روزنامه تهران امروز نوشت:
نزدیک ترین دوست ایرانی ادواردو آنیلی فرزند صاحب شرکت فیات عجیب ترین روش را برای دیپلمات شدن انتخاب کرد.
به گزارش آخرین نیوز، قدیری ابیانیه درباره چگونگی دیپلمات شدنش و استقرارش در سفارت ایران در ایتالیا گفت:در روز انتصاب مهندس بازرگان به‌عنوان نخست وزیر تصمیم گرفتم به سفارت ایران در ایتالیا که آن زمان دانشجو بودم مراجعه کنم و خواستار ملاقات با سفیر شدم.
پرسیدند هدف از ملاقات چیست؟گفتم من نماینده دولت موقت هستم و آمده ام سفارت را تحویل بگیرم و این کار را بدون هیچ هماهنگی با هیچ جا و به تنهایی انجام دادم. وی که در آن زمان در ایتالیا دانشجو بود، افزود:اجازه ملاقات ندادند و گفتم به سفیر و بقیه بگویید که سفارت را آماده کنند تا آن را دست ما بسپارند و من برمی‌گردم.
از این ماجرا چند روز گذشت تا اینکه در روز 22 بهمن با شنیدن خبر پیروزی انقلاب دوباره ساعت 6بعدازظهر به تنهایی به سفارت رفتم که سفارت تعطیل بود. مستخدم ایرانی سفارت دم در آمد و به او گفتم که در را باز کن. من رئیس جدید نمایندگی و نماینده دولت موقت هستم. اما او امتناع کرد و من گفتم یا در را باز کن و من این را به حساب همکاری تو با دولت انقلابی تلقی می‌کنم و تو به کارت ادامه می‌دهی و یا در غیراین صورت فردا روز پایانی کارت خواهد بود. در را باز کرد و این شروع فعالیت من در وزارت خارجه بود. » قدیری در ادامه افزود:« مدت 10 روز در آنجا بودم تا اینکه تلکسی از آقای سنجابی، وزیر خارجه وقت که در آن نوشته بود با تشکر از شما سفارت را تحویل کادر سابق بدهید و ما این کار را کردیم. »
قدیری با اشاره به چند سفر خود به تهران بعد از این ماجرا گفت:«تابستان مجدد به ایران آمدم و این بار ابراهیم یزدی وزیر خارجه و کمال خرازی معاون سیاسی او بود. به او مراجعه کردم و وضع سفارت را توضیح دادم. او از من دعوت کرد که سریع به عنوان دیپلمات به ایتالیا بروم. برای من هم حکم رایزن فرهنگی زدند. »
وی افزود: «جالب آنکه وقتی از اتاق خارج شدم از منشی او پرسیدم که رایزن یعنی‌چه؟منشی جواب داد رایزن یک درجه از سفیر پایین تر است و پاسپورت سیاسی دارد. گفتم چند نوع پاسپورت وجود دارد؟گفت دو نوع ؛پاسپورت سیاسی و خدمت.گفتم کدامش مهم تر است؟نمی دانستم کدام یکی از اینها اهمیت دارد. »
نزدیک ترین دوست ایرانی ادواردو آنیلی فرزند صاحب شرکت فیات عجیب ترین روش را برای دیپلمات شدن انتخاب کرد.
به گزارش آخرین نیوز، قدیری ابیانیه درباره چگونگی دیپلمات شدنش و استقرارش در سفارت ایران در ایتالیا گفت:در روز انتصاب مهندس بازرگان به‌عنوان نخست وزیر تصمیم گرفتم به سفارت ایران در ایتالیا که آن زمان دانشجو بودم مراجعه کنم و خواستار ملاقات با سفیر شدم.
پرسیدند هدف از ملاقات چیست؟گفتم من نماینده دولت موقت هستم و آمده ام سفارت را تحویل بگیرم و این کار را بدون هیچ هماهنگی با هیچ جا و به تنهایی انجام دادم. وی که در آن زمان در ایتالیا دانشجو بود، افزود:اجازه ملاقات ندادند و گفتم به سفیر و بقیه بگویید که سفارت را آماده کنند تا آن را دست ما بسپارند و من برمی‌گردم.
از این ماجرا چند روز گذشت تا اینکه در روز 22 بهمن با شنیدن خبر پیروزی انقلاب دوباره ساعت 6بعدازظهر به تنهایی به سفارت رفتم که سفارت تعطیل بود. مستخدم ایرانی سفارت دم در آمد و به او گفتم که در را باز کن. من رئیس جدید نمایندگی و نماینده دولت موقت هستم. اما او امتناع کرد و من گفتم یا در را باز کن و من این را به حساب همکاری تو با دولت انقلابی تلقی می‌کنم و تو به کارت ادامه می‌دهی و یا در غیراین صورت فردا روز پایانی کارت خواهد بود. در را باز کرد و این شروع فعالیت من در وزارت خارجه بود. » قدیری در ادامه افزود:« مدت 10 روز در آنجا بودم تا اینکه تلکسی از آقای سنجابی، وزیر خارجه وقت که در آن نوشته بود با تشکر از شما سفارت را تحویل کادر سابق بدهید و ما این کار را کردیم. »
قدیری با اشاره به چند سفر خود به تهران بعد از این ماجرا گفت:«تابستان مجدد به ایران آمدم و این بار ابراهیم یزدی وزیر خارجه و کمال خرازی معاون سیاسی او بود. به او مراجعه کردم و وضع سفارت را توضیح دادم. او از من دعوت کرد که سریع به عنوان دیپلمات به ایتالیا بروم. برای من هم حکم رایزن فرهنگی زدند. »
وی افزود: «جالب آنکه وقتی از اتاق خارج شدم از منشی او پرسیدم که رایزن یعنی‌چه؟منشی جواب داد رایزن یک درجه از سفیر پایین تر است و پاسپورت سیاسی دارد. گفتم چند نوع پاسپورت وجود دارد؟گفت دو نوع ؛پاسپورت سیاسی و خدمت.گفتم کدامش مهم تر است؟نمی دانستم کدام یکی از اینها اهمیت دارد. »