چای عراقی ؛ محمدحسین پویانفر

مستان همه در همه جاده ها سرمست ساقی
ما باده نوشیدیم از چای عراقی با دست ساقی

جذبه محبت است این چنین کشیده پای مرا به ماجرایش
میروم به همره عاشقان رها رها از خودم به کربلایش

از زمین به آسمان میبارد در این مسیر
رزقت را ای دل بگیر پیمانه در دست
روزی تو میرسد هر لحظه از پیش و پس
در راهی که هر نفس برکت الحسین است

مستان همه در همه جاده ها سرمست ساقی
ما باده نوشیدیم از چای عراقی با دست ساقی

ای عشق مهمان آمده چشم تو روشن اهلا و سهلا
اینجا شنیدن کی بود مانند دیدن اهلا و سهلا

هر قدم که میگذارم زمین به چشم دل یک قدم به سمت نور است
هر کجا میان هر موکبی به حلقه عاشقان حرف ظهور است

السلام ای آخرین امید اهل زمین
این غوغای اربعین یعنی می آیی
در طریق کربلا باشد جای پای تو
در جانم رویای تو آقا کجایی

ای عاشقان ای عاشقان معشوق اینجاست همراه با ما
آنکه نجات مردم مظلوم دنیاست فرزند زهراست

مستان همه در همه جاده ها سرمست ساقی
ما باده نوشیدیم از چای عراقی با دست ساقی