به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک ، دو ما قبل تابناک در خصوص مخدوش بودن نمونه های ارسالی فوتبالیست های ایران به آزمایشگاه کلن آلمان هشدار داد و در حالی همان ابتدا با واکنش و دستپاچگی رییس کمیته پزشکی فدراسیون فوتبال مواجه شد که وی هیچگونه ادله محکمه پسندی برای تکذیب آن خبر ارائه نکرد

در کلن من دوستانی دارم و از آنجاکه میدانند من به کارهای تحقیقاتی علاقمند هستم دعوت کردند تا بازدیدی از آزمایشگاه طرح کلن و یکی از ایشگاههای مطرح جهان داشته باشم. در هنگام بازدید نمونه هایی را به من نشان دادند که مایه تاسف بود و نشان میداد که آز مایشهای گرفته شده از فوتبالیست های ایرانی مخدوش است و همه با یک شیء خارجی مثل ناخن قابل بررسی نسیت...
اما مدرک زنده ما هم گویا رییس کمیته پزشکی فدراسیون فوتبال را قانع نکرده در حالی که یقیناخود او بهتر از هر کس دیگریی می داند که این اتفاق تلخ افتاده با این وجود رای شفاف سازی افکار عمومی چند سوال مطرح می کنیم و این را هم بگوییم که هدف ما اکسازی جامعه فوتبال از هرگونه آلودگی و دوپینگ است و اینکه اینقدر دوستان مسیول از این شفاف سازی عصبانی می شوند برای ما جای تعجب دارد و به جای توجیه کردن بهتراست به فکر سلامت جامعه و فوتبال باشند.
اما طرح چند سوال؛ 1-تعداد نمونه های مخدوش ارسالی به آزمایشگاه کلن آلمان 26 نمونه بوده و نه 9 نمونه این تازه ترین اطلاعاتی است که ما ارائه می کنیم.
2- چرا همه نمونه ها با یک شی خاص مانند ناخن مخدوش شده و آیا این حکایت از اطلاع دقیق آزمایش شونده ها از این موضوع نداشته که با خیال راحت آزمایش داده اند و می دنسته اند که با انداختن یک ذره ناخن درون آن هیچ اثری ازدوپینگ دیده نخواهد شد! به عبارتی احتمالا یک راهنمای کاربلد پشت قضیه بوده و به آنها درگوشی گفته شده که بدون هیچگونه ماده ایی نمی توانند همراه خود هنگام نمونه گیری داشته باشند با کندن یک مقدار ناخن و انداختن آن درون لوله آزمایش نمونه کاملا مخدوش می شود.
3- چرا در میان این همه فوتبالیست مطرح تنها نام یک یا احیانا دو بازیکن گمنام و بی نام و نشان از داخل آن همه نمونه به عنوان بازیکن دوپینگی خارج می شود در حالیکه حتی عادی ترین مردم هم با دویدن برخی از این فوتبالیست های خیلی مطرح و پا به سن گذاشته که خیلی بهتر از دوران جوانی خود می دوند و هیچکس هم جلو دار آنهانیست؟...

احمدی طباطبایی خبرداد: آمار دوپینگ فوتبال ایران بالاتر از فوتبال در تمامی دنیا!
طی سال2007 تا 2008 میلادی از 32 هزار فوتبالیست حرفه ای در دنیا تست دوپینگ گرفته شد که تنها حدود 3/0 پاسخ های آن مثبت بود. درحالی که در فصل قبل لیگ حرفه ای فوتبال ایران از 124 تست دوپینگ گرفته شده و دو پاسخ آن مثبت بود که این نشان می دهد آمار بازیکنان دوپینگی ایران در مقایسه با بازیکنان فوتبال درجهان بالاتر است.
پرونده دوپینگ در فوتبال ایران؛
همایون بهزادی اولین مربی فوتبال بود که درباره وجود دوپینگ در عرصه این ورزش در ایران هشدار داد
سال ۱۳۵۴ نخستین بار بود که عبارت "دوپینگ" در فوتبال ایران سر زبان ها افتاد. در دور رفت لیگ تخت جمشید، پرسپولیس از تاج شکست خورد. پس از بازی همایون بهزادی سرمربی سرخپوشان، بازیکنان حریف را متهم به استفاده از مواد نیروزا کرد و خواستار انجام آزمایش پزشکی شد. اما فدراسیون فوتبال به خاطر در پیش داشتن مسابقات مقدماتی المپیک مونترال و حاشیه ساز بودن این موضوع، از پرسپولیس خواست پرونده دوپینگ را به بایگانی بسپارد.
سال ۱۳۷۳ به دلیل مثبت اعلام شدن تست دوپینگ عباس جدیدی و پس گرفتن مدل طلای مسابقات جهانی کشتی آزاد ۱۹۹۳ تورنتو، بحث دوپینگ به گونه ای گسترده در جامعه مطرح شد. مردم و رسانه ها، نگرانی از احتمال تکرار آن اتفاق در سایر رشته های ورزشی را ابراز می کردند.
بر این اساس، در لیگ آزادگان و در بازی پرسپولیس با کشاورز، قرار شد بین دو نیمه از چند بازیکن نمونه گیری شود. پرسپولیسی ها همکاری نکردند و بازیکنی که مد نظر متصدیان کنترل دوپینگ بود، بلافاصله پس از مسابقه ورزشگاه را ترک کرد.
حمید درخشان سرمربی وقت پرسپولیس مدعی شد: "هیچ جای دنیا بین دو نیمه آزمایش نمی گیرند. ضمنا آن بازیکن به دلیل بیماری مادرش در پایان بازی مجبور شد سریع تر راهی خانه شود."
بر این اساس، محرومیتی برای امتناع کنندگان اعمال نشد. طرح نمونه گیری از بازیکنان فوتبال نیز مدت ها به تعویق افتاد.
اولین دوپینگی ها
نعیم سعداوی از اولین بازیکنان فوتبال در ایران بود که به واسطه ارتکاب دوپینگ مجازات شد
سال ۱۳۷۶ کنفدراسیون فوتبال آسیا، دو بازیکن پرسپولیس در جام باشگاه های آسیا را به دلیل استفاده از مواد غیرمجاز نیروزا، یک سال محروم و باشگاه پرسپولیس نیز۳ هزار دلار جریمه شد که این مبلغ از جایزه مقام سومی آن ها در آسیا کسر شد.
نعیم سعداوی و فرشاد فلاحت زاده (بازیکن کمکی پرسپولیس) در بازی رده بندی مقابل الزورا عراق آزمایش داده بودند که نتیجه آن مثبت اعلام شد. نکته قابل توجه این بود که سعداوی در آن مسابقات اصلاً به میدان نرفت.
عده ای از پیشکسوتان فوتبال عقیده دارند سابقه دوپینگ در فوتبال ایران به سال ها قبل باز می گردد و محدود به این ۱۲ سال نمی شود. اما اگر اسناد را ملاک قرار دهیم، سعداوی و فلاحت زاده را باید اولین ها محسوب کرد.
استقبال از داروهای ممنوعه
در پنج سال اخیر تعداد محرومین دوپینگی فوتبال ایران کم نبوده است.
اولین حکم محرومیت ناشی از دوپینگ در لیگ برتر، به نام حمید شفیعی بازیکن ذوب آهن صادر شد. شفیعی که بازیکن تیم ملی المپیک نیز بود و از او به عنوان یکی از بزرگان آینده فوتبال یاد می شد، در سال ۱۳۸۳ به مدت یک سال از حضور در میادین فوتبال محروم شد و پس از آن نیز هرگز نتوانست درخشش دوران قبل از محرومیت را تکرار کند.
از پاس همدان، سعید دقیقی ۶ ماه محروم شد.
حسن تقی پور از اعضای کادر فنی ابومسلم مشهد به خاطر تزریق ماده ممنوعه دگزامتازون به سعید بیات، به اتفاق این بازیکن محروم شدند.
طبق مقررات آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (وادا) آزمایش سرزده در منزل ورزشکاران منع قانونی ندارد
مهدی واعظی، دروازهبان تیم پیکان که در اردوی جام جهانی ۲۰۰۶ نیز حضور داشت، محرومیت شش ماهه ای را از سر گذراند.
علی مولایی بازیکن مس کرمان و افشین کمایی بازیکن استقلال اهواز نیز دیگر دوپینگی های پر طرفدار دارترین رشته ورزشی در ایران هستند.
سال ۱۳۸۵ حامد کاویانپور که توسط آری هان از پرسپولیس اخراج شده بود به کایزر اسپور ترکیه پیوست. اما در کمتر از ۳ ماه خبر دوپینگ او در رسانه های ترکیه سر و صدای زیادی به راه انداخت تا ضمن اخراج از باشگاه، یک سال محرومیت نیز نصیبش شود.
یک سال بعد، تست دوپینگ سیامک سرلک در بازی فولاد خوزستان با راه آهن - دیدار پلی آف لیگ برتر- مثبت اعلام شد تا با محرومیت یکساله مواجه شود.
امسال رضا نصیری بازیکن تیم کوثر لرستان ۲ سال از شرکت در کلیه بازی ها محروم شد تا تازه ترین دوپینگی این رشته ورزشی لقب بگیرد.
نمونه گیری از فوتبالیست ها، گاهی جنجال ساز هم شده است؛ کناره گیری های ناگهانی نیکبخت واحدی از تیم ملی که شایعات فراوانی را در رسانه های داخلی دامن زد و البته همواره از سوی او تکذیب شد یک نمونه از موارد بحث برانگیز بوده است.
به عنوان نمونه دیگر می توان به ضرب و شتم مسؤول آزمایش دوپینگ بازی استقلال و سپاهان در فصل ۸۴-۸۵ لیگ برتر اشاره کرد؛ او قصد نمونه گیری از علیرضا منصوریان را داشت اما با این توجیه که "چرا وارد رختکن شد ای؟" توسط برخی بازیکنان مضروب شد. در حالی که طبق مقررات وادا، آزمایش سر زده در منزل ورزشکاران نیز منع قانونی ندارد.
حمایت مربیان لیگ
مایلی کهن: "وقتی بازیکنی در دقیقه 94 می تواند فاصله 80 متری را با سرعت برود و برگردد ... آیا نباید مشکوک شد؟"
حادثه اخیر در جریان داربی اهواز حمایت برخی مربیان لیگ برتر فوتبال ایران از موضع مجید جلالی را برانگیخته است.
محمد مایلیکهن می گوید آیا عیبی دارد به دنبال پاکسازی باشیم؟ وقتی بازیکنی در دقیقه ۹۴ می تواند فاصله ۸۰ متری را با سرعت برود و برگردد، اما بسکتبالیستی مانند حامد حدادی برای رفت و برگشت یک زمین بسکتبال مشکل دارد، آیا نباید مشکوک شد؟
مایلی کهن خود نیز در ماجرای درگیری لفظی اش با فیروز کریمی، نام هفت فوتبالیست را به عنوان شاهدان ادعای خود، مبنی بر دست داشتن فیروز کریمی در مساله دوپینگ مطرح کرد. او با یاد آوری آن جنجال ها می گوید: "من شاهدان خود را به کمیته انضباطی معرفی کردم و خواستم که نامشان مخفی بماند. اما فردای آن روز اسامی اعلام شد و این افراد به انحای مختلف مورد تهدید قرار گرفتند."
"در خیلی موارد میبینیم کسانی که پول دارند و کسانی که خلاف میکنند هم تیغشان ُبراتر است و هم زبانشان درازتر و مورد حمایت نیز قرار میگیرند."
محمود یاوری سرمربی شاهین بوشهر هم با دفاع ضمنی از جلالی گفته است: "من به این مورد اعتقاد دارم و باورم بر این است که خیلیها از مواد نیروزا استفاده میکنند. باید در ارتباط با دوپینگ سختگیریها بیشتر شود. اگر سخت نگیریم و فرد خاطی را ببخشیم، روز به روز دوپینگ بیشتر خواهد شد."
بیژن ذوالفقارنسب هم می گوید: "به نظر من باید کنترل مستمر و منطقی بر بحث دوپینگ صورت بگیرد. ما به خاطر قضیه دوپینگ در رشتههای وزنهبرداری و کشتی با مشکلات زیادی روبهرو شدیم، نباید بگذاریم تاریخ دوباره تکرار شود."
مجید جلالی، سرمربی تیم فولاد خوزستان، سال گذشته بیهوش شدن برخی بازیکنان پس از پایان بازی ها را دلیل ارتکاب آن ها به دوپینگ دانست.
در ضمن بحث دوپینگ بازیکنان فوتبال سال هاست که گریبان فوتبال ایران را گرفته است و زمانی نیست که شایعه انجام دوپینگ توسط برخی از بازیکنان به گوش نرسد، اما فدراسیون فوتبال که متولی این کار است، کار خودش را بر اساس برنامه ها و اهدافی که برای خود ترسیم کرده است انجام می دهد، که همین مساله بعضاً با موضع گیری اعضای ستاد مبارزه با دوپینگ همراه بوده است.
وقتی در بازی لیگ برتر بازیکن تیم تبریزی م - ن با رابط غیبی ! از دادن تست دوپینگ به بهانه مصدومیت روز روشن با آمبولانس فرار می کند !؟ نباید به این موارد شک کرد....تا کی فقط فوتبالیستهای رده پایین باید در تیررس باشند...
به هر حال امیدواریم با تعامل و دقت اساسی، همه دست اندرکاران مربوطه دست به دست هم دهند و این عمل ضداخلاقی را ریشه کن کنند. تا برخی از فوتبالیست های میلیاردر امروزی که حاضرند برای به دست آوردن پول وشهرت دست به هر کاری بزنند دیگر قادر نباشند با آبروی فوتبال کشور بازی کنند.
البته فوتبالیست های پاک زیادی هم داریم که حساب آنان جداست ، و در واقع مبارزه با دوپینگی ها حمایت از ورزشکاران با اخلاق است.
