چرا پرسپولیس نتیجه نمی گیرد؟

سرویس ورزشی «تابناک» ـ این روزها همه درباره پرسپولیس سخن می‌گویند؛ برخی کاشانی را مقصر می دانند، برخی استیلی را نشان می دهند و برخی دیگر هم پیش از آغاز مسابقات، پیشکسوتان را مقصر می دانستند؛ یعنی همان‌ها که کانون تشکیل دادند و علیه کاشانی شدند.
اما واقعاً عیب کار کجاست؟
برای عیب‌یابی باید دو راه را رفت؛
راه نخست، اعتراض هواداران است و راه دوم که به دنبال راه اول رخ داده، ضعف فنی است.
در مسیر نخست، نوع و نحوه برکناری دایی حرف اول است که به زعم برخی، به ظاهر ورزشی نبود. در مجموع ورود به عالم سیاست در بخش فوتبال برای مردم سیاست زده و تشنه صداقت و پاکی، برایند مطلوبی نداشت.
نمی توان گفت که این موج اعتراض علیه پرسپولیس، تأثیری بر عملکرد فنی این تیم نداشته است، ولی نمی‌توان این را هم تأکید کرد که همه عیب پرسپولیس در اعتراض بینندگانش خلاصه می شود، همان گونه که گمان کنیم، اگر نمایش سرخ‌ها بهتر و نتایج درست‌تر شود، این موضوع خود به خود خاموش خواهد شد!
راه دوم را پی می گیریم:
آنجا در دیار سرخ‌ها دو، سه بازیکن ضعیف‌تر از سال گذشته بازی می کنند و شاید همین موضوع دلیلی باشد برای دریافت اتهام کم فروشی به آنها!
این در حالی رخ می دهد که بعید می دانیم، قصه ضعف بازی آنها دایی باشد، بلکه به زعم ما، ورود کریمی و یکی، دو بازیکن دیگر چون اولادی و کم توجهی به این سه بازیکن نسبت به سال گذشته، آنها را بی‌انگیزه کرده، به ویژه آنکه در میانه میدان همه توپ‌ها به کریمی می‌رسد.
نخستین مورد، نحوه استفاده از علی کریمی است، نه اینکه او بد بازی کند، نه، اتفاقاً او بهترین بازیکن پرسپولیس امسال است، ولی باید نزدیک خط دفاع حریف بازی و با قدرت دربب زنی خود برای بقیه بازیکنان خودی فرصت ایجاد کند. اتفاقا علی پروین، اسطوره قرمزها از علی کریمی به درستی استفاده می‌کرد و به همین جهت، جادوگر در بیشتر بازی‌ها، از برترین بازیکنان میدان بود.
وقتی کریمی جلوتر بازی کند، ناخودآگاه خط آتش ارتش سرخ خطرناک‌تر می‌شود. مورد دیگر ضعف خط دفاعی پرسپولیس است که با آمدن نصرتی، خط دفاعی سرخپوشان هنوز هماهنگ نشده است؛ هر چند نصرتی در چهار بازی اخیر، بهترین بازیکن این خط بود.
پرسپولیس می‌تواند برای برطرف کردن این ضعف با سه بازیکن در خط میانی استفاده کند و در واقع در حالت دفاع 5 ـ 3 ـ 2 و در زمان حمله، 3ـ 5 ـ 2 بازی کند.
در فوتبال امروز، تیمی که به سختی گل بخورد، همیشه موفق است، همان کاری که مورینیو دو سال پیش با اینتر کرد و با این تیم قهرمان باشگاه‌های اروپا شد، حتی بارسا هم نتوانست حریف اینتر شود.
اتفاقا تیم پرسپولیس در فصل گذشته که در لیگ نتایج مطلوبی نگرفته بود، در جام حذفی خط دفاعی خود را سر و سامان داد. به این ترتیب، با این روش، در مقابل تیم‌های پرقدرت سپاهان، فولاد و ملوان نتایج خوبی گرفت و سرانجام با دایی قهرمان جام حذفی شد و اتفاقا باید گفت، علت اصلی نتیجه گرفتن حریف سنتی پرسپولیس یعنی استقلال همین روش است.
بازیکنان استقلال از نوک حمله (مجیدی) گرفته تا خط میانی و دفاعی، وظایف دفاعی خود را به خوبی انجام می‌دهند؛ هر چند در این روش، ناخودآگاه تیم زیبا بازی نمی کند، در فوتبال امروزی البته در ایران حرف اول را می‌زند.
به این نکته جالب توجه کنید: تیم پرسپولیس در هر چهار بازی خود برابر حریفان به ترتیب، ملوان، شاهین، شهرداری و مس سرچشمه، موفق به گلزنی شد، ولی در هر بازی، دروازه این تیم به راحتی باز شد؛ البته باید پذیرفت که حقیقی در چند گل خورده این تیم مقصر بود و با آن حقیقی جام حذفی فرسنگ‌ها فاصله دارد‍!
 
البته این تحلیل نه تحلیل ما، بلکه تحلیل یک مربی سازنده فوتبال بود که همان شب نخست، نظرش را گفت و ما هم نوشتیم و حالا قضاوت با شما... .
در مسیر فنی باید به حجب و حیای استیلی هم اشاره کرد که برخوردی با کسی نمی‌کند و پرسپولیس و بازیکنانش، بدون انقطاع در حال اشتباه کردن هستند! از این بدتر آنکه تیم استیلی، همواره در حال تغییر در ترکیب خود است و این هم افزون بر همه دلایل تأثیرگذار دیگر است.