جناب آقای جنتی در خطبه نماز جمعه گذشته فرمودند: «احضار وزرا به مجلس زیاد شده است. ای نماینده عزیز! این وزیر می‌خواهد کار کند و باید شبانه روزی تلاش کند تا هدفمند کردن یارانه‌ها درست پیش رود و یک سوال شما گاهی ده ساعت و یا بیست ساعت از وقت او را می‌گیرد و باید از معاونین و مشاوران گوناگون خود موضوع را جویا شود تا بتواند از خود دفاع کند و بعد هم آن آقا بگوید ما قانع نشدیم. آیا این درست است؟»
اگر احضار وزرا به مجلس زیاد شده، یکی از دلایل آن افزایش تخلف آنها از قانون است. همچنین اگر وزیری برای پاسخ دادن به یک پرسش نماینده‌ای، ده تا بیست ساعت وقت لازم دارد تا بتواند از خود دفاع کند، پس او بر کار خود مسلط نیست و باید مورد سئوال قرار گیرد.
برای نمونه، وقتی وزیر اقتصاد قانون تسهیلات ارزی برای مترو تهران و کلان شهرها و حمل و نقل عمومی سایر شهرها را عمل نمی‌کند و رئیس جمهور نیز می‌گوید من این قانون را قانون نمی‌دانم و اجرا نمی‌کنم، آیا نماینده وظیفه ندارد در دفاع از حقوق مردم از وزیر یا رئیس جمهور سئوال کند؟ اگر این قانون عمل شده بود اکنون که اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها آغاز شده و نیاز مردم به مترو و حمل و نقل عمومی به مراتب بیشتر شده است کمک بزرگی برای مردم بود. تعلق خاطر حضرت عالی به برخی اشخاص نباید شما را از جاده حق و انصاف خارج کند. اگر جناب عالی به عدم اجرای قانون مترو توسط دولت اعتراض نمی‌کنید، دست کم مجلس را نیز تضعیف و تحقیر نفرمایید.
جناب عالی در خطبه نماز جمعه مورخ 21 آبان نیز فرمودید: «برخی در مجلس وزیری را فرا می‌خوانند تا مواردی را از وی طلب کنند و هنگامی که این وزیر به خواسته نادرست آنها پاسخ منفی میدهد، وی را تهدید به استیضاح میکنند.»
به راستی، مردم کوچه و بازار وقتی این سخن را از یک امام جمعه می‌شنوند چه تصوری از مجلس پیدا میکنند؟ آیا فکر نمی‌کنند که مجلس، محلی است برای معامله و امتیاز گرفتن؟ اگر نماینده‌ای چیزی از وزیری طلب میکند، خواسته نادرست و خواسته‌ای برای خودش نیست بلکه مطالبات مردم است و اگر وزیری را تهدید به استیضاح میکند باز برای احقاق حقوق مردم است.
باید به گونه‌ای سخن گفت که در شرایط گوناگون، سخن ما یکی باشد و از یک منطق پیروی کند. اگر یک دولتِ مخالف مشی سیاسی شما مثلا یک دولت اصلاح طلب روی کار بود باز همین طور مجلس را تحقیر می‌کردید و دولت را تعظیم، یا در آن صورت مجلس را تقویت و دولت را نقد می‌کردید؟ مجلس قوی به نفع کل نظام است و مانعی است در مقابل تمایل به استبداد. مجلس به فرموده امام خمینی و رهبر انقلاب در رأس امور است و آنچه را در رأس امور است، نباید به ذیل امور تنزل داد.
اگر احضار وزرا به مجلس زیاد شده، یکی از دلایل آن افزایش تخلف آنها از قانون است. همچنین اگر وزیری برای پاسخ دادن به یک پرسش نماینده‌ای، ده تا بیست ساعت وقت لازم دارد تا بتواند از خود دفاع کند، پس او بر کار خود مسلط نیست و باید مورد سئوال قرار گیرد.
برای نمونه، وقتی وزیر اقتصاد قانون تسهیلات ارزی برای مترو تهران و کلان شهرها و حمل و نقل عمومی سایر شهرها را عمل نمی‌کند و رئیس جمهور نیز می‌گوید من این قانون را قانون نمی‌دانم و اجرا نمی‌کنم، آیا نماینده وظیفه ندارد در دفاع از حقوق مردم از وزیر یا رئیس جمهور سئوال کند؟ اگر این قانون عمل شده بود اکنون که اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها آغاز شده و نیاز مردم به مترو و حمل و نقل عمومی به مراتب بیشتر شده است کمک بزرگی برای مردم بود. تعلق خاطر حضرت عالی به برخی اشخاص نباید شما را از جاده حق و انصاف خارج کند. اگر جناب عالی به عدم اجرای قانون مترو توسط دولت اعتراض نمی‌کنید، دست کم مجلس را نیز تضعیف و تحقیر نفرمایید.
جناب عالی در خطبه نماز جمعه مورخ 21 آبان نیز فرمودید: «برخی در مجلس وزیری را فرا می‌خوانند تا مواردی را از وی طلب کنند و هنگامی که این وزیر به خواسته نادرست آنها پاسخ منفی میدهد، وی را تهدید به استیضاح میکنند.»
به راستی، مردم کوچه و بازار وقتی این سخن را از یک امام جمعه می‌شنوند چه تصوری از مجلس پیدا میکنند؟ آیا فکر نمی‌کنند که مجلس، محلی است برای معامله و امتیاز گرفتن؟ اگر نماینده‌ای چیزی از وزیری طلب میکند، خواسته نادرست و خواسته‌ای برای خودش نیست بلکه مطالبات مردم است و اگر وزیری را تهدید به استیضاح میکند باز برای احقاق حقوق مردم است.
باید به گونه‌ای سخن گفت که در شرایط گوناگون، سخن ما یکی باشد و از یک منطق پیروی کند. اگر یک دولتِ مخالف مشی سیاسی شما مثلا یک دولت اصلاح طلب روی کار بود باز همین طور مجلس را تحقیر می‌کردید و دولت را تعظیم، یا در آن صورت مجلس را تقویت و دولت را نقد می‌کردید؟ مجلس قوی به نفع کل نظام است و مانعی است در مقابل تمایل به استبداد. مجلس به فرموده امام خمینی و رهبر انقلاب در رأس امور است و آنچه را در رأس امور است، نباید به ذیل امور تنزل داد.