روضه حسین ستوده برای حضرت رقیه

از خرابه دیگه بیزارم در و دیوارشم زشته
عاشق بازارم اینجا کوچه و بازارشم زشته
خب تو میدونی چقدر پیراهن گلدارو دوست دارم
توی بازار پیرهن دیدم ولی گلدارشم زشته

چقدر نامردن اینجا
عروسک داشتم و له کردن اینجا
بهم خندیدن اینجا
النگومو ازم دزدیدن اینجا

قدم شکست خم شدم
ببین انگاری که هم سن عمه ام شدم
اصلا کجام سالمه
کدوم دختر سه ساله است که عصا لازمه

بابا حسین جان حسین
جان حسین بابا حسین

این که پیرم کردن آخر واسه همدردی فقط خوبه
توی بازار زجر هلم داد باز نمردم اون وسط خوبه
حرف بد تا زد بهش گفتم مگه دختر نداری تو
با لگد هم زد همین جا رو که دور بودم ازت خوبه

همه جلادن اینجا
کجا بودی منو دق دادن اینجا
کتک بد خوردم اینجا
اگه عمه ام نبود میمردم اینجا

آخ کشت منو زجر بد
لگد میزد لگد میزد لگد هی لگد
شد باعث لکنتم
جای انگشترش افتاده رو صورتم

بیا تو آغوشم بابای منی
بگو در گوشم بابای منی