قدس؛ 1 - مجید جلالی می گوید: «برای سه کشور آسیایی در فوتبال نمی توان سقف پیشرفت تعیین کرد اگر شرایط به صورت طبیعی باشد؛ کره جنوبی، ایران و عراق» کره جنوبی در جام جهانی نشان داد که خودش را از سطح آسیا جدا کرده و حتی از حد وسط آسیا - اروپا هم گذشته است.
این موضوع فقط به دلیل نتیجه گرفتن در جام جهانی و صعود به مرحله بعد رقابتها نیست. نوع بازی که تیم کره جنوبی ارائه می دهد از نزدیک بودن فکر مربیان و بازیکنان این تیم نسبت به فوتبال مدرن خبر می دهد. لحظاتی در بازی وجود دارد که تصمیم گیری در آن لحظات را در هیچ تمرینی نمی شود فرا گرفت. اگر در وجود یک بازیکن، ژن فوتبال باشد می تواند برنده آن لحظه باشد.
نوع گلهایی که تیم کره به ثمر رسانده و شکل حرکت تیمی آنها در حمله و دفاع نشان از پیشرفت آنها دارد. ژاپن هم فوتبال مدرنی را ارائه می کند اما در مقایسه با کره از سرعت یادگیری پائین تری برخوردار است و کمتر لحظاتی ارائه می دهند که نشان از وجود استعداد بالقوه در آنها باشد. تلاش کم نظیر ژاپن اما ضعف های دیگر ژاپن را پوشش داده است. در واقع فوتبال ژاپن نمونه کار گلخانه ای در این رشته است. ژاپنی ها از کشوری که صاحب فوتبال نبوده، با کار گلخانه ای تبدیل به یک قدرت قاره ای و حالا فراتر از آن شده اند.
2 - کره جنوبی و ژاپن دچار جبر جغرافیایی شده اند. آنها مجبورند در سطح آسیا رقابت کنند و با تیم های متوسط آسیایی مقایسه شوند. تیم هایی که در بهترین حالت هم سطح آنها هستند. جبر جغرافیایی باعث می شود متوجه نشوند که امکان پیشرفت شان فقط در همین حد نیست. کره جنوبی اگر در اروپا رقابت کند مسلما برای پشرفت توانایی بیشتری خواهد داشت.
رقابت با حریف قوی تر ضعف ها و نیاز های آنها را بیشتر مشخص می کند. اتفاقی که برای آذربایجان و قزاقستان رخ داد و شاید پس از چند سال شاهد پیشرفت این دو تیم باشیم. تا چند سال پیش باشگاه های قزاقستان در باشگاه های آسیا مقابل تیم های ایران کم می آوردند اما حالا این کشور در لیگ قهرمانان اروپا می تواند صاحب نماینده شود و با تیم های روسیه رقابت کند.
با وجود این جبر جبران ناپذیر اما کره و ژاپن خرج شان را از فوتبال آسیا دارند جدا می کنند. دانمارک که مقابل ژاپن به سادگی زانو زد، همان تیمی بود که در مقدماتی جام جهانی سوئد را حذف کرده و پرتغال را به پلی آف رسانده بود.
3 - امشب هر نتیجه ای که در بازی ژاپن با پاراگوئه ثبت شود، نافی پیشرفت قابل ملاحظه ژاپنی ها نخواهد بود همانطور که باخت کره جنوبی به اروگوئه، باعث نشد کسی در پیشرفت کره ای ها شک کند. ایران و عراق که ژن فوتبال شان در قاره آسیا کم نظیر است، یک گوشه نشسته اند و درخشش کره و ژاپن را تماشا می کنند. ژاپنی ها اولین گل خود در تاریخ جام جهانی را در سال 98 به جامائیکا زدند و به خاطر همان تک گل «ناکایاما» که حتی مانع باخت ژاپن نشد، جشن گرفتند.
امشب اما زدن سه سوپر گل هم اگر همراه با صعود به یک چهارم نهایی جام جهانی نشود، هیچکس را در ژاپن خوشحال نخواهد کرد. آنها می خواهند به جمع 8 تیم برتر جهان بپیوندند و پتانسیل این کار را هم دارند.
این موضوع فقط به دلیل نتیجه گرفتن در جام جهانی و صعود به مرحله بعد رقابتها نیست. نوع بازی که تیم کره جنوبی ارائه می دهد از نزدیک بودن فکر مربیان و بازیکنان این تیم نسبت به فوتبال مدرن خبر می دهد. لحظاتی در بازی وجود دارد که تصمیم گیری در آن لحظات را در هیچ تمرینی نمی شود فرا گرفت. اگر در وجود یک بازیکن، ژن فوتبال باشد می تواند برنده آن لحظه باشد.
نوع گلهایی که تیم کره به ثمر رسانده و شکل حرکت تیمی آنها در حمله و دفاع نشان از پیشرفت آنها دارد. ژاپن هم فوتبال مدرنی را ارائه می کند اما در مقایسه با کره از سرعت یادگیری پائین تری برخوردار است و کمتر لحظاتی ارائه می دهند که نشان از وجود استعداد بالقوه در آنها باشد. تلاش کم نظیر ژاپن اما ضعف های دیگر ژاپن را پوشش داده است. در واقع فوتبال ژاپن نمونه کار گلخانه ای در این رشته است. ژاپنی ها از کشوری که صاحب فوتبال نبوده، با کار گلخانه ای تبدیل به یک قدرت قاره ای و حالا فراتر از آن شده اند.
2 - کره جنوبی و ژاپن دچار جبر جغرافیایی شده اند. آنها مجبورند در سطح آسیا رقابت کنند و با تیم های متوسط آسیایی مقایسه شوند. تیم هایی که در بهترین حالت هم سطح آنها هستند. جبر جغرافیایی باعث می شود متوجه نشوند که امکان پیشرفت شان فقط در همین حد نیست. کره جنوبی اگر در اروپا رقابت کند مسلما برای پشرفت توانایی بیشتری خواهد داشت.
رقابت با حریف قوی تر ضعف ها و نیاز های آنها را بیشتر مشخص می کند. اتفاقی که برای آذربایجان و قزاقستان رخ داد و شاید پس از چند سال شاهد پیشرفت این دو تیم باشیم. تا چند سال پیش باشگاه های قزاقستان در باشگاه های آسیا مقابل تیم های ایران کم می آوردند اما حالا این کشور در لیگ قهرمانان اروپا می تواند صاحب نماینده شود و با تیم های روسیه رقابت کند.
با وجود این جبر جبران ناپذیر اما کره و ژاپن خرج شان را از فوتبال آسیا دارند جدا می کنند. دانمارک که مقابل ژاپن به سادگی زانو زد، همان تیمی بود که در مقدماتی جام جهانی سوئد را حذف کرده و پرتغال را به پلی آف رسانده بود.
3 - امشب هر نتیجه ای که در بازی ژاپن با پاراگوئه ثبت شود، نافی پیشرفت قابل ملاحظه ژاپنی ها نخواهد بود همانطور که باخت کره جنوبی به اروگوئه، باعث نشد کسی در پیشرفت کره ای ها شک کند. ایران و عراق که ژن فوتبال شان در قاره آسیا کم نظیر است، یک گوشه نشسته اند و درخشش کره و ژاپن را تماشا می کنند. ژاپنی ها اولین گل خود در تاریخ جام جهانی را در سال 98 به جامائیکا زدند و به خاطر همان تک گل «ناکایاما» که حتی مانع باخت ژاپن نشد، جشن گرفتند.
امشب اما زدن سه سوپر گل هم اگر همراه با صعود به یک چهارم نهایی جام جهانی نشود، هیچکس را در ژاپن خوشحال نخواهد کرد. آنها می خواهند به جمع 8 تیم برتر جهان بپیوندند و پتانسیل این کار را هم دارند.