کتاب «سال‌های جوانی و سیاست» که در پنج فصل با یک ضمیمه کتاب‌شناسی و نمایه منتشر شده، روایت جامعی از زندگی نجف دریابندری است. ترجمه برخی از آثار ارنست همینگوی، نظیر کتاب «وداع با اسلحه» از جمله شاهکار‌های اوست. سازمان میراث فرهنگی ایران، در سال ۱۳۹۶، آقای دریابندری را به عنوان گنجینه زنده بشری ثبت کرد.
نجف دریابندری بدرود حیات گفت

نجف دریابندری بدرود حیات گفتنجف دریابندری از نویسندگان و مترجمین برجسته ایرانی که آثارش در بیش از نیم قرن اخیر در بازار نشر ایران مورد توجه بوده، در نود و یک سالگی بدرود حیات گفت.

به گزارش «تابناک»؛ نجف دریابندری امروز دوشنبه، پانزدهم اردیبهشت در نود و یک سالگی و پس از عمری تلاش در راه اعتلای فرهنگ درگذشت. سهراب دریابندری فرزند این مترجم پیشکسوت با انتشار پیامی در صفحه مجازی خود این خبر را اعلام و ضمن تسلیت به همه دوستداران او تقاضا کرد، به منظور جلوگیری از واگیر و بیماری به منزل ایشان مراجعه نکنند.نجف دریابندری بدرود حیات گفت

نجف دریابندری زاده اول شهریور ۱۳۰۸ در آبادان مترجم و نویسندهٔ معاصر ایرانی بود. دریابندری در این باره گفته بود: «تاریخ تولد من یک اشکالی دارد؛ در شناسنامه اول شهریور ۱۳۰۸ نوشته شده، ولی گویا در زمستان ۱۳۰۹ در آبادان متولد شده‌ام. علتش هم این است که پدرم گویا خیلی عجله داشته مرا بفرستد مدرسه. پنج سالم بود که مرا فرستاد مدرسه ملی آبادان که خصوصی بود. این مدرسه ملی کمی بعد بساطش برچیده شد.»

او درباره تحصیلش گفته بود: «من دانشکده ادبیات هم هیچ‌وقت نرفتم. درس و مدرسه را همان‌طور که زود شروع کرده بودم، زود هم رها کردم. من تا سال نهم در مدرسه رازی بودم و بعد تحصیل را رها کردم. حالا چی شد که رها کردم خیلی ساده است. معلمی داشتیم به اسم آقای علوی که معلم ریاضیات و هندسه بود. یک روز که درس رسم داشتیم و من رسم‌ام را نکشیده بودم، آمد پرسید رسم شما کجاست؟ گفتم که نیاوردم. گفت که خیلی خب پاشو برو بیار. من هم از کلاس رفتم بیرون که رسم‌ام را بیاورم و دیگر برنگشتم [می‌خندد] بعد از حدود هفت، هشت ده ما رفتم شرکت نفت».

چون آبادان سینما‌هایی داشت که فیلم‌های روز دنیا را برای خود انگلیسی‌ها نمایش می‌داد و ایرانی‌ها هم می‌توانستند این فیلم‌ها که در سینما‌های مخصوص نمایش داده می‌شد را تماشا کنند. این سینما‌ها برای طبقات مختلف مثل کارگران و کارمندان وجود داشت و نجف دریابندری می‌گوید زبان انگلیسی را در سینما و از طریق تماشای فیلم‌های زبان اصلی آموخته است. به گفته نجف دریابندری در این کتاب، او با گوش دادن به فیلم‌های خارجی در سینما، آنقدر زبان انگلیسی را خوب یاد گرفته بود که وقتی به شرکت نفت رفت، می‌توانست این زبان را هم بخواند و هم حرف بزند.

کتاب «سال‌های جوانی و سیاست» در پنج فصل با یک ضمیمه کتاب‌شناسی و نمایه منتشر شده، روایت جامعی از زندگی نجف دریابندری است. ترجمه برخی از آثار ارنست همینگوی، نظیر کتاب «وداع با اسلحه» از جمله شاهکار‌های او است. سازمان میراث فرهنگی ایران، در سال ۱۳۹۶، آقای دریابندری را به عنوان گنجینه زنده بشری ثبت کرد. دریابندری به مناسبت ترجمه آثار ادبی آمریکایی جایزه «تورنتون وایلدر» را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.

از دیگر آثار نجف دریابندری می‌توان به ترجمه «پیامبر و دیوانه» جبران خلیل جبران، «رگتایم» و «بیلی باتگیت» ادگار لورنس دکتروف، «یک گل سرخ برای امیلی» و «گور به گور» ویلیام فاکنر و «تاریخ فلسفه غرب» برتراند راسل و… اشاره کرد. مجموعه فعالیت‌های نجف دریابندری چنان وسیع است که از ادبیات، فلسفه تا مستطاب آشپزی را در بر می‌گیرد و گه‌گاه گوشه چشمی نیز به طنز نشان می‌دهد.

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط
نظرات
کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

افسوس. روانش شاد و یادش گرامی.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

افسوس. روانش شاد و یادش گرامی.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدا هم ایشان هم همسر عزیزشان خانم راستگو را رحمت کند

مهدی -> 1399/02/15
پاسخ

روحش شاد و در آرامش باشه

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدا بخاطر تمام زحمات بی وقفه اش به ادبیات ایران و جهان روحش را متعالی فرماید

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

حیف و صد حیف انسان تکرار نشدنی گنجینه ادب

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدا رحمتش کنه ، انسانهایی که بدون جنجال و فریاد در دل ما قرار گرفتند

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدا رحمتشان کند. در ترجمه اسطوره ای بودند

ناشناس -> 1399/02/15
پاسخ

خداوند رحمتش کند.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدا رحمت کند ایشان را.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

روحش شاد

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

روحش شاد

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

زمانه ای بود که گوهرهای تابناکی مثل نجف دریابندری رو در خود پرورش میداد یاد باد آن روزگاران یاد باد

ناشناس -> 1399/02/15
پاسخ

وجود این انسان ها در این کشور واقعا برکته و باعث دلگرمی و امیدواری خوشا به سعادتش، زندگی بسیار پرباری داشته. خداوند رحمتش کنه

ناشناس -> 1399/02/15
پاسخ

تابناک این انسان های فرهیخته در این کشور کم نیستن، لطفا قبل از اینکه از دست بدیمشون باهاشون مصاحبه کن خدا رحمتش کنه

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

روانش شاد و یادش گرامی باد نجف اصالتا بچه بوشهر بود. اهل روستای چاه کوتاه در نزدیکی بندر بوشهر. پدرش ناخدای لنج بود و بعدا برای کار به خوزستان رفت. نجف دریابندری در محیط فرهنگی خوزستان سالهای دور بزرگ شد. مترجم درجه اول ایران بود. شوخ طبعی لطافت و تسلط در آثار نجف موج میزند. مهمترین کتابی هم که ترجمه کرد فکر میکنم تاریخ فلسفه غرب برتراند راسل بود. از این آدما دیگه کم پیدا میشه و با رفتن ایشان درب ترجمه برای همیشه بر روی فارسی زبانان بسته شد زنده باد گوگل ترانسلیت

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

روحشون شاد. از مردان نیک روزگار که به ندرت تکرار می شوند.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

خدایش بیامرزاد! واقعا بعضی‌ از آدمها آنقدر ارزشمند هستند که حتا وقتی‌ در ۹۰ سالگی بدرود حیات می گویند، آدمی‌ احساس غبن و خسارت می‌کند.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

چه غذاهایی که با دستورهای پختش از روی کتاب آشپزیشون پختیم . خدا رحمتشون کنه

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

وقتی گفته میشه زمان قدیم خوب بود یه عده ناراحت میشن و ربطش میدن به طرفداری از پهلوی منظور طرفداری از پهلوی نیست امثال این بزرگان فرهنگ قدیم رو ساختند منتها دستشون باز بود به هر حال یادشون به خیر

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

فقدان ایشون رو به جامعه ادبی خوزستان و ایران تسلیت عرض میکنم.

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ
کاربر مهمان -> 1399-02-15 13:10:10

افسوس. روانش شاد و یادش گرامی....

رفتن چنین گوهری حتی در نود سالگی زود بود وصدحیف خدا غرق رحمتش کند

منوچهر -> 1399/02/15
پاسخ

خدا رخمتشان کند . روحشون شاد

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

به ادبیات ایران خدمات شگرفی کردند

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

یکی از زیباترین کتابهای ایشان کتاب طنز چنین کنند بزرگان است که گویا نوشته خودشان است اما بنام نویسنده ای به اسم ویل گاپی چاپ شده

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ
کاربر مهمان -> 1399-02-15 13:17:14

خدا هم ایشان هم همسر عزیزشان خانم راستگو را رحمت ک...

بانو فهیمه راستکار . خدا هر دو نازنین را رحمت کند.

خویی -> 1399/02/15
پاسخ

انسانهایی با پشتوانه عالی فرهنگی که جایگزینی ندارد روحشان شاد

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

ان شاءالله با نیکان وپاکان محشور شوند .

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ
کاربر مهمان -> 1399-02-15 14:13:32

وقتی گفته میشه زمان قدیم خوب بود یه عده ناراحت میش...

به دلیل رانندگی از سمت چپ ، رفتن به زندان پهلوی را در کارنامه داشت. ترجمه تاریخ فلسفه راسل را هم در آن جا شروع کرد

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

برترین اثر او درد بی خویشتنی است ، نویبسنده چنین کتابی درباره آشپزی هم نوشت چنان که درباره فیلم و نقاشی و .... از قله های اندیشه و ادب ایران بود . یادش گرامی

کاربر مهمان -> 1399/02/15
پاسخ

یادش گرامی باد

ناشناست -> 1399/02/15
پاسخ

یادش گرامی

نوروز علیزاده -> 1399/02/16
پاسخ

خدایش رحمت کند بدون اینکه کتابهایش را خوانده باشم خیلی به ایشان علاقه مند بودم واقعا آبادان چه حق بزرگی به گردن ایران دارد که درطول تاریخ چنین شخصیت های تاثیر گذاری را تحویل جامعه ایرانی و جهانی داده نمونه های فراوانی در همه زمینه ها که میتوان درباره آن مطلب نوشت مانند دریاقلی که آبادان را از سقوط در زمان جنگ نجات داد و گمنام رفت . بچه امیدیه نود مایلی آبادان .

امید -> 1399/02/16
پاسخ

روحش شاد یادش گرامی ، حیف و صد حیف که مانند اینان دیگر نیایند و نیابید .

کاربر مهمان -> 1399/02/16
پاسخ

روحشان شاد و یادشان برای همیشه به خیر و بزرگی. جقدر رومان که من از ترجمه های ایشان نخواندم. می رفتم کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و کلی صبر می کردن تا کتاب مورد نظرم به ترجمه ایشان، برگردد و من امانت بگیرم. ترجمه هایشان دست کم یک سر و گردن از سایرین بالاتر بود.

کاربر مهمان -> 1399/02/16
پاسخ

خدایشان رحمت کناد! اون دریابندری که مترجم قرآن است ایشان نیست؟

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین