فراق و دلتنگی کربلا ؛ جواد مقدم

من تموم سال دلهره دارم
که دوباره کربلا رو میبینم یا نه
بغلم کردی بین زوارت
یا که تو خونه میمونم تک و تنها نه

میترسم زندگی باز درگیرم کنه
دوری از کربلا زمین گیرم کنه

یه کاری کن که بی پر و بال خودت باشم
حسین جانم حسین جانم
تو لیست زائرای هر سال خودت باشم
حسین جانم حسین جانم
یه کاری کن تا آخرش باشم تو آغوشت
حسین جانم حسین جانم
تو مال من باشی و من مال خودت باشم
حسین جانم حسین جانم

رحم الله من نادی ابی عبدالله ...

من نمیدونم وقتی میمیرم
کی میاد و جای من تو روضه میشینه
نمیدونم که آخرین باره
که چشمای گریونم ضریحو میبینه

اما اینو بدون دوست دارم حسین
بودی از بچگی کس و کارم حسین

میخواهم قیامتم تو آغوش خودت باشم
حسین جانم حسین جانم
جای کفن میخواهم سیاه پوش خودت باشم
حسین جانم حسین جانم
اجازه شو بده که حتی بعد مرگم هم
حسین جانم حسین جانم
شبای جمعه پیش شیش گوشه خودت باشم
حسین جانم حسین جانم

رحم الله من نادی ابی عبدالله ...

نوکر خوبی نبودم واست
ولی تو هرچی که شد موندی به پای من
ترسم از اینه ای کس و کارم
یه روزی نوکر خوب بیاری جای من

توی آغوش تو جا هست واسه همه
کل دنیام بشه قربونت باز کمه

میخواهم تو گوشم نفس آخر صدات باشه
حسین جانم حسین جانم
تصویر آخری که میبینم چشمات باشه
حسین جانم حسین جانم
چی میشه که لحظه جون دادن شبیه جُون
حسین جانم حسین جانم
بیای و من سرم به روی خاک پات باشه
حسین جانم حسین جانم

رحم الله من نادی ابی عبدالله ...