تهران امروز؛ هنوز یک سال از تکیه زدن علی سعیدلو بر کرسی ریاست سازمان تربیت‌بدنی نمی‌گذرد که بتوان در مورد کیفیت مدیریت او در حداقل زمان اظهارنظری دقیق کرد. ماه‌های اول صدارت رئیس جدید ساختمان سفید خیابان سئول بیشتر به عزل و نصب‌ها و مقدمه‌چینی برای حضور افراد جدید در پست‌های مهم مدیریتی فدراسیون‌ها گذشت و از سوی دیگر باید تا بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجو صبر کرد تا معیار مناسبی برای مدیریت جدید تعریف شود.
آنهایی که تصور می‌کردند علی سعیدلو که با محمد علی‌آبادی تفاوت‌های بسیار دارد و قرار نیست اشتباهات او را تکرار کند در دو سه ماه اخیر به فکر تجدید نظر در عقاید خود افتاده‌است. رئیس جدید سازمان تربیت‌بدنی از نظر مدل مدیریتی با سلف خود متفاوت است اما در یک زمینه دنباله‌رو علی‌آبادی است.
سعیدلو اگرچه مثل علی‌آبادی اشتهای سیری‌ناپذیری برای به دست آوردن کرسی ریاست در فدراسیون‌های مختلف را نشان نداده اما در حوزه دخالت در امور ریز و درشت فدراسیون‌ها از رئیس پیشین سبقت گرفته است. در ماه‌های اخیر بسیاری از فدراسیون‌ها و نهادهای ورزشی متاثر از اعمالنظر سعیدلو بوده و دچار تغییرات بعضا بحران‌ساز نیز شده‌اند.
رئیس جدید سازمان که از بدنه نسبتا ورزشی در جمع مدیران میانی خود سود می‌برد به نظر می‌آید خود به تنهایی درباره بعضی مسائل وارد گود شده و برای آن تعیین تکلیف می‌کند. این اعمالنظر عموما نیز منجر به اتفاقات ناخوشایند و نتایج نامطلوب شده است. اساسا این موضوع که رئیس سازمان تربیت‌بدنی، راسا در مسائلی مثل سرمربیگری تیم‌ملی فوتسال و هیات مدیره باشگاه استقلال اعمالنظر کند طبیعتا عوارض ناخوشایندی در زمینه فوتبال به جا خواهد گذاشت.
حذف مدیران میانی در راه تصمیم‌سازی‌های مهم ورزشی باعث کاهش اعتماد به نفس این گروه از مدیران خواهد شد. در این مورد شکی وجود ندارد که علی سعیدلو هرگز کارشناس و خبره همه رشته‌های ورزشی نبوده و نخواهد بود و با همین استدلال ساده می‌توان گفت که ورود رئیس سازمان به مسائل جزئی فوتبال و ورزش و نیز مسائل مابین افراد این حوزه‌ها کمکی به ماجرا نخواهد کرد.
اینکه چرا رئیس سازمان راسا در حضور هیات مدیره استقلال از فقدان بودجه عملیاتی برای اداره امور جاری باشگاه آبی‌ها حرف می‌زند یا اینکه چرا در مورد آینده استقلال باید با امیر قلعه‌نویی مشورت شود و نه یک ناظر کاملا بیرونی، سوالاتی است که پاسخی برای آن وجود ندارد. سعیدلو حتی در مورد فوتسال هم شخصا وارد عمل شده و انتظار دارد که نظر غیرکارشناسی او مورد تایید تمامی مدیران تیم‌ملی فوتسال نیز باشد.
بعید است که مدیران برجسته ورزشی دنیا شأن و موقعیت خود را در چنین سطحی بدانند و به جزئیات اینچنینی بپردازند. رئیس سازمان تربیت بدنی اساسا یک پست افتخاری و غیراجرایی در کشورهای مختلف است و بیشتر جنبه کاریزماتیک و پشتیبانی کننده دارد اما اینطور که پیداست سعیدلو در همان راهی قدم گذاشته که علی‌آبادی را به بیراهه برد.
آنهایی که تصور می‌کردند علی سعیدلو که با محمد علی‌آبادی تفاوت‌های بسیار دارد و قرار نیست اشتباهات او را تکرار کند در دو سه ماه اخیر به فکر تجدید نظر در عقاید خود افتاده‌است. رئیس جدید سازمان تربیت‌بدنی از نظر مدل مدیریتی با سلف خود متفاوت است اما در یک زمینه دنباله‌رو علی‌آبادی است.
سعیدلو اگرچه مثل علی‌آبادی اشتهای سیری‌ناپذیری برای به دست آوردن کرسی ریاست در فدراسیون‌های مختلف را نشان نداده اما در حوزه دخالت در امور ریز و درشت فدراسیون‌ها از رئیس پیشین سبقت گرفته است. در ماه‌های اخیر بسیاری از فدراسیون‌ها و نهادهای ورزشی متاثر از اعمالنظر سعیدلو بوده و دچار تغییرات بعضا بحران‌ساز نیز شده‌اند.
رئیس جدید سازمان که از بدنه نسبتا ورزشی در جمع مدیران میانی خود سود می‌برد به نظر می‌آید خود به تنهایی درباره بعضی مسائل وارد گود شده و برای آن تعیین تکلیف می‌کند. این اعمالنظر عموما نیز منجر به اتفاقات ناخوشایند و نتایج نامطلوب شده است. اساسا این موضوع که رئیس سازمان تربیت‌بدنی، راسا در مسائلی مثل سرمربیگری تیم‌ملی فوتسال و هیات مدیره باشگاه استقلال اعمالنظر کند طبیعتا عوارض ناخوشایندی در زمینه فوتبال به جا خواهد گذاشت.
حذف مدیران میانی در راه تصمیم‌سازی‌های مهم ورزشی باعث کاهش اعتماد به نفس این گروه از مدیران خواهد شد. در این مورد شکی وجود ندارد که علی سعیدلو هرگز کارشناس و خبره همه رشته‌های ورزشی نبوده و نخواهد بود و با همین استدلال ساده می‌توان گفت که ورود رئیس سازمان به مسائل جزئی فوتبال و ورزش و نیز مسائل مابین افراد این حوزه‌ها کمکی به ماجرا نخواهد کرد.
اینکه چرا رئیس سازمان راسا در حضور هیات مدیره استقلال از فقدان بودجه عملیاتی برای اداره امور جاری باشگاه آبی‌ها حرف می‌زند یا اینکه چرا در مورد آینده استقلال باید با امیر قلعه‌نویی مشورت شود و نه یک ناظر کاملا بیرونی، سوالاتی است که پاسخی برای آن وجود ندارد. سعیدلو حتی در مورد فوتسال هم شخصا وارد عمل شده و انتظار دارد که نظر غیرکارشناسی او مورد تایید تمامی مدیران تیم‌ملی فوتسال نیز باشد.
بعید است که مدیران برجسته ورزشی دنیا شأن و موقعیت خود را در چنین سطحی بدانند و به جزئیات اینچنینی بپردازند. رئیس سازمان تربیت بدنی اساسا یک پست افتخاری و غیراجرایی در کشورهای مختلف است و بیشتر جنبه کاریزماتیک و پشتیبانی کننده دارد اما اینطور که پیداست سعیدلو در همان راهی قدم گذاشته که علی‌آبادی را به بیراهه برد.