دکتر آلینوش طریان، نخستین بانوی ایرانی که به مقام استادی در رشته فیزیک نایل شده بود، در آخرین روزهای 90 سالگی‌اش از میان ما رخت بربست.طریان که متولد سال 1299 تهران بود، بعد از دریافت درجه کارشناسی فیزیک از دانشکده علوم دانشگاه تهران، در آزمایشگاه دانشکده علوم مشغول به خدمت شد. سپس با هزینه شخصی به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن، مدرک دکترای خود را در رشته فیزیک دریافت کرد و با وجود پیشنهاد استادی در دانشگاه سوربن به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران به سمت استادی منصوب شد. طریان درباره بازگشتش به ایران بعد از تحصیل در فرانسه بارها گفته بود: «خیلی‌ها به من گفتند که آنجا بمانم؛ اما من به ایران برگشتم تا به فرزندان این کشور کمک کنم.»
البته این علاقه آنقدر قوی و پایدار بود که پس از جدایی از دانشگاه و دانشجویانش هنوز هم مادرانه خاطرات روزهای حضور در کلاس درس را مرور می‌کرد و با وجودی که در سال 1358 بازنشسته شده بود، اما علاقه‌اش به علم و دانش سبب شد تا وصیتنامه‌ای تنظیم کند و منزل مسکونی خود را پس از مرگ به ارامنه جلفا و دانشجویانی که محل اسکان مناسبی ندارند، ببخشد.
آلینوش طریان از بزرگانی بود که علم کشور بخصوص حوزه فیزیک و نجوم هیچ‌گاه فراموشش نخواهد کرد. او که برای نخستین‌بار درس‌های فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک را ارائه داد، پایه‌گذاری نخستین رصدخانه فیزیک خورشیدی و پایه‌گذاری نخستین تلسکوپ خورشیدی را در کارنامه پربارش برای همیشه ثبت کرد.
امروز در حالی پیکر این بزرگ‌بانوی علمی کشور ساعت یک بعدازظهر از کلیسای مریم مقدس واقع در تهران ـ خیابان جمهوری ـ بین حافظ و استانبول ـ خیابان میرزاکوچک‌خان تشییع می‌شود که بسیاری از اساتید و دانشجویان کشور آنچه هستند را مدیون او و دیگرانی می‌دانند که زندگیشان را وقف ایران و ایرانی کرده‌اند.