ای لای ؛ شهرام ناظری

اری وفدای بالاد بام آزیزم روژی چوار جاره
آه فدای قامتت شوم عزیزم روزی چهار بار

اری صبح و نیمه رو آزیزم عصر و ایو
اره صبح و ظهر ، بعد از ظهر و غروب

لای لای لای لای که ژوله ی چاو که ژالم
لالا لالا ، زیبای چشم چون آهوی من

اری وفدای مالکه ی آزیزم پای پراوت بام
فدای آن خانه ای که در دامنه ی کوه پراو داری

اری وفدای دو دیده ی شو بی خواد بام
آه فدای دو چشم شب زنده دارت

لای لای لای لای که ژوله ی چاو که ژالم
لالا لالا ، زیبای چشم چون آهوی من

اری امشو چن شوه آزیزم دور له یارانم
آه امشب چندمین شب دوری از یاران است

اری وک باغچه ی بی آو آزیزم تشنه ی وارانم
آه که چون باغچه ی بدون آب ، تشنه ی بارانم

لای لای لای لای که ژوله ی چاو که ژالم
لالا لالا، زیبای چشم چون آهوی من