سرویس دفاع مقدس «تابناک» ـ در نگاه کوتاه به کنوانسیون ژنو در ارتباط با برخورد با اسیران جنگی چنین خواندم که:
«با اسیران جنگی باید در هر زمان با انسانیت رفتار شود. هر عمل یا غفلت غیر موجه از طرف دولت بازداشت‌کننده که موجب فوت یک اسیر جنگی شود یا سلامت او را شدیداً در خطر اندازد، ممنوع است و در حکم تخلف مهم از این قرارداد شمرده خواهد شد.
اعمال زیر نیز در هر زمان و هر مکان نسبت به اسیران جنگی ممنوع است:
- لطمه به حیات یا تمامیت بدنی، من جمله قتل به تمام اشکال آن ، زخم زدن، رفتار بی‌رحمانه، شکنجه و آزار
- اخذ گروگان
- لطمه به حیثیت اشخاص، من جمله تحقیر و تخفیف
- محکومیت و اعدام بدون حکم دادگاه که به درستی تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌داند باشد.
متن قرارداد را که می‌بینی جز سخن انصاف و عدالت نیست آنچنان که در صدر اسلام نیز اسیر حقوقی قابل تأمل داشته است. اما به خاطرات و نوع زندگی اسرای ایرانی در اردوگاههای رژیم بعث که می‌اندیشی جز نقض این حقوق هیچ نمی‌بینی.
شکنجه و آزار که جزیی از هر شب و هر روز زندگی ِ اسرای ما بوده است در زندانهای عراق. نقض کوچکترین حق اسیر از نیازهای اولیه هر فرد تا دیگر حقوق وی نیز جز رفتار بی‌رحمانه چیز دیگری است؟؟
از آب و غذا و لباس گرفته تا حق درمان و حق برخورداری از مکان مناسب برای زندگی و دیگر حقوق.
آنچه باقی است از روزگار اسارت شاهدی است بر نفی حقوق اسرای ایرانی اما شاید ثبت این شواهد راه دیگری است برای مبارزه، راه برای نمایاندن ِ قساوت دشمن در اسارت.
کتاب «تنفس ممنوع» اثر تازه منتشر شده انتشارات پیام آزادگان با موضوع بهداشت و درمان در اسارت به قلم عبدالمجید رحمانیان اثری است که زوایایی از آنچه در اردوگاهها و زندانهای عراق بر اسرای ایرانی گذشته است را به خوانندگان نمایانده است.
در این کتاب نگارنده پس از دو سال تحقیق و پژوهش اطلاعاتی کامل از 20 اردوگاه و چندین زندان عراق که اسرای ایرانی در آن به سر می‌برند، جمع‌آوری نموده است.
این کتاب شامل سه فصل می‌باشد که فصل اول در ارتباط با مسائل بهداشتی از جمله بهداشت محیط، آب و غذت و پوشاک اسرا، فصل دوم امکانات پزشکی دشمن در اردوگاهها و تنگناها و رفتارهای پزشکان و در فصل سوم و مهمترین فصل این کتاب به بحث بیماری‌های دوران اسارت و درمان آنها پرداخته است. بیماری‌هایی از جمله بیماری‌های پوستی، اسهال، زخم دهان، و بیماری‌های اعصاب و روان و بیماری‌های گوارشی و ..
این اثر مستند گرچه نگاه است به آنچه اتفاق افتادست در اردوگاههای عراق اما کوتاه سخنی است در بحث زندگی پررنج اسرای ایرانی که از حداقل حقوق انسانی خود محروم ماندند.
کتاب تنفس ممنوع در سال 1389 توسط عبدالمجید رحمانیان در انتشارات پیام آزادگان در 285 صفحه و با قیمت 4700 تومان به چاپ رسیده است.
در بخشی از این کتاب به خاطره‌ای رسیدم با این عنوان «درمان با مشت»:
«یک روز چند نفر وارد اردوگاه شدند و گفتند: "هر کس مریض است از آسایشگاه بیرون بیاید" از هر آسایشگاه چند نفر بیرون آمده، همگی به انتظار دکتر در یک جا جمع شدیم. آنها آمدند و مشغول معاینه و درمان شدند. نحوه درمان به این ترتیب بود که از هر کس می‌پرسیدند کجای بدنت درد می‌کند؟ وقتی نام آن عضو را می‌شنیدند به همان جا ضربه می‌زدند؛ مثلا اگر کسی دندان درد داشت، با سیلی و مشت علاجش می‌کردند.»
امید است با مطالعه این اثر به عمق مبارزه بزرگمردان آزاده در دوران اسارت صحّه‌ای دوباره نهاده و به ایفای دین خود به این قشر مقاوم انقلابی بیندیشیم.
فریبرز خوب نژاد
«با اسیران جنگی باید در هر زمان با انسانیت رفتار شود. هر عمل یا غفلت غیر موجه از طرف دولت بازداشت‌کننده که موجب فوت یک اسیر جنگی شود یا سلامت او را شدیداً در خطر اندازد، ممنوع است و در حکم تخلف مهم از این قرارداد شمرده خواهد شد.
اعمال زیر نیز در هر زمان و هر مکان نسبت به اسیران جنگی ممنوع است:
- لطمه به حیات یا تمامیت بدنی، من جمله قتل به تمام اشکال آن ، زخم زدن، رفتار بی‌رحمانه، شکنجه و آزار
- اخذ گروگان
- لطمه به حیثیت اشخاص، من جمله تحقیر و تخفیف
- محکومیت و اعدام بدون حکم دادگاه که به درستی تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌داند باشد.
متن قرارداد را که می‌بینی جز سخن انصاف و عدالت نیست آنچنان که در صدر اسلام نیز اسیر حقوقی قابل تأمل داشته است. اما به خاطرات و نوع زندگی اسرای ایرانی در اردوگاههای رژیم بعث که می‌اندیشی جز نقض این حقوق هیچ نمی‌بینی.
شکنجه و آزار که جزیی از هر شب و هر روز زندگی ِ اسرای ما بوده است در زندانهای عراق. نقض کوچکترین حق اسیر از نیازهای اولیه هر فرد تا دیگر حقوق وی نیز جز رفتار بی‌رحمانه چیز دیگری است؟؟
از آب و غذا و لباس گرفته تا حق درمان و حق برخورداری از مکان مناسب برای زندگی و دیگر حقوق.
آنچه باقی است از روزگار اسارت شاهدی است بر نفی حقوق اسرای ایرانی اما شاید ثبت این شواهد راه دیگری است برای مبارزه، راه برای نمایاندن ِ قساوت دشمن در اسارت.
کتاب «تنفس ممنوع» اثر تازه منتشر شده انتشارات پیام آزادگان با موضوع بهداشت و درمان در اسارت به قلم عبدالمجید رحمانیان اثری است که زوایایی از آنچه در اردوگاهها و زندانهای عراق بر اسرای ایرانی گذشته است را به خوانندگان نمایانده است.
در این کتاب نگارنده پس از دو سال تحقیق و پژوهش اطلاعاتی کامل از 20 اردوگاه و چندین زندان عراق که اسرای ایرانی در آن به سر می‌برند، جمع‌آوری نموده است.
این کتاب شامل سه فصل می‌باشد که فصل اول در ارتباط با مسائل بهداشتی از جمله بهداشت محیط، آب و غذت و پوشاک اسرا، فصل دوم امکانات پزشکی دشمن در اردوگاهها و تنگناها و رفتارهای پزشکان و در فصل سوم و مهمترین فصل این کتاب به بحث بیماری‌های دوران اسارت و درمان آنها پرداخته است. بیماری‌هایی از جمله بیماری‌های پوستی، اسهال، زخم دهان، و بیماری‌های اعصاب و روان و بیماری‌های گوارشی و ..
این اثر مستند گرچه نگاه است به آنچه اتفاق افتادست در اردوگاههای عراق اما کوتاه سخنی است در بحث زندگی پررنج اسرای ایرانی که از حداقل حقوق انسانی خود محروم ماندند.
کتاب تنفس ممنوع در سال 1389 توسط عبدالمجید رحمانیان در انتشارات پیام آزادگان در 285 صفحه و با قیمت 4700 تومان به چاپ رسیده است.
«یک روز چند نفر وارد اردوگاه شدند و گفتند: "هر کس مریض است از آسایشگاه بیرون بیاید" از هر آسایشگاه چند نفر بیرون آمده، همگی به انتظار دکتر در یک جا جمع شدیم. آنها آمدند و مشغول معاینه و درمان شدند. نحوه درمان به این ترتیب بود که از هر کس می‌پرسیدند کجای بدنت درد می‌کند؟ وقتی نام آن عضو را می‌شنیدند به همان جا ضربه می‌زدند؛ مثلا اگر کسی دندان درد داشت، با سیلی و مشت علاجش می‌کردند.»
امید است با مطالعه این اثر به عمق مبارزه بزرگمردان آزاده در دوران اسارت صحّه‌ای دوباره نهاده و به ایفای دین خود به این قشر مقاوم انقلابی بیندیشیم.
فریبرز خوب نژاد