به گزارش تابناک، پیمان جبلی در تجمعات اخیر از «روباههای ترسو» گفت؛ کنایه به کسانی که به گفته او خواهان دادن امتیاز به دشمن برای جلوگیری از جنگ هستند، آنها را با تعابیری توهینآمیز خطاب کرد.
مشکل اینجاست که رئیس صداوسیما به جای آنکه صدای جامعه باشد، برای بخشی از جامعه خط و نشان میکشد و مخالفان یک دیدگاه سیاسی را با ادبیاتی تحقیرآمیز مینوازد.
نگرانی از جنگ، دعوت به تسلیم نیست. هر کس درباره هزینههای جنگ یا راههای جلوگیری از آن حرف میزند، لزوما ترسو یا هم صدای دشمن نیست. این برچسبزنیها فقط باعث تنگتر کردن دایره خودیها و راندن بخش دیگری از جامعه به بیرون است. در میانه تهدید خارجی، چنین ادبیاتی نه شجاعت است و نه اقتدار؛ بازی با انسجامی است که حفظ آن از نان شب واجبتر است.
آقای جبلی! با گفتن اینکه دشمن ضعیف شده و جرات حضور در خیابان را ندارد، واقعیتهای جامعه عوض نمیشود. قدرت کشور با تحقیر منتقدان ثابت نمیشود و انسجام ملی هم با لقب دادن به دیگران به دست نمیآید. این ادبیات بیشتر از آنکه نشانه اعتماد به نفس باشد، بوی تسویهحساب سیاسی میدهد؛ آن هم از تریبونی که باید متعلق به همه مردم باشد، نه بلندگوی یک سلیقه خاص.
آقای جبلی، اگر بیلزنی، باغچه خودت را بیل بزن! صدا و سیما با این مدیریت و این فاصله از افکار عمومی، پیش از هر چیز باید فکری به حال خودش کند. وقتی این سازمان نتوانسته اعتماد بخش بزرگی از جامعه را جلب کند، حمله به منتقدان چیزی جز پاک کردن صورت مسئله نیست. بهجای تعیین تکلیف برای دیگران، یک بار هم عملکرد خودتان را زیر ذرهبین ببرید. کشور به همدلی نیاز دارد، نه خطابههایی که مردم را مقابل هم قرار میدهد.
