تهران امروز: «فردریک باوئر» همیشه رویای این را داشت که چیپس‌ها در یک قوطی جای بگیرند. او در سال 1966 برای شرکت «پروتکتر و گمبل» کار می‌کرد و راهی مناسب برای یکسان کردن اندازه چیپس‌های این شرکت پیدا کرد. به این ترتیب چیپس‌های «پرینگلز» به بازارآمد.
باوئر از این ابتکارش خیلی راضی بود و همیشه به آن افتخار می‌کرد تا جایی که از سال‌ها قبل دوست داشت همراه با آن از این دنیا خداحافظی کند. به همین خاطر زمانی که باوئر در ماه گذشته مرد، فرزندانش خاکستر این مهندس مبتکر را داخل یکی از قوطی‌های چیپس پرینگلز ریختند.
«لری» پسر بزرگ خانواده که 49 سال دارد درمورد مرگ پدرو اجرای خواست او می‌گوید: «زمانی که برای اولین بار مسئله مرگ او در دهه 1980مطرح شد او مدتی درباره‌اش فکر کرد و بعد گفت که می‌خواهد خاکسترش در یکی از این قوطی‌ها دفن شود. ما خندیدیم و آن را به عنوان یک شوخی خانوادگی برای هم تعریف می‌کردیم اما او جدی بود. به همین خاطر زمانی که پس از چند سال مبارزه با بیماری آلزایمر درگذشت، برادران من به فکر این افتادند که چطور باید به این وصیت او عمل کرد. اما من از قبل، ترتیب همه مراحل را داده بودم و حتی یک بسته چیپس پرینگلز معمولی هم خریده بودم تا خاکسترش را داخل آن بریزم.»