ستاره‌شناسان ناسا اعلام کرده‌اند، توفان اخیر دنباله‌دارهای کوچک که به سمت خورشید پرتاب شدند ممکن است قاصد یک میهمان یخی بسیار بزرگتر باشد.
به گزارش ایسنا، مدارگرد رصدخانه خورشیدی و هلیوسفری ناسا (سوهو) از زمان پرتاب به فضا در سال 1995 بیش از دو هزار تصویر از دنباله‌دارهایی که از کنار خورشید می‌گذرند تهیه کرده است.
بیشتر این دنباله‌دارها اجرام کوچکی هستند که گاهی در چرخش خود آن‌چنان به خورشید نزدیک می‌شوند که بخار می‌شوند.
تلسکوپ ناسا معمولا هر چند روز یکبار با یکی از این دنباله‌دارها مواجه شده و از آن عکس می‌گیرد؛ اما سوهو در تاریخ 13 تا 22 دسامبر شاهد نزدیک شدن ده‌ها دنباله‌دار به خورشید و متلاشی شدن آنها بود.
به گفته ستاره‌شناسان مشاهده این تعداد دنباله دار در عرض 10 روز بی‌سابقه است.
به عقیده ستاره‌شناسان این هجوم ستاره‌یی احتمالا ناشی از تکه‌های پیشروی یک دنباله‌دار مادر بوده‌اند که ممکن است در همین مسیر باشد. نزدیک شدن چنین جرم یخی به خورشید، ممکن است به نمایش آسمانی زیبا منجر شود.
طی سال‌های اخیر تعداد دنباله دارهای نزدیک شده به خورشید از 69 عدد در سال 1997 به 200 عدد در سال 2010 افزایش یافته است.
به گفته دانشمندان منشاء هجوم اخیر دنباله‌دارها ممکن است دنباله‌دار بزرگتر ایکیا-سکی باشد که در سال 1965 کشف شد.
در آن سال این دنباله‌دار تا فاصله 450 هزار کیلومتری سطح خورشید پیش رفت و بخار نشد. این ستاره پس از این نزدیکی آن چنان درخشان شد که در طول روز هم در آسمان زمین قابل مشاهده بود.
این در حالی است که به عقیده یک ستاره‌شناس دیگر این دنباله‌دارهای کوچک که بسیار ضعیف بوده و به آسانی تجزیه می‌شوند، بقایای یک جرم آسمانی بزرگتر هستند که دیگر وجود ندارد.
به گزارش ایسنا، مدارگرد رصدخانه خورشیدی و هلیوسفری ناسا (سوهو) از زمان پرتاب به فضا در سال 1995 بیش از دو هزار تصویر از دنباله‌دارهایی که از کنار خورشید می‌گذرند تهیه کرده است.
بیشتر این دنباله‌دارها اجرام کوچکی هستند که گاهی در چرخش خود آن‌چنان به خورشید نزدیک می‌شوند که بخار می‌شوند.
تلسکوپ ناسا معمولا هر چند روز یکبار با یکی از این دنباله‌دارها مواجه شده و از آن عکس می‌گیرد؛ اما سوهو در تاریخ 13 تا 22 دسامبر شاهد نزدیک شدن ده‌ها دنباله‌دار به خورشید و متلاشی شدن آنها بود.
به گفته ستاره‌شناسان مشاهده این تعداد دنباله دار در عرض 10 روز بی‌سابقه است.
به عقیده ستاره‌شناسان این هجوم ستاره‌یی احتمالا ناشی از تکه‌های پیشروی یک دنباله‌دار مادر بوده‌اند که ممکن است در همین مسیر باشد. نزدیک شدن چنین جرم یخی به خورشید، ممکن است به نمایش آسمانی زیبا منجر شود.
طی سال‌های اخیر تعداد دنباله دارهای نزدیک شده به خورشید از 69 عدد در سال 1997 به 200 عدد در سال 2010 افزایش یافته است.
به گفته دانشمندان منشاء هجوم اخیر دنباله‌دارها ممکن است دنباله‌دار بزرگتر ایکیا-سکی باشد که در سال 1965 کشف شد.
در آن سال این دنباله‌دار تا فاصله 450 هزار کیلومتری سطح خورشید پیش رفت و بخار نشد. این ستاره پس از این نزدیکی آن چنان درخشان شد که در طول روز هم در آسمان زمین قابل مشاهده بود.
این در حالی است که به عقیده یک ستاره‌شناس دیگر این دنباله‌دارهای کوچک که بسیار ضعیف بوده و به آسانی تجزیه می‌شوند، بقایای یک جرم آسمانی بزرگتر هستند که دیگر وجود ندارد.