ایسنا: یک برنامه آمریکایی پرده از زندگی تنهاترین وال نر دنیا برداشته که به دلیل مشکلات صوتی قادر به جفت‌گیری نیست.
این گونه خاص وال بالین از سال 1992 توسط سازمان ملی اقیانوسی و جوی توسط یک مجموعه از هیدروفون‌های نیروی دریایی که برای ردیابی زیردریایی‌های دشمن استفاده می‌شود تحت پیگری بوده است.
فرکانس آواز این وال که تنها 52 هرتز است بسیار بلندتر از صدای هم‌قطارانش است که میانگین آوازی بین 15 تا 25 هرتز دارند.
مساله دیگری که به وخیم‌تر شدن وضع این وال منجر شده آن است که مسیر شناخته شده مهاجرت سایر گونه‌های وال بالین باقیمانده را دنبال نمی‌کند و در نتیجه مدت‌هاست که تنها مانده است.
به گمان دانشمندان این وال احتمالا گونه‌ای دورگه و تغییر یافته از دو وال دیگر یا شاید آخرین بازمانده یک گونه ناشناخته است.
البته این وضعیت به دانشمندان کمک‌های بسیار کرده است.
آنها به دلیل متفاوت بودن آواز این وال توانسته‌اند تغییرات صدای این موجود را در طول زمان مورد پیگیری قرار دهند. بر همین اساس است که امروزه ما می‌دانیم که صدای وال‌ها با گذشت زمان عمیق‌تر و جاافتاده‌تر می‌شود.
این گونه خاص وال بالین از سال 1992 توسط سازمان ملی اقیانوسی و جوی توسط یک مجموعه از هیدروفون‌های نیروی دریایی که برای ردیابی زیردریایی‌های دشمن استفاده می‌شود تحت پیگری بوده است.
فرکانس آواز این وال که تنها 52 هرتز است بسیار بلندتر از صدای هم‌قطارانش است که میانگین آوازی بین 15 تا 25 هرتز دارند.
مساله دیگری که به وخیم‌تر شدن وضع این وال منجر شده آن است که مسیر شناخته شده مهاجرت سایر گونه‌های وال بالین باقیمانده را دنبال نمی‌کند و در نتیجه مدت‌هاست که تنها مانده است.
به گمان دانشمندان این وال احتمالا گونه‌ای دورگه و تغییر یافته از دو وال دیگر یا شاید آخرین بازمانده یک گونه ناشناخته است.
البته این وضعیت به دانشمندان کمک‌های بسیار کرده است.
آنها به دلیل متفاوت بودن آواز این وال توانسته‌اند تغییرات صدای این موجود را در طول زمان مورد پیگیری قرار دهند. بر همین اساس است که امروزه ما می‌دانیم که صدای وال‌ها با گذشت زمان عمیق‌تر و جاافتاده‌تر می‌شود.