خبرگزاری ایسنا گزارش داد: یک مقام چینی، کنفرانس بین‌المللی روباتیک شانگهای را با تایید برنامه این کشور برای ارسال یک روبات به ماه در دو سال آینده و آوردن یک نمونه از ماه به چین تا سال 2017، آغاز کرد.
به گفته ژیوان اویانگ، دانشمند ارشد برنامه اکتشاف ماه چین، هدف نهایی چین فرود یک فضاپیمای با سرنشین و احداث یک ایستگاه در ماه است که این ساخت آن پس از ماموریت آوردن نمونه ماه بر زمین آغاز خواهد شد.
زمان دقیق انجام این کارها هنوز مشخص نشده اما ماه گذشته یک مقام دیگر فضایی چین اعلام کرد که تا سال 2025 انسان را به ماه خواهد فرستاد.
تاکنون همه چیز طبق برنامه‌ریزی برنامه نوپای ماه چین پیش رفته که اواخر اکتبر دومین مدارگرد خود را به فضا پرتاب کرد.
ماموریت «چانگه دو» (Chang’e 2) پیشرفت‌های بیشتری به نسبت «چانگه یک» داشت، از جمله یک موشک قدرتمندتر که کاوشگر را با سرعت بیشتری به ماه رساند.
«چانگه سه» قرار است در سال 2013 در گدازه بازالتی سینوس ایریدیوم فرود آمده و یک کاوشگر مستقل در آنجا مستقر کند.
این روبات می‌تواند مسیرهای خود را انتخاب کرده، از موانع دوری کرده و آزمایش‌های علمی را با مجموعه‌ای از حسگرها، دوربین، طیف سنج‌های اشعه ایکس و مادون قرمز و یک رادار نفوذ به زمین ماه انجام دهد.
این روبات از صفحات خورشیدی و منبع انرژی کمکی به شکل باتری پلوتونیوم 238 اتمی که در مریخ‌نورد آتی آزمایشگاه علمی مریخ میر نصب شده استفاده خواهد کرد.
پس از اتمام ماموریت کاوشگر، چین یک حفار موقت قمری را پرتاب خواهد کرد که در سطح ماه فرود آمده، نمونه‌ای برداشته و دوباره به زمین برخواهد گشت و در پایان این کشور در سال 2017 قصد دارد یک فضاپیمای سرنشین دار را در سطح ماه فرود بیاورد.
ژاپن خواهان استقرار یک پایگاه فضایی در ماه تا سال 2020 است و برخی اعضای کنگره آمریکا نیز خواهان استقرار پایگاه خود تا سال 2022 هستند و اگر چین این مساله را اجرایی کند، به نظر می‌رسد که روزهای شلوغ و پر ترددی در انتظار ماه خواهد بود!
به گفته ژیوان اویانگ، دانشمند ارشد برنامه اکتشاف ماه چین، هدف نهایی چین فرود یک فضاپیمای با سرنشین و احداث یک ایستگاه در ماه است که این ساخت آن پس از ماموریت آوردن نمونه ماه بر زمین آغاز خواهد شد.
زمان دقیق انجام این کارها هنوز مشخص نشده اما ماه گذشته یک مقام دیگر فضایی چین اعلام کرد که تا سال 2025 انسان را به ماه خواهد فرستاد.
تاکنون همه چیز طبق برنامه‌ریزی برنامه نوپای ماه چین پیش رفته که اواخر اکتبر دومین مدارگرد خود را به فضا پرتاب کرد.
ماموریت «چانگه دو» (Chang’e 2) پیشرفت‌های بیشتری به نسبت «چانگه یک» داشت، از جمله یک موشک قدرتمندتر که کاوشگر را با سرعت بیشتری به ماه رساند.
«چانگه سه» قرار است در سال 2013 در گدازه بازالتی سینوس ایریدیوم فرود آمده و یک کاوشگر مستقل در آنجا مستقر کند.
این روبات می‌تواند مسیرهای خود را انتخاب کرده، از موانع دوری کرده و آزمایش‌های علمی را با مجموعه‌ای از حسگرها، دوربین، طیف سنج‌های اشعه ایکس و مادون قرمز و یک رادار نفوذ به زمین ماه انجام دهد.
این روبات از صفحات خورشیدی و منبع انرژی کمکی به شکل باتری پلوتونیوم 238 اتمی که در مریخ‌نورد آتی آزمایشگاه علمی مریخ میر نصب شده استفاده خواهد کرد.
پس از اتمام ماموریت کاوشگر، چین یک حفار موقت قمری را پرتاب خواهد کرد که در سطح ماه فرود آمده، نمونه‌ای برداشته و دوباره به زمین برخواهد گشت و در پایان این کشور در سال 2017 قصد دارد یک فضاپیمای سرنشین دار را در سطح ماه فرود بیاورد.
ژاپن خواهان استقرار یک پایگاه فضایی در ماه تا سال 2020 است و برخی اعضای کنگره آمریکا نیز خواهان استقرار پایگاه خود تا سال 2022 هستند و اگر چین این مساله را اجرایی کند، به نظر می‌رسد که روزهای شلوغ و پر ترددی در انتظار ماه خواهد بود!