ایرنا: عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و فوق تخصص روانپزشکی ، گفت: داروهای اعصاب اعتیادآور نیستند و باید درباره باورهای نادرست مردم در زمینه روانپزشکی و داروهای اعصاب ، اطلاع رسانی و انگ زدایی شود.
'فریبا عربگل' افزود: اکنون بیماری های روانپزشکی با انگ‌ها و برچسب‌های اجتماعی همراه هستند بطور مثال برخی ها معتقدند
داروهای اعصاب اعتیاد ایجاد می‌کنند که این امر صحیح نیست.
فوق متخصص روانپزشکی ادامه داد: تنها برخی از داروها مورد استفاده در روانپزشکی مثل داروی‌های خانواده بنزودیازپین‌ها -مانند کلونازپام، آلپرازولام - چنانچه خارج از نظارت پزشک معالج و بیش از اندازه تجویز شده و فراتر از مدت تجویزشده استفاده شوند منجر به عوارض نا مطلوب می‌شوند.
به گفته عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، یک نگرش نادرست در مورد داروهای روانپزشکی این است که شخص اگر شروع به مصرف آن کند تا آخر عمر محتاج آن داروها خواهد بود درصورتی که بسیاری از مواقع آن چیزی که نیاز به درمان را مشخص می‌کند ماهیت بیماری است.
عربگل افزود: در برخی از بیماری‌های روانپزشکی مانند وسواس، لازم است دارو در مدت زمان طولانی‌تری استفاده شود.
وی یادآورشد: برخی از بیماری‌های روانپزشکی مانند بیماری دوقطبی، ماهیت حادکننده دارند و حتی در زمانی که شخص بیمار نیست برای پیشگیری از عود مجدد بیماری، دارو استفاده می‌شود.
استاد دانشگاه علوم پزشکی ادامه داد: در برخی دیگر از بیماری‌های روانپزشکی ، دارو کنترل کننده علایم است و بیماری را ریشه‌کن نمی‌کند و از بین نمی‌برد بطورمثال در بیماری بیش‌فعالی ـ کم توجهی، ریتالین استفاده می‌شود تا علایم بیماری کنترل شود اما بیماری را از بین نمی‌برد.
عربگل تصریح کرد: در بیماری یادشده چنانچه دارو استفاده نشود پیامدهای شدید منفی بر تحصیل، شغل و روابط اجتماعی کودک در آینده خواهد داشت.
وی یادآور شد: داروهای روانپزشکی نیز مانند سایر داروهای مورد استفاده در طب، عوارضی دارند، هیچ دارویی را نمی‌توان یافت که عوارض جانبی نداشته باشد.
'فریبا عربگل' افزود: اکنون بیماری های روانپزشکی با انگ‌ها و برچسب‌های اجتماعی همراه هستند بطور مثال برخی ها معتقدند
داروهای اعصاب اعتیاد ایجاد می‌کنند که این امر صحیح نیست.
فوق متخصص روانپزشکی ادامه داد: تنها برخی از داروها مورد استفاده در روانپزشکی مثل داروی‌های خانواده بنزودیازپین‌ها -مانند کلونازپام، آلپرازولام - چنانچه خارج از نظارت پزشک معالج و بیش از اندازه تجویز شده و فراتر از مدت تجویزشده استفاده شوند منجر به عوارض نا مطلوب می‌شوند.
به گفته عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، یک نگرش نادرست در مورد داروهای روانپزشکی این است که شخص اگر شروع به مصرف آن کند تا آخر عمر محتاج آن داروها خواهد بود درصورتی که بسیاری از مواقع آن چیزی که نیاز به درمان را مشخص می‌کند ماهیت بیماری است.
عربگل افزود: در برخی از بیماری‌های روانپزشکی مانند وسواس، لازم است دارو در مدت زمان طولانی‌تری استفاده شود.
وی یادآورشد: برخی از بیماری‌های روانپزشکی مانند بیماری دوقطبی، ماهیت حادکننده دارند و حتی در زمانی که شخص بیمار نیست برای پیشگیری از عود مجدد بیماری، دارو استفاده می‌شود.
استاد دانشگاه علوم پزشکی ادامه داد: در برخی دیگر از بیماری‌های روانپزشکی ، دارو کنترل کننده علایم است و بیماری را ریشه‌کن نمی‌کند و از بین نمی‌برد بطورمثال در بیماری بیش‌فعالی ـ کم توجهی، ریتالین استفاده می‌شود تا علایم بیماری کنترل شود اما بیماری را از بین نمی‌برد.
عربگل تصریح کرد: در بیماری یادشده چنانچه دارو استفاده نشود پیامدهای شدید منفی بر تحصیل، شغل و روابط اجتماعی کودک در آینده خواهد داشت.
وی یادآور شد: داروهای روانپزشکی نیز مانند سایر داروهای مورد استفاده در طب، عوارضی دارند، هیچ دارویی را نمی‌توان یافت که عوارض جانبی نداشته باشد.