رئیس کمیته داوران هم در مصاحبه های تند خود نشان داده، چشمهایش را بسته و در حال جنگیدن با دشمنان خیالی است. او در آخرین مصاحبه اش بدون آنکه نگاهی به فجایع رخ داده در حوزه مدیریتش بیندازد، همه را از دم تیغ گذرانده و عنوان داشته به هیچ کس پاسخگو نیست.
داوران او صدای همه را درآورده اند و او به جای پاسخگویی منطقی و ارائه راه حل بی محابا به منتقدانش می تازد و اوضاع را وخیم تر می کند. طی چند هفته گذشته بیش از 90 درصد مربیان لیگ برتری در مصاحبه های مطبوعاتی شان از قضاوتها گله کردند و حتی از عبارت سر بریدن استفاده کردند. با این حال رئیس کمیته داوران به جای توجه به نحوه قضاوتهای داخلی از قضاوتهای خارجی مایه گذاشته و داوران اروپایی را هم پر اشتباه معرفی کرده است.
می بینید که پاسخ عنایت ربطی به گلایه ها ندارد و بیشتر جنبه فرافکنی دارد.
تأمل برانگیز این است که مدرس داوری که دائماً در کشورهای مختلف به تدریس مشغول است و سفرهای بی پایانش را هم ممانعتی برای احاطه اش بر وظیفه اصلی اش نمی داند، برای آموزش داوران جوانش در داخل هیچ کاری نکرده، به طوری که هنوز داور درجه یک کمیته اش از قانونی که کمیته داوران فیفا در جولای 2010 تصویب کرده است هیچ نمی داند. اشاره ام مستقیماً به سعید بخشی زاده داور بازی مس و ذوب آهن و آن تصمیم مضحکش است. تصمیمی که با مشورت با ناظر بازی گرفته شد و نشان داد که نه داوران که حتی بسیاری از مردان حوزه قضاوت در ایران اطلاعاتش به روز نیست.
رئیس مدرس! کمیته داوران ایران کاش می دانست چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است. عنایت طی این مدت که دایم در حال جنگیدن با دشمنان خود ساخته بود، آنقدر داورانش را در باد غرور خواباند که این مردان سیاه پوش بدون به روز کردن اطلاعاتشان تیمهای بسیاری را با تصمیمات قدیمی سیاه بخت کردند. کمک داوران هنوز که هنوز است در بسیاری موارد برای آفسایدگیری به قوانین جدید بی اعتنا هستند و داوران وسط با اطلاعات قدیمی دمار از روزگار تیمهای بینوا درمی آورند. مرور کنید در این فصل چند تیم به دلیل تصمیمات کمک داوران و داوران وسط امتیاز از دست داده اند و اصلاً چند بازی با بی درایتی داوران به جنجال کشیده شده است.
عنایت می گوید، اشتباه داوری در همه دنیا هست. راست هم می گوید، اما کدام لیگ را سراغ دارید که هر هفته جنجال داوری داشته باشد و اصلاً کدام لیگ را سراغ دارید که نیمی بیشتر از مربیان تیمها در یک هفته از داوری ها بنالند؟ در اروپا و اصلاً آفریقا و آمریکا اگر اشتباهی هم هست، موردی است و تداوم ندارد. اما در لیگ برتر ما چی؟ همین ال؛ن حداقل 10 مدیرعامل فیلمهایی در دست دارند که داوران در آن فیلمها چندین پنالتی برای آنها نگرفته و چندین گل صحیح آنها را به دلیل آفسایدهای اشتباه مردود اعلام کرده اند.
این اشتباه های بی پایان البته نتیجه اش این می شود که از جامعه داوران ایران تنها یک کمک داور به جام جهانی می رود و سهمیه ما در جام ملتها و جام جهانی آینده آب می شود. خب برای این فجایع، رئیس کمیته داوران چه کرده است؟ چه اصلاحاتی انجام داده است؟ چه آموزشهای جدیدی پیش بینی کرده است؟
پاسخها اگر منفی هم باشند، جای تعجب ندارند. چه عنایت حین این همه سفر و این همه جنگهای دن کیشوت وار فرصتی برای برخورد با داوران خاطی و آموزش آنها نداشته است. او چشم بسته سوار بر «روسینانته» خود به ناکجاآباد می رود و فوتبال ما را هم به همانجا می برد.
داوران او صدای همه را درآورده اند و او به جای پاسخگویی منطقی و ارائه راه حل بی محابا به منتقدانش می تازد و اوضاع را وخیم تر می کند. طی چند هفته گذشته بیش از 90 درصد مربیان لیگ برتری در مصاحبه های مطبوعاتی شان از قضاوتها گله کردند و حتی از عبارت سر بریدن استفاده کردند. با این حال رئیس کمیته داوران به جای توجه به نحوه قضاوتهای داخلی از قضاوتهای خارجی مایه گذاشته و داوران اروپایی را هم پر اشتباه معرفی کرده است.
می بینید که پاسخ عنایت ربطی به گلایه ها ندارد و بیشتر جنبه فرافکنی دارد.
تأمل برانگیز این است که مدرس داوری که دائماً در کشورهای مختلف به تدریس مشغول است و سفرهای بی پایانش را هم ممانعتی برای احاطه اش بر وظیفه اصلی اش نمی داند، برای آموزش داوران جوانش در داخل هیچ کاری نکرده، به طوری که هنوز داور درجه یک کمیته اش از قانونی که کمیته داوران فیفا در جولای 2010 تصویب کرده است هیچ نمی داند. اشاره ام مستقیماً به سعید بخشی زاده داور بازی مس و ذوب آهن و آن تصمیم مضحکش است. تصمیمی که با مشورت با ناظر بازی گرفته شد و نشان داد که نه داوران که حتی بسیاری از مردان حوزه قضاوت در ایران اطلاعاتش به روز نیست.
رئیس مدرس! کمیته داوران ایران کاش می دانست چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است. عنایت طی این مدت که دایم در حال جنگیدن با دشمنان خود ساخته بود، آنقدر داورانش را در باد غرور خواباند که این مردان سیاه پوش بدون به روز کردن اطلاعاتشان تیمهای بسیاری را با تصمیمات قدیمی سیاه بخت کردند. کمک داوران هنوز که هنوز است در بسیاری موارد برای آفسایدگیری به قوانین جدید بی اعتنا هستند و داوران وسط با اطلاعات قدیمی دمار از روزگار تیمهای بینوا درمی آورند. مرور کنید در این فصل چند تیم به دلیل تصمیمات کمک داوران و داوران وسط امتیاز از دست داده اند و اصلاً چند بازی با بی درایتی داوران به جنجال کشیده شده است.
عنایت می گوید، اشتباه داوری در همه دنیا هست. راست هم می گوید، اما کدام لیگ را سراغ دارید که هر هفته جنجال داوری داشته باشد و اصلاً کدام لیگ را سراغ دارید که نیمی بیشتر از مربیان تیمها در یک هفته از داوری ها بنالند؟ در اروپا و اصلاً آفریقا و آمریکا اگر اشتباهی هم هست، موردی است و تداوم ندارد. اما در لیگ برتر ما چی؟ همین ال؛ن حداقل 10 مدیرعامل فیلمهایی در دست دارند که داوران در آن فیلمها چندین پنالتی برای آنها نگرفته و چندین گل صحیح آنها را به دلیل آفسایدهای اشتباه مردود اعلام کرده اند.
این اشتباه های بی پایان البته نتیجه اش این می شود که از جامعه داوران ایران تنها یک کمک داور به جام جهانی می رود و سهمیه ما در جام ملتها و جام جهانی آینده آب می شود. خب برای این فجایع، رئیس کمیته داوران چه کرده است؟ چه اصلاحاتی انجام داده است؟ چه آموزشهای جدیدی پیش بینی کرده است؟
پاسخها اگر منفی هم باشند، جای تعجب ندارند. چه عنایت حین این همه سفر و این همه جنگهای دن کیشوت وار فرصتی برای برخورد با داوران خاطی و آموزش آنها نداشته است. او چشم بسته سوار بر «روسینانته» خود به ناکجاآباد می رود و فوتبال ما را هم به همانجا می برد.