری می‌کوشند با هزینه‌های سنگین، موانع را از سر راه شهروندان بردارند.
 

به گزارش «تابناک»؛ از الزام و اجبار شهروندان به بستن کمربند ایمنی و جریمه متخلفان برای رعایت این قانون تا نرده‌کشی میان بلوار‌ها و بستن راه ورود شهروندان به معابر، آنقدر اشکالات در فرهنگ عمومی مردم و راهکار‌های مسئولان برای مقابله با آن در کشورمان زیاد است که شاید متمرکز شدن بر یک بخش آن چندان جالب به نظر نرسد، مگر آنکه بدانیم با یک مثال مواجهیم و بس.

اگر در کشور‌های پیشرفته و حتی همسایگان کشورمان، فرهنگ عبور شهروندان از خیابان از روی خطوط عابر پیاده و رعایت حریم ایشان توسط رانندگان، به غایت عادی و روزمره است که نیازمند نظارت پلیس و هیچ اقدام دیگری نیست، از جمله معضلاتی که کشورمان با آن دست به گریبان است، همین مسأله است؛ مسأله‌ای که هر ساله جان شماری از هموطنانمان را می‌گیرد یا خسارات جانی و مادی‌ بر جای می‌گذارد که بخشی از آن‌ها جبران ناپذیر است.

پرداخت پول به عابرانی که از روی پل عبور می‌کنند به صرفه‌تر است!

اشکالی که بخش عمده آن را شهروندانی رقم می‌زنند که برای عبور از خیابان به قدر رعایت آن شعر ساده که می‌گوید "اول به چپ باید نگاه کرد و بعد تا میانه راه باید رفت و... " هم از خود توجه نشان نمی‌دهند و در تکمیل رفتار ناصحیح ترافیکی ایشان، رانندگانی قرار دارند که برخلاف همه قوانین و مقررات در ایران و جهان، اولویت با ایشان است نه رهگذرها؛ وضعیتی آشنا که نتیجه آن نیاز به توضیحی ندارد.

تصادف‌های پرشماری که برای جلوگیری از بروزشان راه‌های مختلفی وجود دارد، از جمله آموزش به شهروندان یا تغییر قوانین به گونه‌ای که رعایت حقوق عابران پیاده به ملکه ذهن رانندگان تبدیل شود و این امر در اولویت‌های پلیس راهنمایی و رانندگی قرار گیرد. یکی دیگر از راه‌های رسیدن به این هدف که البته به دلایلی سهل الوصول‌تر هم هست، ایجاد موانع فیزیکی بر سر راه عابران است!

درست مثل نرده کشی حاشیه راه در برخی معابر تهران یا نرده کشی در میانه بسیاری از بلوار‌ها در سراسر کشورمان که هدف از آن، منصرف کردن شهروندان برای عبور از خیابان است. راهکاری که اگر بگوییم نتیجه آن تقویت این باور در رانندگان است که مالکِ مطلق کوچه و خیابان هستند و می‌توانند پایشان را با قدرت بیشتری روی پدال گاز بفشارند و اگر شهروندی دیدند هم ترمز نکنند، سخنی به اغراق نگفته‌ایم.

راهکاری که مشکل را بغرنج‌تر کرده است، اما همچنان برای مسئولان به عنوان بهترین گزینه جهت کاهش تصادف خودرو‌ها با عابران است. این را می‌شود از تعدد نصب پل‌های عابر پیاده در گوشه و کنار کشورمان دریافت که برای عبور شهروندان از آنها، هزینه فراوانی شده و می شود؛ پل‌هایی مکانیزه که بسیار بسیار گران قیمت هستند و برای مراقبت از آن‌ها به استخدام یک نگهبان و نصب حفاظ نیاز است.

پرداخت پول به عابرانی که از روی پل عبور می‌کنند به صرفه‌تر است!

پل‌هایی که در هر سمت خیابان دو پله برقی برایشان تعبیه شده و هزینه تجهیزشان به این پله ها، آنقدر گزاف است که به نظر غیر منطقی جلوه می‌کند؛ هر پله برقی بیش از ۳۰۰ میلیون تومان (آن گونه که شهرداری تهران برای تابستان ۹۶ اعلام کرده، ۳۳۰ میلیون تومان، البته به نرخ ارز قدیم!) که برای تجهیز یک پل عابر پیاده، به چهارتا از آن‌ها نیاز است؛ یعنی حدود یک میلیارد و سیصد میلیون تومان برای مکانیزه کردن هر پل عابر پیاده.

پل عابر پیاده‌ای که فارغ از هزینه نگهداری از آن (و در برخی مناطق، حقوقی که به ازای هر پل به نگهبان پله‌های برقی آن می‌پردازند)، اگر تجهیزاتش ده سال عمر کند و در این سال‌ها روزانه ۱۰۰۰ نفر از آن عبور کنند، هر بار استفاده عابران از آن‌ها حدود ۳۵۰ تومان آب خورده است؛ مبلغی گزاف که اگر به شهروندان پرداخت شود تا خودشان از پله‌ها بالا و پایین بروند، به صرفه‌تر به نظر می‌رسد!

واقعیتی تلخ که اگر بدانیم حتی منجر به رواج شیوه صحیح استفاده شهروندان از پله‌های برقی نیز نشده، تلخ‌تر جلوه می‌کند و این سوال را به وجود می‌آورد که آیا تعبیه خطوط عابر پیاده در معابر و تجهیز این گذرگاه‌ها به چراغ عابر و الزام رانندگان به رعایت حریم این گذرگاه‌ها هزینه کمتری از نصب پل عابر و تجهیز آن به پله برقی ندارد؟ نکند خدای ناکرده برخی ترجیحشان این است که پل عابر بسازند و نصب کنند و آن‌ها را به پله برقی تجهیز نمایند؟!

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۷
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

جریمه رانندگان نابلد

هادی

یعنی علت این قضیه و بی فرهنگی برای شما روشن نیست؟
وقتی کشوری روی آموزش و پرورش خودش سرمایه گذاری نکنه .مجبور میشه بعدا ده ها برابر سرمایه را تلف کنه.
انسان که وقتی از شکم مادر متولد میشه. آداب و فرهنگ اجتماعی رو نمیدونه . این موضوعات باید طی سالیان تحصیل در مدرسه آموزش داده میشد.

ناشناس

آقای احمدی نژاد که می گفت درآمد تبلیغات روی همین پل ها جوابگویه هزینه های آن می باشد. معلوم همون موقعه هم الکی به پست شهرداری رسیده بود

ناشناس

به نظر شما معلولان و افراد سالمند چگونه این همه پله را بالا بروند تا از خیابان عبور کنند؟ حداقل خوبی پل های مکانیزه این هستش که برای همگان قابل استفاده است... اتفاقا این اقدامی پسندیده است که باید مورد تشویق قرار گیرد.

ناشناس

اره ي كاري بكنيد اينارو هم جمع كنن!
اخه خدايي اينم شد نظر كه شما ميدين

بیگناه

درود
دوستی که این مقاله را نوشته و تنظیم کرده به چند نکته توجه نکرده است:
۱- تعبیه پل عابر پیاده و استفاده از موانعی که عابر را مجبوربه عبور از پل نماید در حهت حمایت از راننده و بی توجهی به حق عبور عابر پیاده نیست.چه انکه اگر به پیشنهاد نویسنده بانصب تابلو و خط کشی حق به عابر پیاده داده شود در آنصورت با گره ترافیکی و کند شدن ترافیک چه باید کرد؟
۲- در همه کشورها سلامت و راحتی مردم بر هر چیز اولویت دارد و هزینه آن را نیز می پردازند.هزینه کردن برای سلامت افراد جامعه مانند نصب پل عابر و راپله برقی از جمله این هزینه ها است.به کشورهای اروپایی نمی خواهد بروید تاببینید به همین کشورهای دوروبر و پر جمعیت ترین کشور جهان (چین)نگاهی بیاندازید تا ببینید چه تعداد زیادی از این پل ها و مجهز به پله برقی نصب کرده اند.
۳-نه خودتان و نه دیگران و سلامتی اتان را دست کم نگیرید تا دیگران هم شما را دست کم نگیرند.

ناشناس

پل های هوائی شهر ما،تبریز، تنها برای نصب آگهی های بسیار بزرگ تجاری و کسب درآمد برای شهرداری است. تابلوهائی که وجودشان فضای پل ها را برای عابران که از آن استفاده می کنند ،خصوصا خانم ها، بسیار خطر آفرین کرده است. عبور از پل هوائی طولانی در خیابان های شش بانده این شهر به خاطر استتار کامل آن ها با تابلوهای تبلیغاتی شاید کم خطرتر از عبور از وسط خیابان ها ی شلوغ و مخاطره آمیز نباشد. گویا هدف مسئولین در این شهر فقط اختصاص بودجه برای نصب این قبیل پل ها و سپس درآمد زائی از آن هاست نه حفظ جان شهروندان.

رضا

شهری را دوست دارم که پل عابر پیاده نداشته باشد.
پل های عابر پیاده نشان از زندگی در شهر و شرایط غیر انسانی دارد.

ناشناس

مردم پیاده تا کربلا میرن اما حال ندارن از پل هوایی استفاده کنند

ناشناس

همه جا مردم شهرداران را انتخاب میکنند اینجا شهردارها مردم را انتخاب میکنند !

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

قشنگ معلومه نویسنده رو تو مناقسه راه ندادن

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

خداوکیلی باید این حرف را سر در تمام شهرداریها با اب طلا نوشت

ناشناس

سلام از تبلیغات روی این پل ها به راحتی کل هزینه پل تو یکسال در میاد

بهزاد

دلیلش اینه که مسئولین ما اروپایی زندگی میکنند و فکر و ذهنشون هم اروپاییه و پول نفت هم سرشار در اختیارشونه. ولی مردم در حد افغانستان دارن زندگی میکنن. نتیجش همین عکس بالا میشه. ساختمانها و مغازه و ... رو ببینید. دقیقا یک کشور جهان سوم. ولی پل هوایی ، در حد یک کشور پیشرفته ! در تمام ادارات هم وضع همینه. مردم نون ندارن بخورن، آقایون ماشین هتصد میلیونی برای اداره شون میخرن. یا مثلا کولر ده میلیونی توی اتاق آقای رئیس نصب میکنن. یا نمای ساختمانشون باید شبیه فلان شعبه در تورنتوی کانادا باشه. مبالغی هم که از مردم بابت خدمات دولتی و یا جریمه ها میخوان همینطوره . کارگر در حد آفریقا حقوق میگیره، ولی مثلا جریمه ی رانندگیش رو باید در حد اروپا بده.

دانشجو دکترا

اصلا بعضی مشکلات نیاز به ابتکار خاصی نداره برید ببینید 200 کشور دیگه چیکار کردن همون رو انجام بدید. مثل کشور ما مثل کسی هست که دوباره داره فکر میکنه چطور دوچرخه رو اختراع کنه

ناشناس
در پاسخ به دانشجو دکترا

جریمه عابران پیاده ای که تخلف بهترین راهکاره فکر میکنم این پیشنهاد را دولت و شهرداریها با اغوش باز ازش استقبال میکنند

ناشناس
در پاسخ به دانشجو دکترا

ساده است.. تو کشور های دیگه اگه عابر خارج از خط عابر و پل تصادف کنه خودش مقصر میشه نه ایتنجا که به هرحال میندازن گردن راننده.....

ناشناس

من بشخصه در زمستان از پل هوایی استفاده نمیکردم ! چون اگر پایم میلغزید و سر میخوردم چند دنده شکسته و پای قلم شده می ماند که هیچ بیمه ای جبران مافات نمیکرد ! حال اگه هر ماشینی بهم میزد بیمه در خدمتم بود! ثانیا اون اقایی که پل عابر هوایی را اختراع کرد با روانشناسی ایرانی جمااعت اشنا نبود ایرانی را اول باید بسرازیری فرستاد تا مجبور شود سربالایی برود ! میگید نه کنار پل هوایی یک پل زیرزمینی بزنید ببینید استقبال از کدام بیشتره ! ثانیا بنده بکرات در حرم رضوی مشاهده کرده ام که کهنسالان به تنهایی قادربه استفاده از پله برقی نیستند اگه همراهی نباشه قیدسواره شدن را میزنندچون ترس از پله برقی دارندثالثا در پل هوایی شما بخاطر رعایت حداقل ارتفاع ۴/۵ متر مجبوریددوبرابر پله طی کنید حال در پل زیر زمینی بخاطر اینکه حداکثر ارتفاع ۲متر هست پله کمتری وجود داره لذا صرف با زیر زمینه !هرچند تجربه نشان داده بخاطر سرویس و نگهداری بد روشنایی پلها وعدم احساس امنیت در پلهای زیرزمینی طبقه بانوان و کهنسالان ازاین نوع پله هانیز گریزانند! در نتیجه نه پل بسازیم نه راه مردم را مسدود کنیم ! بگذاریم مردم به میل خود رفتار کنند!!

مهدی

واقعا متاسفم که برای تخریب دست به نوشتن همچین مقاله های آبکی می زنید.
حداقل برای جون آدم ها قیمت و ارزش تعریف نکنید
به جای نوشتن این حرف های بی مصرف سعی کنید فرهنگ مردم رو برای استفاده از پل عابر بالا ببرید. نه اینکه پیشنهاد خط کشی خیابون و چراغ راهنمایی بدید

ناشناس

اگر یادتان باشد این پل ها در ازای تبلیغ روی پل واگذار شدند و اصولا مجانی در می آمد.

علی

هر پل ماهیانه از 10 میلیون الی 50 میلیون و بیشتر برای شهرداری درآمد دارد
اصلا فلسفه ساختن پل عابر استفاده از فضای تبلیغاتی دو طرف آن است نه لزوما ایمنی تردد عابران
شاهد بر این مدعا اینست که اکثر پل های عابر در محل هایی نصب می شوند که حداکثر استفاده تجاری از فضای تبلیغاتی آن دارند نه تسهیل و ایمنی تردد عابران !!

ناشناس

بنظر من ی رشته تحصیلی به نام
کاهش هزینه های سازمان باید تاسیس بشه
تا بفهمونن چی لازمه

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.