ما رو یادت نره سلطان ؛ محمود کریمی

از سر جاده راه افتاده پای پیاده
یه دهاتی با همون لباس ساده

داره میاد برسه پنجره فولاد
بشینه روبرو گنبد
گوشه صحن گوهرشاد

یکی از شمال از کنار شالیا
یکی از جنوب از همون حوالیا
همه اومدند دست خالیا
هنوزم یه عده توی راهند

مثل هرشب دلم برات کفتره سلطان
تو این شلوغی ما رو یادت نره سلطان

دلشوره داره
قلبش پاره لحظه شماره
زائر خسته ای که توی قطاره

تو هر ایستگاه میکشه از جگرش آه
منتظر نشسته تا که ساعت هشت بیاد از راه

یکی شهریه مثل این مسافر
یکی چادر نشینه از عشایر
همه حرم پر زائره
هنوزم یه عده توی راهند

بنده نوازیت همه میگن محشره سلطان
تو این شلوغی ما رو یادت نره سلطان

از همه سیره بختش تیره داره میمیره
غروب مریض خونه بد دلگیره

هی فراق و خواب ایوون و رواق و
بعد رویا باز میبینه در و دیوار اتاقو

روی تختش بازم با گریه میشینه
پخش مستقیم حرم رو میبینه
حجم زائرا خیلی سنگینه
هنوزم یه عده توی راهند

آروم میگه این بده هم نوکره سلطان
تو این شلوغی ما رو یادت نره سلطان